Laurent-Désiré Kabila

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy osoby. Zobacz też: inne znaczenie wyrazu.
Laurent-Désiré Kabila
Data i miejsce urodzenia 27 listopada 1939
Baudouinville
Data i miejsce śmierci 18 stycznia 2001
Kinszasa
Demokratyczna Republika Konga 1. Prezydent Demokratycznej Republiki Konga
Przynależność polityczna Ludowa Partia na rzecz Odbudowy i Demokracji
Okres urzędowania od 17 maja 1997
do 18 stycznia 2001
Poprzednik Mobutu Sese Seko[1]
Następca Joseph Kabila
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Laurent-Désiré Kabila (ur. 27 listopada 1939 w Baudouinville, zm. 18 stycznia 2001 w Kinszasie) – prezydent Demokratycznej Republiki Konga od maja 1997 do stycznia 2001, kiedy został zamordowany. Przed nim prezydentem Zairu był Mobutu Sese Seko, a następcą Kabili został jego syn, Joseph Kabila.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Wczesne życie[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako członek plemienia Luba w mieście Jadotville (obecnie Likasi) w prowincji Katanga, w Kongu Belgijskim. Studiował filozofię polityczną we Francji, Jugosławii (na Uniwersytecie Belgradzkim) oraz uczęszczał na Uniwersytet w Dar es Salaam.

Kariera polityczna[edytuj | edytuj kod]

Kiedy Kongo w 1960 uzyskało niepodległość, Kabila był liderem młodzieży w partii sprzymierzonej z Patricem Lumumbą. Lumumba został rozstrzelany na polecenie Josepha Mobutu wspieranego przez Josepha Kasavubu. Kabila i inni stronnicy Lumumby uciekli do dżungli we wschodnim Zairze. W 1964 Kabila pomagał organizować przewrót w regionie rzeki Ruzizi.

Che Guevara w 1965 przez krótki czas wspierał Laurenta Kabilę. Guevara pojawił się w DR Konga z ok. setką ludzi, planując narzucić Kongu rewolucję w Kubańskim stylu. Zdaniem Che Guevary Kabila (wtedy 26-letni) nie był odpowiednim człowiekiem dla jego planów, gdyż był jednym z tych, którzy lubią alkohol i uganianie się za panienkami. Dlatego według Guevary Kabila miał problemy z dostawami, pomocą czy wsparciem dla ludzi Che Guevary. Z powodu braku współpracy pomiędzy Kabilą i Guevarą zaprzestano dalszych kroków, prowadzących do wybuchu rewolucji jeszcze w 1965 roku.

W 1967 roku Laurent-Désiré Kabila utworzył partię ludową. Partia ta, wspierana przez ChRL, dokonała secesji i stworzyła marksistowski stan w prowincji Kiwu Południowe, na zachód od Tanganiki. W 1988 stan ten przestał istnieć, a Kabilę uznano za zmarłego.

Flaga Demokratycznej Republiki Konga używana przez Laurenta Kabile

Laurent Kabila powrócił do kraju w październiku 1996, prowadząc Tutsi z Kiwu Południowego przeciwko siłom Hutu, dając początek Pierwszej Wojnie w Kongo. Ze wsparciem Burundi, Ugandy i Rwandy (pod rządami Tutsi) Kabila, jako przywódca Sojuszu Sił Demokratycznych na rzecz Wyzwolenia Konga (AFDLC), skierował swoje wojsko przeciwko siłom Mobutu. W połowie 1997 AFDLC znacząco urósł w siłę i zerwał rozmowy pokojowe w maju 1997. Mobutu uciekł z kraju, a Kabila wkroczył 20 maja do Kinszasy. Mianował się głową państwa, utworzył Rząd Ocalenia Społecznego i przywrócił państwu nazwę Demokratycznej Republiki Konga.

Kabila był zagorzałym marksistą, ale jego polityka była wtedy mieszanką kapitalizmu i kolektywizmu. W tym czasie Zachód entuzjastycznie przyjął Kabilę jako reprezentanta "nowego rodzaju" afrykańskiej władzy. Krytycy oskarżali Kabilę, że jego polityka niewiele różni się od polityki jego poprzednika i charakteryzuje się autorytarnością, korupcją i łamaniem praw człowieka. Kabila był także oskarżany o tendencje do samouwielbienia i usiłowanie wprowadzenia kultu własnej osoby z pomocą Dominique`a Sakombiego Inongo – ministra rządu Mobutu.

Rebelia i śmierć w zamachu[edytuj | edytuj kod]

W 1998 dawni alianci Kabili w Ugandzie i Rwandzie odwrócili się przeciwko niemu i powstała nowa organizacja opozycyjna "Zjednoczenie dla Kongijskiej Demokracji" (w wolnym tłumaczeniu). Kabila znalazł nowych sprzymierzeńców w Zimbabwe, Namibii oraz Angoli i postanowił utrzymać się w południowej i zachodniej części kraju. W lipcu 1999 rozmowy pokojowe doprowadziły do wycofania większości zagranicznych sił zbrojnych.

Jednakże rebelia trwała i Kabila został postrzelony przez jednego ze swoich własnych ludzi, Rashidiego Kasereka, który także zginął. Wydarzenie to było częścią nieudanego zamachu stanu. Kabila, który wciąż żył, został przetransportowany do szpitala w Zimbabwe, w którym zmarł 18 stycznia 2001 roku. Tydzień później jego ciało zostało zwrócone do Konga. Syn Kabili, Joseph Kabila, został prezydentem Demokratycznej Republiki Konga 26 stycznia.

Proces morderców[edytuj | edytuj kod]

Śledztwo w sprawie zabójstwa doprowadziło przed specjalny trybunał wojskowy 135 osób. Przypuszczalny przywódca spiskowców, kuzyn Kabili, płk. Eddy Kapend i 25 innych osób, zostało skazanych na śmierć w styczniu 2003. Z pozostałych osób postawionych przed trybunał 64 otrzymały wyroki od sześciu miesięcy do dożywocia, a 45 zostało uniewinnionych.

Przypisy

  1. Jako Prezydent Zairu.