Leszek Wierzchowski

Leszek Wierzchowski
Data i miejsce urodzenia	10 września 1949 Zawiercie
Przywódca partii PRM
Przynależność polityczna	Polski Ruch Monarchistyczny
Okres urzędowania	od 1991

Leszek Antoni Wierzchowski (ur. 10 września 1949 w Zawierciu) – polski polityk, założyciel i przywódca partii politycznej Polski Ruch Monarchistyczny, a także członek Związku Literatów Polskich - poeta i dramaturg.

Życiorys

Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. St. Żeromskiego w Zawierciu i Studium Nauczycielskiego w Gliwicach. Ukończył filologię polską z tytułem magisterskim na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

W latach 70. i 80. pracował jako dziennikarz prasowy w Warszawie w "Żołnierzu Wolności" , a następnie w czasopiśmie "Konstrukcje" i Katowicach (w dwutygodniku "Budowlani" i Dzienniku Zachodnim). Był naczelnym redaktorem czasopism: "Echo Czeladzi", "Śląsko-Zagłębiowskie Nieruchomości" i "Nowa Monarchia". Na łamach prasy debiutował fraszkami w 1970 r. Swoje wiersze i fraszki publikował na łamach wielu ogólnopolskich i regionalnych śląskich czasopism (m.in. "Szpilki", "Żołnierz Polski", "Głos Nauczycielski", "Zielony Sztandar", "Głos Pracy", "Tak i Nie"), na antenie rozgłośni Radia Katowice, a także w prasie polonijnej ("Naprzód", Londyn).

Od 1999 roku - związany z Pałacem Kultury Zagłębia w Dąbrowie Górniczej.

W latach 70. był współorganizatorem Grupy Poetyckiej im. Wł. Sebyły w Częstochowie oraz literackiego Towarzystwa Wolnistów we Wrocławiu, a także członkiem Korespondencyjnego Klubu Młodych Pisarzy w Katowicach i Klubu Literackiego przy katowickim Oddziale Związku Nauczycielstwa Polskiego Swoje utwory podpisywał: Leszek Pobóg-Wierzchowski. Należał do PZPR, a w 1981 wstąpił do "Solidarności". Startował w wyborach prezydenckich w Polsce w 1995 roku. Był kandydatem na senatora z woj. śląskiego.

Otrzymał stypendium Zarządu Głównego Związku Literatów Polskich w Warszawie. Należy do Górnośląskiego Towarzystwa Literackiego w Katowicach. Jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego – współczesnej epopei pt. "Millenium", pięcioksiągu fraszek – zbiorów : "Manifest erotyczny", "Dziwne stany świadomości", "Imionnik zakochanych" , "Erotyczne przymiarki" , "Sztuka pieszczot", a także wielu recenzji literackich. Właściciel wydawnictwa książkowego.

Rodzinnie związany z Zawierciem. Przez wiele lat mieszkał i działał w Sosnowcu, obecnie w Katowicach. Używa herbu Pobóg.

Działalność w PRM

Partia Leszka Wierzchowskiego, którą założył w 1991, dąży do wprowadzenia na nowo – nie restytucji – dziedzicznej monarchii konstytucyjnej w Polsce. W obliczu braku w chwili obecnej króla na tronie polskim, Leszek Wierzchowski został ogłoszony przez własną partię regentem Polski, co zapisano w zarejestrowanym Statucie PRM. Wierzchowski pierwszy w Polsce po 1989 utworzył i zarejestrował partię polityczną o charakterze monarchistycznym.

Partia Polski Ruch Monarchistyczny uznaje go za prawowitego regenta Polski zastępującego króla polskiego przed dokonaniem jego wyboru. Poza tym także mniej znane ugrupowanie Ogólnopolski i Polonijny Konwent Monarchistyczny również uznaje uprawnienia Leszka Wierzchowskiego do nadawania tytułów szlacheckich i arystokratycznych, czego jednym z dowodów było zawarcie Porozumienia Monarchistycznego między tymi organizacjami w kwietniu 2008 w Łodzi.

Leszek Wierzchowski jest także Wielkim Mistrzem założonego przez siebie Zakonu Rycerzy Polskiej Korony na wzór dawnych zakonów rycerskich. Ponadto Wierzchowski prowadzi własną Fundację "Polska Korona" oraz wydaje czasopismo "Nowa Monarchia" jako organ prasowy PRM.

Wierzchowski uzyskał także Wielką Wstęgę Orderu Świętego Stanisława z Gwiazdą "za zasługi w działalności społecznej i humanitarnej" od tzw. Kapituły Suwerennego Orderu Świętego Stanisława w Polsce przewodzonej przez Wielkiego Mistrza Orderu Juliusza Nowinę-Sokolnickiego. Leszek Wierzchowski jest drugim (po Janie Pawle II) Polakiem, który został uhonorowany przez Igora Żuka Orderem Króla Daniły Halickiego (14 września 2003 w Pałacu Potockich we Lwowie). 8 września 2006 r. podczas Zjazdu Delegatów PRM w Krakowie został mianowany Generał-majorem przez International Union of Cossacks.

Członkowie partii Polski Ruch Monarchistyczny tytułują Leszka Wierzchowskiego: "Jego Królewska Wysokość Leszek Antoni Wielki Książę Wierzchowski, z Łaski Boga i Woli Narodu Regent Polski i Polskiego Ruchu Monarchistycznego, Wielki Kniaź Ukrainy-Rusi, Kniaź Imperium Rosji, Emir Tatarów, Kawaler Orderu Regencji na Wielkiej Wstędze z Gwiazdą, Wielki Mistrz Zakonu Rycerzy Polskiej Korony, Wielki Mistrz Kapituły Orderu św. Stanisława etc. etc". Tytuły nadali mu m.in. Kniazia Imperium Rosji - Paweł II Romanow, Wielkiego Kniazia Ukrainy-Rusi - podający się za króla Ukrainy-Rusi Orest I, Emira - Najwyższe Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego (Tatarów Polskich) w Rzeczypospolitej Polskiej.

Tytuł ten nie ma znaczenia ani formalnego, ani dyplomatycznego.

Żona Leszka Wierzchowskiego, Zofia Nawarska-Wierzchowska, tytułowana przez członków partii Wielką Księżną, wraz z mężem działa w partii.

Nadawane tytuły i odznaczenia

Leszek Wierzchowski zajmuje się przede wszystkim niesieniem materialnej pomocy dla zdolnej, lecz niezamożnej uczącej się młodzieży szkół podstawowych i ponadpodstawowych poprzez Zakon Rycerzy Polskiej Korony (jednostkę organizacyjną charytatywnej Fundacji Polska Korona, którą Polski Ruch Monarchistyczny powołał w 1994 r.), m.in. organizując wewnątrzszkolne i międzyszkolne konkursy wiedzy historycznej z nagrodami dla laureatów oraz - zgodnie ze "Statutem PRM" - potwierdzaniem starych i nadawaniem nowych tytułów szlacheckich i arystokratycznych za zasługi:

• Dla dobrego imienia Polski.
• Za szlachetność serca i czynu – działalność charytatywną w Fundacji Polska Korona.
• Za zaangażowane krzewienie idei nowoczesnej dziedzicznej monarchii konstytucyjnej (wzorem Hiszpania).

Ponadto Leszek Wierzchowski nadaje kilkanaście rodzajów odznaczeń Polskiego Ruchu Monarchistycznego.

Nadawany jest też tytuł Doktora Monarchii za twórczy wkład w rozwój idei monarchistycznej, analogicznie jak tytuł Doktora Kościoła w Kościele Rzymsko-Katolickim. Tytułu tego nie należy utożsamiać ze stopniem naukowym doktora, ani z honorowym tytułem Doctor honoris causa.

Zarówno w/w odznaczenia, jak i tytuł nie są w żaden sposób uznawane przez legalnie funkcjonujące struktury państwowe i mają jedynie prywatny charakter.

Leszek Wierzchowski wspólnie ze Sławomirem Wysockim opublikował "Herbarz. Nadania godności szlacheckich i arystokratycznych w Polsce 1992-1995" (Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996).

Współpraca zagraniczna

Leszek Wierzchowski współpracuje również w wieloma monarchistami i pretendentami do tronu za granicą. Są to m.in.:

• Edward Borysewicz Szabadin Rurikowicz Romanow (pretendent do tronu Rosji). Nadał Wierzchowskiemu tytuł Kniazia Imperium Rosji.
• Najwyższe Kolegium Muzułmańskiego Związku Religijnego (Tatarów Polskich) w Rzeczypospolitej Polskiej nadało mu tytuł emira
• Tomasz Zygmunt Rohan-Hauke z Czech (krewny królowej Wielkiej Brytanii Elżbiety II) nadał Wierzchowskiemu odznaczenie rycerskie, a sam otrzymał od niego Złoty Krzyż im. Leszka W. Ks. Wierzchowskiego.
• Wacław Milan Rydlo (Wielki Mistrz Zakonu Rycerskiego św. Wacława w Czechach) nadał Wierzchowskiemu odznaczenie rycerskie, a sam otrzymał od niego Złoty Krzyż im. Leszka W. Ks. Wierzchowskiego.
• Orest I, koronowany przez biskupów trzech obrządków chrześcijańskich, używający tytułu Król Ukrainy i Rusi, lider Ukraińskiego Ruchu Monarchistycznego nadał Wierzchowskiemu tytuł Wielkiego Kniazia Ukrainy – Rusi. Natomiast 5 lutego 2005 Leszek Wierzchowski w imieniu Polskiego Ruchu Monarchistycznego podpisał w Katowicach Traktat o porozumieniu i wzajemnej współpracy z Orestem I.
• 28 marca 2009 roku na Zamku w Budapeszcie Pretendent do tronu Królestwa Węgier Horkovics Kovats Janos, wywodzący się po matce z królewskiego rodu Arpadów, podpisał z Leszkiem Wierzchowskim "Deklarację o wzmocnieniu odwiecznej przyjaźni i braterstwa".

Działalność literacka

Leszek Wierzchowski jest autorem m.in. poetyckiego dramatu paradokumentalnego o wydarzeniach lat 1968, 1970 i 1980 w Polsce pt. Millenium czyli Narodziny Solidarności Narodu Polskiego w Gdańsku podczas strajku 1980 roku / I wyd. -1998 r. , Zgierz k. Łodzi ; II wyd. - 1999 r., Katowice /. Fragmenty "Millenium" zostały zainscenizowane m.in. przez Jana Machulskiego i Leona Niemczyka w Muzeum Kinematografii w Łodzi.

Wydał w Krakowie pięcioksiąg fraszek :

• Manifest erotyczny (2002), (2003)
• Dziwne stany świadomości (2003)
• Imionnik zakochanych (2004)
• Erotyczne przymiarki (2009)
• Sztuka pieszczot (2011}

Każdy zbiór fraszek Wierzchowskiego stanowi samodzielną całość kompozycyjno-treściową, a wszystkie razem wzajemnie się uzupełniają. Autor wielu fraszek (ponad 10 tys. poetyckich miniatur), zwłaszcza o tematyce miłosnej, erotycznej, społeczno-obyczajowej, lirycznej, a także filozoficznej (aforyzmy). Na łamach ogólnopolskiego Miesięcznika Literackiego "Akant" (Bydgoszcz) w latach 2005-2010 odbyło się pięć edycji konkursu pt. "Inspiracje Wierzchowskim" na aforyzm, fraszkę lub limeryk, nawiązujące do twórczości Leszka Wierzchowskiego.

Szereg esejów i recenzji o jego twórczości ukazało się na łamach prasy literackiej: "Akant", "Raptularz Kulturalny", "Śląsk" i in. Za swoją twórczość otrzymał m.in. Laur Umiejętności i Kompetencji. Fraszki Wierzchowskiego zostały zamieszczone w antologii klasyków polskiej fraszki pt. Z fraszką przez stulecia (XV-XX wiek) Józefa Bułatowicza (2005), a także w "Antologii "Akantu" 2003-2007" (2007).

30 grudnia 2004 roku zdobył nagrodę Prezydenta Miasta Dąbrowa Górnicza mgr. Jerzego Talkowskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury.

5 listopada 2009 r. w Łodzi powstał Klub Miłośników Twórczości Leszka Wierzchowskiego, którego celem jest popularyzowanie jego twórczości literackiej, a szczególnie - fraszek. Hasłem klubu jest: "Na dobry humor - Wierzchowski!". Przewodniczącą KMTLW została poetka Anna Ohde. Klub ma charakter otwarty dla miłośników literatury.

27 maja 2010 roku Leszek Wierzchowski otrzymał nagrodę Prezydenta Miasta Zawiercia Mirosława Mazura za osiągnięcia w dziedzinie twórczości.

W 2011 r. został wybrany na Sekretarza Oddziału Wojewódzkiego Związku Literatów Polskich w Katowicach.

Bibliografia

• Ewa Głębicka, "Grupy literackie w Polsce 1945 - 1989". Wiedza Powszechna, Wyd. II, Warszawa 2000 r.
• Anna Ohde, "Poetycki dokument polskiego mitu". Miesięcznik Literacki "AKANT" nr 3 /81 /, 2004 r.
• Anna Ohde, "Trójksiąg fraszek". "AKANT" nr 12/90/, 2004 r.
• Iwona Sułkowska, "W kręgu fraszki". "AKANT" nr 9 /100 /, 2005 r.
• Violetta Pawłowska,"Gorzka prawda w śmiechu podana". Miesięcznik Społeczno-Kulturalny "ŚLĄSK", lipiec 2005 r.
• Anna Ohde, "Inspiracje Wierzchowskim". "AKANT" nr 6 /100 /, 2006 r.
• "Antologia "Akantu" 2003 - 2007", Bydgoszcz 2008.
• (BS), "Ma w dorobku 10 tysięcy fraszek. Książęca erotyka". "Dziennik Zachodni", 13 grudnia 2002 r.
• "Refleksje Leszka Wierzchowskiego – autora "Millenium". "Millenium" czyli epopeja namiętności". "Raptularz Kulturalny" nr 3/8/, 1999 r.
• Anna Ohde, "W polskim ogrodzie fraszek przełomu wieków". "Akant" nr 3 /81/, 2004 r.
• Agnieszka Nęcka, "Erotyzm we fraszce podany". "Śląsk" nr 2 /100/, 2004 r.
• Jolanta Michalska, "Świat fraszką pisany". "Przegląd Dąbrowski", kwiecień 2004 r.
• Adrianna Ginał, "Leszka Wielkiego Księcia Wierzchowskiego dramat wierszem". "Gazeta Krakowska" 17.10.2003 r.
• Aleksander Trzaska, "Patrząc przez różowe okulary". "Dziennik Zachodni" 8.10.2004 r.
• Igor T.Miecik, "Rycerze króla Artura". "Newsweek Polska" nr 48/2008, 30.11.2008 r.
• Dawid Czerny, "Monarchia, a realia". "Nowe Zagłębie" nr 4(4) sierpień 2009 r.
• Leszek Wielki Książę Wierzchowski, "Pokłon dla monarchii"/ W:/ "Herbarz. Nadania godności szlacheckich...", Wydawnictwo SAPIENTIA, Kraków 1996 r.
• Renata Cius, "Książę o kolebce". "Trybuna Śląska", 22 grudnia 1998 r.

Zobacz też

• Polski Ruch Monarchistyczny

Linki zewnętrzne

• Strona Leszka Wierzchowskiego (pol.)