Lotar
| Lotar |
|
 |
|
| Król Franków Zachodnich | |
| Okres panowania | od 954 do 986 |
| Poprzednik | Ludwik IV Zamorski |
| Następca | Ludwik V Gnuśny |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Karolingowie |
| Urodzony | 941 |
| Zmarł | 2 marca 986 |
| Ojciec | Ludwik IV Zamorski |
| Matka | Gerberga Saska |
| Żona | Emma |
| Dzieci | Ludwik V Gnuśny Arnulf |
Lotar (ur. 941[1], zm. 2 marca 986[1]) – król zachodniofrankijski w latach 954–986, syn Ludwika IV Zamorskiego, z dynastii Karolingów francuskich.
Za panowania Lotara ustały groźne najazdy Węgrów na zachodnie i południowe prowincje królestwa zachodniofrankijskiego. Główną tego przyczyną była wielka klęska jaką ponieśli Węgrzy w 955 roku w bitwie na Lechowym Polu z rąk cesarza niemieckiego Ottona I. Węgrzy zrezygnowali wówczas ze swych wypraw łupieżczych, przeszli na osiadły tryb życia i przyjęli wiarę chrześcijańską.
Południowej Francji przestali zagrażać Saraceni po klęskach, jakie zadał im w 973 roku książę Awinionu, Wilhelm.
W 966 roku poślubił Emmę, córkę Lotara, króla Italii, z którą miał synów Ludwika i Arnulfa[1].
Po Lotarze królem zachodniofrankijskim został jego syn Ludwik V Gnuśny
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
| Poprzednik Ludwik IV Zamorski |
 |
Król Franków Zachodnich 954-986 |
|
Następca Ludwik V Gnuśny |
