M39 (transporter opancerzony)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
M39
Armored Utility Vehicle T41
M39Armored Utility Vehicle T41
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Typ pojazdu transporter opancerzony
Trakcja gąsienicowa
Załoga 3 + 8 żołnierzy desantu
Historia
Prototypy 1944
Egzemplarze 640
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 9-cylindrowy Continental R-975-C4 o mocy 460 KM przy 2400 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 625 l
Pancerz grubość: 13 – 79 mm
Długość 5,45 m
Szerokość 2,97 m
Wysokość 2,54 m
Prześwit 0,36 m
Masa 16 000 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 95 km/h (po drodze)
Zasięg 280 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 1,20 m
Rowy (szer.) 1,86 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 wielkokalibrowy karabin maszynowy M2HB kal. 12,7 mm (zapas amunicji – 900 szt.)
Użytkownicy
Stany Zjednoczone, Niemcy, Francja
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

M39 – gąsienicowy transporter opancerzony konstrukcji amerykańskiej z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Gąsienicowy transporter opancerzony M39 powstał na bazie pojazdu T70, który był prototypem niszczyciela czołgów M18 Hellcat. Próby na poligonie wykazały, że jego zastosowanie może być utrudnione z powodu mniejszej ruchliwości pojazdów pomocniczych w batalionach niszczycieli czołgów. Postanowiono, tytułem próby, przebudować jeden prototyp, aby mógł spełniać zadanie pojazdu rozpoznawczego lub ciągnika-transportera. Z pojazdu zdjęto wieżę i przebudowano przedział bojowy. Próby poligonowe przebiegły pomyślnie. Zdecydowano, że konstrukcja pojazdu powinna umożliwiać łatwe przystosowanie go do jednej z dwóch ról: ciągnika dla armat przeciwpancernych M6 kal. 76,2 mm (oznaczonego T41) lub pojazdu dowodzenia i zwiadu (T41E1). Obie wersje różniły się tylko ilością zamontowanych radiostacji.

Pod koniec czerwca 1944, ciągnik T41 przyjęto do uzbrojenia. Planowano przebudowę 640 niszczycieli czołgów T70. W listopadzie 1944 nowy pojazd standaryzowano jako M39. Na specjalne żądanie wojsk walczących w Europie, powstało jeszcze 10 sztuk pojazdów T41E1. Wariantu tego nie standaryzowano.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Pojazdy M39 trafiły do uzbrojenia armii amerykańskiej w ostatnich miesiącach II wojny światowej. Zostały użyte w ostatnich walkach wojny. Po jej zakończeniu, Armia Amerykańska zrezygnowała z holowanych dział przeciwpancernych. Dostosowano je więc do roli transporterów opancerzonych oraz wozów dowódczych i zwiadowczych. W tej roli były używane w czasie wojny koreańskiej. Transportery M39 pozostawały w uzbrojeniu armii USA do 1957 roku. Dłużej pozostawały w uzbrojeniu armii Niemiec i Francji. Pewna ich ilość trafiła także do Ameryki Południowej.