M3 Scout Car

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
M3 Scout Car
M3A1 Scout Car
M3A1 Scout Car
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent White Motor Company
Typ pojazdu kołowy transporter opancerzony
Trakcja kołowa
Załoga 2 (załoga) + 6 (desant)
Historia
Prototypy 1938
Produkcja 1940-1944
Egzemplarze 20894
Dane techniczne
Silnik Silnik gaźnikowy, 4-suwowy, rzędowy 6-cylindrowy Hercules JXD o mocy 87 KM
Transmisja mechaniczna
Poj. zb. paliwa 113 l
Pancerz nitowany i spawany z płyt walcowanych. o grubości 6,4 - 12,7 mm
Długość 5,62 m
Szerokość 2,04 m
Wysokość 2,00-2,20 m
Prześwit 0,27 m
Masa 5,6 - 5,9 t
Moc jedn. 19,6 KM/t
Osiągi
Prędkość 80-88 km/h
Zasięg 360-400 km
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 70 cm
Ściany (wys.) 30 cm
Przechył boczny 30°
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 wkm. Browning M2HB kal. 12,7 mm, 1 km. Browning M1919 kal. 7,62 mm, 1 pm Thompson kal. 11,43 mm, broń osobista załogi
Użytkownicy
USA, Wlk. Brytania, Polska, Francja, ZSRR
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

M3 Scout Car (znany też jako White Scout Car) – amerykański kołowy transporter opancerzony z okresu II wojny światowej.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy pojazdy zostały użyte bojowo w latach 1941−1942 w czasie walk na Filipinach. Na europejskim teatrze działań używany był głównie przez żandarmerię wojskową do patroli, eskorty konwojów samochodowych itd. Zostały dostarczone w dużych ilościach do Związku Radzieckiego w ramach umowy Lend-Lease, używane także przez siły Wolnych Francuzów. Transportery M3 znalazły się także w uzbrojeniu Polskich Sił Zbrojnych, głównie w pancernych pułkach rozpoznawczych (ułanów) dywizji piechoty.

Wersje pojazdu[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wersji podstawowej M3 budowano jeszcze cztery wersje tego samochodu:

  • M3A1E1: z silnikiem diesla
  • M3A1E2: z opancerzonym dachem
  • M3A1E3: z armatą 37 mm
  • M3A1 Ambulance: ambulans
  • M3A1 Command Car: samochód dowódcy, seria budowana w roku 1943 z grubszym opancerzeniem i karabinem maszynowym 0.50 cala (12,7 mm)


Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Czterokołowy samochód z zawieszeniem na resorach piórowych. Na przednim zderzaku znajdował się szeroki wałek mający zapobiegać grzęźnięciu w miękkim gruncie. Chłodnica chroniona przez ruchome stalowe żaluzje, maska otwierana w dwie strony, akumulator znajdował się po prawej stronie, chroniony przez blachę pancerną. Na zewnątrz pojazdu przymocowane były: siekiera, kilof i łopata. Pod tylnym zderzakiem znajdowały się schowki na amunicję, narzędzia i części zamienne. Wokół pojazdu znajdował się rama, na której można było zamontować karabin maszynowy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]