Mewa południowa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Mewa południowa | |
| Larus dominicanus[1] | |
| Lichtenstein, 1823 | |
Mewa dominikańska, Nowa Zelandia |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | siewkowe |
| Rodzina | mewy |
| Rodzaj | Larus |
| Gatunek | mewa południowa |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
Mewa południowa (Larus dominicanus) – gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny mew (Laridae). Zasięg występowania obejmuje: Falklandy, Georgię Południową, Sandwich Południowy, Orkady Południowe, Szetlandy Południowe, południowe wybrzeża Afryki, Ameryki Południowej, Australii oraz Nową Zelandię. Jedyny gatunek mew występujący na półwyspie i we wschodniej części Antarktydy.
- Cechy gatunku
- Wyraźny jedynie dymorfizm wiekowy. Długość ciała ok. 54–65 cm, rozpiętość skrzydeł 128 –142 cm, waga 0,9–1,34 kg. Samce są większe od samic. Osobnik dorosłe: biała głowa, korpus i ogon. Z wyjątkiem białych brzegów zewnętrzna strona skrzydeł i grzbiet między nimi czarne. Dziób żółty z czerwoną plamką na jego spodniej części. Osobniki młodociane mają szaro-brązowe, dropiate ubarwienie, czarny dziób.
- Biotop
- Brzegi mórz i wody przybrzeżne.
- Gniazdo
- Gniazdują w niewielkich koloniach na skalistych wzgórzach i klifach nadmorskich.
- Jaja
- W ciągu roku wyprowadzają jeden lęg, składając 2–3 jaj.
- Wysiadywanie
- Jaja wysiadywane są przez okres 28–30 dni przez obydwoje rodziców.
- Pożywienie
- Mewy dominikańskie żywią się mięczakami, rybami, skorupiakami planktonowymi, jak również padliną. Często podążają za statkami kradnąc pożywienie rybitwom. W Antarktyce głównym źródłem pokarmu są ślimaki Nacella concinna (czareczki). Młode osobniki żywią się małymi rybami, głównie młodymi śledzikami antarktycznymi Pleuragramma antarcticum, które występują blisko powierzchni wody i są odpowiednio małe.
Przypisy
- ↑ Larus dominicanus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Larus dominicanus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
Bibliografia [edytuj]
- Tony Soper: ANTARCTICA, a guide to the wildlife. Bradt Publications, 1996. ISBN 1 898323 47 X. (ang.)
- Mewa dominikańska (Larus dominicanus) (pol.). www.arctowski.pl.org. [dostęp 2012-03-16].