Międzyrzecz (rejon korzecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Międzyrzecz
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód Flag of Rivne Oblast.png rówieński
Rejon korzecki
Populacja 
• liczba ludności

2192
Nr kierunkowy +380 3651
Kod pocztowy 34725
Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu rówieńskiego
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Ziemia 50°39′24″N 26°51′53″E/50,656667 26,864722Na mapach: 50°39′24″N 26°51′53″E/50,656667 26,864722
Portal Portal Ukraina

Międzyrzecz (ukr. Великі Межирічі, dawniej Międzyrzecz Korecki) − wieś na Ukrainie (obwód rówieński, rejon korzecki), w pobliżu Korca, do 1939 roku miasto. 2 192 mieszkańców.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prawa miejskie otrzymał w 1590 r.; na początku XVIII wieku wyludniony; własność m.in. Ostrogskich, Koreckich, Lubomirskich i Steckich, którzy wznieśli tu pałac i stworzyli park pod koniec XVIII w., a w 1702 r. ufundowali kościół i założyli kolegium Pijarów w 1814 r. zmienione w gimnazjum, w 1832 r. zamknięte przez władze rosyjskie; od 1793 r. w zaborze rosyjskim. W Międzyrzeczu działał twórca chasydyzmu, rabin Dow-Ber z Międzyrzeca.

W okresie międzywojennym w granicach Polski. Miejscowość była siedzibą gminy Międzyrzec. W okresie od września 1939 r. do 1941 r. pod okupacją sowiecką, następnie do 1944 r. pod okupacją niemiecką. Od 194591 w granicach Ukraińskiej SRR.

Ludność, pogromy

Do 1942 r. większość mieszkańców miejscowości stanowili Żydzi. Drugą najliczniejszą grupą narodowościową byli Ukraińcy; oprócz nich w mieście żyli także Polacy[1]. Wkrótce po zajęciu miasta przez 6. niemiecką armię polową w 1941 r., ukraińscy nacjonaliści dokonali pogromu, podczas którego Żydów bito i gwałcono oraz plądrowano ich domy. 22 maja 1942 r. 1600 Żydów z Międzyrzecza rozstrzelano. Zbrodnię przeprowadziło Sicherheitsdienst z Równego oraz pluton 1. kompanii 33. batalionu policyjnego, przy współudziale niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Na miejsce zamordowanych przesiedlono Żydów z okolicznych wsi, dla których utworzono getto. Getto zlikwidowano 26 września 1942 rozstrzeliwując 1,5 tysiąca jego mieszkańców[2]. W 1943 r. Międzyrzecz stał się schronieniem dla polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej, którzy zajmowali opuszczone domy żydowskie. Uchodźcy liczyli na ochronę niemieckiej załogi miejscowości. Latem 1943 r. podczas napadu UPA zginęła nieustalona liczba Polaków; ocaleni zbiegli do Równego[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945, Warszawa 2000, ISBN 83-87689-34-3, s.699-700
  2. Холокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, ISBN 978-5-8243-1296-6 s.138
  3. Międzyrzecz Korecki. [dostęp 24.8.13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Roman Aftanazy, Dzieje Rezydencji, Tom V, Ossolineum, Wrocław, 1994.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]