Międzyrzecze Górne
| Międzyrzecze Górne | |||
|
|||
 Międzyrzecze Górne widziane z północy |
|||
| Państwo |  Polska |
||
| Województwo | śląskie | ||
| Powiat | bielski | ||
| Gmina | Jasienica | ||
| Liczba ludności (2009) | 2279 | ||
| Strefa numeracyjna | (+48) 33 | ||
| Kod pocztowy | 43-392 | ||
| Tablice rejestracyjne | SBI | ||
| SIMC | 0055030 | ||
Położenie wsi |
|||
|
Położenie na mapie województwa śląskiego
  Międzyrzecze Górne
|
|||
|
Położenie na mapie Polski
 Międzyrzecze Górne
|
|||
 49°50′20″N 18°56′25″E / 49.838888888889, 18.940277777778Na mapach: 49°50′20″N 18°56′25″E / 49.838888888889, 18.940277777778 |
|||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
| Strona internetowa miejscowości | |||
Międzyrzecze Górne (cz. Horní Meziříčí, niem. Ober Kurzwald) – wieś w Polsce położona w województwie śląskim, w powiecie bielskim, w gminie Jasienica, na Śląsku Cieszyńskim. Powierzchnia sołectwa wynosi 1251,3 ha, a liczba ludności 2279[1], co daje gęstość zaludnienia równą 182,1 os./km².
Spis treści |
Położenie [edytuj]
Wieś położona jest na Pogórzu Śląskim, pomiędzy rzekami Jasienicą na zachodzie a Wapienicą na wschodzie (stąd nazwa Międzyrzecze). Od strony północnej sąsiaduje z Międzyrzeczem Dolnym, od wschodu i południowego wschodu z Bielskiem-Białą (Wapienicą), od południowego zachodu z Jasienicą, a od zachodu z Rudzicą.
Historia [edytuj]
Pierwsza wzmianka o Międzyrzeczu pochodzi z ok. 1305 roku z dokumentu Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis jako Mesizrocha[2]. Założona na przełomie XIV i XV wieku parafia św. Marcina Biskupa i Wyznawcy w połowie XV wieku liczyła stosunkowo dużo parafian w porównaniu do innych parafii księstwa cieszyńskiego, tj. 285[3]. Do schyłku średniowiecza wieś pozostawała własnością szlachecką[4]. W drugiej ćwierci XV wieku w Międzyrzeczu osiadła ludność niemiecka zakładając osadę Konradiswalde (las Konrada), z czasem przezwana Kurzwaldem i Międzyrzeczem Górnym[5]. W 1572 zarówno Międzyrzecze Dolne jak i Górne weszły w skład powstałego wówczas stanowego państwa bielskiego.
Według austriackiego spisu ludności z 1900 w 210 budynkach w Międzyrzeczu Górnym na obszarze 1454 hektarów mieszkało 1561 osób, co dawało gęstość zaludnienia równą 107,36 os./km². z tego 436 (27,9%) mieszkańców było katolikami, 1095 (70,2%) ewangelikami a 30 (1,9%) wyznawcami judaizmu, 974 (62,4%) było niemiecko-, 581 (37,2%) polsko-, a 6 (0,4%) czeskojęzycznymi[6]. Do 1910 roku liczba mieszkańców wzrosła do 1642 osób, [7].
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bielskim.
Zabytki [edytuj]
Na terenie Międzyrzecza Górnego znajduje się sześć obiektów wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego[8]: 4 budynki mieszkalne, budynek kościoła ewangelicko augsburskiego, oraz teren po drewnianym kościele parafialnym pw. św. Marcina z 1522 roku, który spłonął w styczniu 1993 roku.
Religia [edytuj]
Na terenie wsi działalność duszpasterską prowadzą następujące kościoły:
- Kościół Ewangelicko-Augsburski – parafia Ewangelicko-Augsburska
- Kościół Rzymskokatolicki – parafia Świętego Marcina
Komunikacja [edytuj]
Przez miejscowość przebiega linia podmiejska nr 52 przewoźnika MZK Bielsko-Biała (Bielsko os. Sarni Stok - Międzyrzecze Dolne).
Zobacz też [edytuj]
Międzyrzecze, Międzyrzecze Dolne
Przypisy
- ↑ Gmina Jasienica: Sołectwo Międzyrzecze Górne. W: jasienica.pl [on-line]. [dostęp 2010-12-01].
- ↑ Śląsk Cieszyński w średniowieczu (do 1528). Idzi Panic (redakcja). Cieszyn: Starostwo Powiatowe w Cieszynie, 2010, s. 297. ISBN 978-83-926929-3-5.
- ↑ I. Panic, 2010, s. 321
- ↑ j.w., s. 331
- ↑ Obrazki z dziejów gminy Jasienica. Jerzy Polak. Cieszyn: Muzeum Śląska Cieszyńskiego, 201, s. 8. ISBN 978-83-922005-6-7.
- ↑ Gemeindelexikon der im Reichsrate vertretenen Königreiche und Länder, bearbeitet auf Grund der Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1900, XI. Schlesien. Wien: 1906. (niem.)
- ↑ Ludwig Patryn (ed): Die Ergebnisse der Volkszählung vom 31. Dezember 1910 in Schlesien. Troppau: 1912. (niem.)
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo śląskie (pol.). 2012-12-31.
Bibliografia [edytuj]
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||
