Miara zewnętrzna
Z Wikipedii
Miara zewnętrzna (Carathéodory'ego) – funkcja określona na rodzinie wszystkich podzbiorów danego zbioru o wartościach w zbiorze liczb nieujemnych charakteryzująca się monotonicznością i przeliczalną podaddytywnością oraz przypisującą zbiorowi pustemu wartość zero.
Prace nad miarą zewnętrzną rozpoczął matematyk grecki Constantin Carathéodory, którego nazwiskiem nazywa się ten rodzaj funkcji.
Spis treści |
[edytuj] Definicja formalna
Niech X będzie zbiorem. Miarą zewnętrzną nazywamy funkcję
, spełniającą następujące trzy warunki:
,
,
dla każdego ciągu (An) podzbiorów zbioru X.
Z powyższej definicji wynika bezpośrednio następująca własność:
dla każdej rodziny
podzbiorów zbioru X, gdzie
.[edytuj] Uwagi
Każda miara określona na klasie wszystkich podzbiorów zbioru X jest miarą zewnętrzną w X. Z kolei jeśli miara zewnętrzna jest przeliczalnie addytywna to jest ona miarą. Miara zewnętrzna jest funkcją przeliczalnie podaddytywna, podczas gdy miara jest skończenie-addytywna.
Podstawową własnością miary zewnętrznej jest to, że zawsze istnieje σ-ciało podzbiorów przestrzeni X, zwanych zbiorami mierzalnymi (w sensie Carathéodory'ego), po obcięciu do którego dana miara zewnętrzna staje się miarą.
[edytuj] Warunek Carathéodory'ego
Niech
będzie miarą zewnętrzną w X. Mówimy, że zbiór
spełnia warunek Carathéodory'ego względem
, jeśli
,
dla dowolnych zbiorów
(zbiór W jest "wewnętrzny", zaś Z – "zewnętrzny" w stosunku do A).
Istnieje również inna, równoważna forma powyższego warunku. Otóż zbiór E nazywamy
-mierzalnym, jeżeli dla każdego
zachodzi
.
Z podaddytywności wynika, iż jest on równoważny warunkowi
.
Zbiory spełniające warunek Carathéodory'ego oprócz nazywania
-mierzalnymi nazywa się również zbiorami Carathéodory'ego.
[edytuj] Zastosowania
Twierdzenie Carathéodory'ego dowodzi, że rodzina zbiorów
spełniających warunek Carathéodory'ego względem miary zewnętrznej
(czyli
-mierzalnych zbiorów) jest σ-ciałem, a sama miara zewnętrzna
obcięta do
staje się miarą na tym σ-ciele.
Zauważmy, że tak skonstruowana miara będzie zawsze zupełna, ponieważ wszystkie zbiory mające miarę zewnętrzną zero będą mierzalne w tej mierze. Koncept miary zewnętrznej i twierdzenie Carathéodory'ego jest podstawą konstrukcji wielu miar, w tym miary Lebesgue'a, czy ogólniej miary Hausdorffa.
[edytuj] Miara metryczna
Niech
będzie będzie przestrzenią metryczną oraz (2X,d) będzie przestrzenią metryczną z metryką 
Miarę zewnętrzną
nazywamy metryczną, gdy

![\left[ d(A,B)>0 \Rightarrow \mu(A\cup B)=\mu(A)+\mu(B)\right]](http://upload.wikimedia.org/math/f/5/6/f56324b1cd9b8f315875d6cc2a4a3937.png)
[edytuj] Bibliografia
- A. Birkholc, „Analiza matematyczna. Funkcje wielu zmiennych”, PWN, Warszawa 1986.
- J. Jakubowski, R. Sztencel, „Wstęp do teorii prawdopodobieństwa”, SCRIPT, Warszawa 2000; ISBN 83-904564-4-3.

