Objawienia maryjne z Medziugorie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Matka Boża z Medziugorie
Figurka Matki Bożej w Tihaljinie k. Medziugorie, przedstawiająca Matkę Bożą taką, jak ukazuje się widzącym
Figurka Matki Bożej w Tihaljinie k. Medziugorie, przedstawiająca Matkę Bożą taką, jak ukazuje się widzącym
Miejsca kultu całym świecie przez wiernych Kościoła katolickiego (Kościół bada objawienia i jeszcze oficjalnie ani nie odrzucił ani nie zaakceptował objawień)
Sanktuarium brak oficjalnego; centrum kultu – Kościół św. Jakuba w Medziugorie
Początek kultu 1981
Data wspomnienia nieoficjalne 25 czerwca

Objawienia maryjne z Medziugorie według relacji sześciu osób, zwanych widzącymi, objawienia prywatne, które rozpoczęły się w Medziugorie w czerwcu 1981 i zgodnie z relacją widzących trwają do dziś[1]. Kościół katolicki cały czas bada prawdziwości tych objawień. Do tej pory ich nie odrzucił ani nie potwierdził.

Historia objawień[edytuj | edytuj kod]

Panorama miejsca pierwszego objawienia na wzgórzu Crnica

Pierwsze dni objawień. Pierwsze objawienie dzieciom miało mieć miejsce w godzinach wieczornych 24 czerwca 1981 roku we wsi Bijakovici, na wzgórzu Crnica należącym do parafii Medziugorie, w części tego wzgórza zwanej Podbrdo. Następnego dnia dzieci wróciły na to samo miejsce, dwoje z nich nie przyszło, a w zamian za nich przyszło dwoje innych. Tego dnia, tj. 25 czerwca 1981 roku, ukształtowała się szóstka tzw. widzących. Następnego dnia (26 czerwca) ukazująca się dzieciom Pani (w języku chorwackim: Gospa) miała przedstawić się im jako Błogosławiona Dziewica Maryja (chorw. Blažena Djevica Marija)[2]. Pierwsze objawienia na Wzgórzu trwały do 29 czerwca 1981, po czym zostały przeniesione do kościoła w Medziugorie. Pierwsze lata objawień. Objawienia miały mieć miejsce w tym czasie podczas różańca odmawianego przed wieczorną Mszą Świętą, najpierw w Kościele w głównej nawie, potem w salce naprzeciw zakrystii, po czym zostały przeniesione na plebanię i później na chór Kościoła[3].

Objawienia obecnie. Obecnie spośród „widzących”, troje twierdzi, że ma codzienne objawienia – Vicka, Ivan i Marija[4]. Pozostała trójka z nich utrzymuje, że ma objawienia raz do roku (Jakov, Ivanka), bądź raz w miesiącu (Mirjana). Objawienia wedle świadectwa widzących mają miejsce tam, gdzie oni aktualnie przebywają. Czasami objawienia przybierają charakter publiczny, gdy gromadzą się na nich tysiące pielgrzymów, jak w przypadku objawień Mirjany z każdego drugiego dnia miesiąca, zwykle w Medziugorju oraz w przypadku Ivana, Mariji i rzadziej Vicki, którzy czasami zapraszani są do wielu krajów na świecie, np. do Austrii[5] czy do Libanu[6]. Publiczne „objawienia” nie są jednak widziane przez publiczność, która jedynie obserwuje widzącego. Zjawisko objawień w trakcie ich trwania badane jest także obecnie przez Kościół i powołaną przez niego komisję do zbadania objawień[7].

Widzący[edytuj | edytuj kod]

Terminem widzący określa się sześć osób. Należą do nich[8]:

  • Mirjana Dragićević-Soldo (ur. 18 marca 1965 w Sarajewie, obecnie objawienia ma każdego 18 marca i każdego drugiego dnia miesiąca)
  • Ivanka Ivanković-Elez (ur. 21 czerwca 1966 w Bijakovici, objawienia ma raz do roku, 25 czerwca, w rocznice objawień)
  • Vicka Ivanković-Mijatović (ur. 3 września 1964 w Bijakovici, objawienia ma codziennie)
  • Ivan Dragićević (ur. 25 maja 1965 w Bijakovici, objawienia ma codziennie, mieszka w USA)
  • Marija Pavlović-Lunetti (ur. 1 kwietnia 1965 w Bijakovici, objawienia ma codziennie, mieszka we Włoszech)
  • Jakov Čolo (ur. 6 marca 1971 w Sarajewie, objawienia ma raz do roku, na Boże Narodzenie, 25 grudnia)

Przesłanie Matki Bożej i jej orędzia[edytuj | edytuj kod]

Z objawieniami związane są orędzia – krótkie przesłania Matki Bożej, wezwania do przyjęcia zbawienia danego w Chrystusie, pogłębienia wiary w Boga i do pełniejszego zjednoczenia z Jezusem. Orędzia przekazywane są od samego początku objawień[9]. Najważniejsze z orędzi to jednak tzw. orędzia czwartkowe przekazywane przez Matkę Bożą od 1 marca 1984 do 8 stycznia 1987 oraz orędzia z każdego dwudziestego piątego dnia miesiąca przekazywane do dziś od 25 stycznia 1987, dawane jako kontynuacja orędzi czwartkowych. Orędzia adresowane są ostatecznie do całego świata, całej ludzkości[9]. Poruszane są w nich m.in. następujące kwestie[10]:

  1. nawrócenie
  2. modlitwa (bardzo dużo orędzi)
  3. post
  4. pokuta
  5. zachęta do czytania Pisma Św.
  6. wiara, nadzieja
  7. miłość Boga i człowieka, także otwierania się na miłość Boga i Matki Bożej
  8. sakramenty św., przede wszystkim Eucharystia, spowiedź
  9. modlitwa i szacunek dla kapłanów
  10. właściwa hierarchia wartości
  11. Męka Pańska, Krzyż Jezusa, Jego cierpienie, Jego rany
  12. wartość rodziny
  13. dziękczynienie Bogu
  14. pokój, przebaczenie innym, przyjęcie pokoju Jezusa oraz modlitwy o pokój

Stanowisko Kościoła katolickiego[edytuj | edytuj kod]

Obecnie obowiązujące stanowisko Kościoła. Obecnie obowiązującym stanowiskiem Kościoła jest Oświadczenie Konferencji Episkopatu byłej Jugosławii z Zadaru z 9-11 kwietnia 1991 roku (tzw. Oświadczenie Zadarskie)[11]. Z jednej strony Kościół nie odrzuca w nim Medziugorie, zezwalając na pielgrzymki do tego miejsca, nie wskazując na żadne błędy doktrynalne. Z drugiej zaś strony w oświadczeniu nie znajdujemy także oficjalnego uznania objawień, co oznacza, że kwestia prawdziwości objawień stanowi, jak sami biskupi zaznaczają, przedmiot dalszych badań: „będą kontynuowane na bieżąco badania wydarzeń w Medziugorju”[12]

Kongregacja Nauki Wiary w latach 1995-1996 powtórzyła opinię Konferencji Episkopatu, dodając: „Z tego wynika, że nie należy organizować oficjalnych, tak parafialnych, jak diecezjalnych pielgrzymek do Medziugoria, rozumianego jako miejsce autentycznych objawień Maryjnych, bo byłoby to niezgodne z tym, co stwierdzili poprzednio biskupi byłej Jugosławii”[13]. Do Medziugorie dozwolone są pielgrzymki organizowane przez osoby świeckie[14]. Kościół zaleca też, aby takim pielgrzymkom towarzyszyli duchowni.

Obecnie objawienia bada specjalna Komisja powołana w 2010 roku przez papieża Benedykta XVI[15][16]. Przewodniczy jej kard. Camillo Ruini, składa się z kilkunastu specjalistów, teologów, duchownych i osób świeckich. Wyniki swoich badań komisja ma przedstawić Kongregacji Nauki Wiary[17][18].

Stolica Apostolska do tej pory nie wypowiedziała się oficjalnie w sprawie objawień, nie odrzuciła ich ani nie uznała i jest to jeszcze kwestia otwarta[19][20].

Historia stanowiska Kościoła. Prywatne stanowisko biskupa miejsca Pierwszym uprawniony do oceny nadprzyrodzoności objawień jest biskup diecezji na terenie której mają miejsca objawienia. I tak, Pavao Žanić, były biskup ordynariusz diecezji Mostar-Duvno, na terenie której znajduje się parafia Medziugorie, twierdził, iż objawienia są fałszywe. Powołana przez tego biskupa komisja diecezjalna, pracująca w latach 1984-1986, opowiedziała się zdecydowaną większością głosów za non constat de supernaturalitate (nie stwierdza się nadprzyrodzoności). Trzeba tutaj przyznać, po pierwsze, iż wyniki tej komisji zostały przez Watykan odrzucone – Kongregacja Nauki Wiary rozwiązała tę komisję przekazując sprawę Episkopatowi Jugosławii[21]. Po drugie, iż pierwotne stanowisko biskupa Žanića było jak najbardziej przychylne Medziugorie[22]. Krytycy zmiany stanowiska biskupa miejsca wskazują, iż uległ on naciskom komunistów, którzy chcieli ukrócić objawienia, ponieważ wywoływały masowy zryw religijny, którego się obawiali. Rada wykonawcza Organów Bezpieczeństwa Jugosławii groziła biskupowi więzieniem, postawiwszy mu wcześniej zarzut popierania Medziugorie[23]. Milicjanci nocą odwiedzali siedzibę biskupa[24].

Również stanowisko obecnego biskupa miejsca Ratko Perica jest krytyczne wobec fenomenu objawień[25]:

Quote-alpha.png
Na podstawie badań komisji, w oparciu o własne doświadczenie pasterskie oraz biorąc pod uwagę gorszące nieposłuszeństwo związane z tą sprawą, kłamstwa pojawiające się w ustach Maryi, niezwykłe powtórzenia orędzi od ponad 16 lat, dziwny sposób w jaki kierownicy duchowi prowadzą tzw. „widzących” przez świat czyniąc im reklamę, a także fakt, że Maryja zjawia się na „fiat”, czyli „niech się stanie” „widzących”[26]

W liście z 2 października 1997[27] biskup Perić, orzekł nie tylko non constat de supernaturalitate, lecz constat de non supernaturalitate, czyli stwierdził, że objawienia nie są nadprzyrodzone. Biskup zadeklarował jednak otwartość na wszelkie badania, jakie Stolica Święta jako najwyższa instancja Kościoła katolickiego chciałaby przeprowadzić. W 2009 biskup Ratko Perić przypomniał negatywne stanowisko Kościoła dotyczące rzekomych objawień i zwrócił uwagę, że kościół św. Jakuba w Medziugorie nie jest sanktuarium. Zastrzegł również dla siebie udzielanie zgody na pracę duszpasterską w tym miejscu[28].

Stanowisko biskupa miejsca jest jednak tylko jego stanowiskiem prywatnym, jak w oficjalnym liście stwierdził Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej, kard. Tarcisio Bertone[29].

Argumenty za prawdziwością objawień

  1. Owocność orędzia Maryi, zgodnie ze słowami Jezusa z Ewangelii „poznacie ich po owocach” (Mt 7,16); w ciągu ponad 30 lat od początku objawień pielgrzymi przybywający do Medziugorie świadczą o nawróceniu, jakie dokonuje się w ich życiu;
  2. Maryja podkreśla w orędziach to, co jest istotne dla katolicyzmu i jego duchowości: modlitwa, post, msza święta, różaniec, Pismo Święte, nawrócenie i przebaczenie, spowiedź, kapłaństwo i sakramenty, obecność Ducha Świętego w życiu chrześcijanina.
  3. Pozytywna prywatna opinia św. papieża Jana Pawła II, poświadczona przez wiele świadectw, w tym wypowiedzi kard. Dziwisza oraz postulatora procesu beatyfikacyjnego ks. Sławomira Odera[30][31] oraz wiele innych pozytywnych opinii autorytetów (m.in. pozytywnie na temat Medziugorie wypowiadali się bądź pisali Hans Uhr von Balthasar[32], matka Teresa z Kalkuty[31], Gabriel Amorth[33], Daniel Ange[34]).

Argumenty negujące wiarygodność i prawdziwość objawień

  1. Błędy doktrynalne zawarte w orędziach. 1 października 1981 r.: „Wszystkie religie są równe i można osiągnąć zbawienie w każdej religii. To ludzie stworzyli podziały religijne, gdy Bóg panuje nad nimi wszystkimi. Należy szanować wyznanie każdego i respektować jego sumienie. Duch Boży działa we wszystkich wspólnotach, nawet jeśli nie wszędzie z taką samą mocą”[35]. Te słowa są sprzeczne z wiarą, że jedynie Kościół katolicki otrzymał i zachował pełnię prawdy objawionej, i z potępieniami Piusa IX zawartymi w Syllabusie Błędów[36]. 24 lipca 1982 r. Gospa zaprzecza zmartwychwstaniu ciał, mówi, że „po śmierci ciało wzięte z ziemi ulega rozkładowi i nigdy nie odżyje. Człowiek otrzymuje ciało przemienione”. 22 sierpnia 1981 r.: „Jezus był prześladowany za swą wiarę”, co może sugerować, iż Pan Jezus nie był Bogiem, bowiem Chrystus Pan poniósł męczeństwo dla naszego zbawienia, nie zaś jako ofiara prześladowań religijnych[37].
  2. Niespotykana długość objawień (od 1981 r.). 30 czerwca 1981 r. wizjonerzy stwierdzili, że Maryja ostatni raz objawi się 3 lipca tego roku, a jednak wydarzenia trwają do tej pory[38]. W porównaniu z zaaprobowanymi dotąd przez Kościół, objawienia Gospy z Medziugorie są – z powodu czasu trwania i obfitości przekazanych treści – wyjątkowym fenomenem[39]. Pod tym względem są one podobne do niektórych objawień nie uznawanych przez Kościół, np. Trzeciego Testamentu.
  3. Krytycy zwracają uwagę na podobieństwo pewnych wydarzeń medziugorskich do innych oficjalnie odrzuconych objawień[40], np. objawień Vassuli Ryden. Można dostrzec pewien związek pomiędzy „widzącą” Vassulą a Medziugorie[41] w zakresie wątpliwości Kościoła co do przekazu w sposób jasny i integralny depozytu wiary chrześcijańskiej.
  4. Szereg faktów trudnych do pogodzenia z ‘godnością’, jaka powinna przysługiwać prawdziwym objawieniom. Należy do nich wygląd ukazującej się postaci. Widzący podkreślają na przykład, że nie ma ona stóp, co może być uznane za przymiot ducha, a nie człowieka. Kontrowersje budzą także niektóre „znaki” – wirujący krzyż może być interpretowany jako kpina z zasady “Stat Crux, dum volvitur orbis” (Krzyż trwa, podczas gdy świat się zmienia). Jednocześnie krytycy tych objawień podkreślają też szereg „dobrych” znaków pośrednio związanych z kultem Gospy z Medziugorie (nawrócenia, uzdrowienia)[42], swoje zastrzeżenia formują jednak zgodnie z zasadą Ignacego Loyoli, by nie ufać objawieniom mającym choćby pozory „zła”.
  5. Grzechy o. Tomislava Vlašicia i o. Vego, opiekunów duchowych i promotorów wizjonerów, których Gospa nazwała „prawdziwymi świętymi”. Pierwszy ze względu na propagowanie błędów doktrynalnych, nieposłuszeństwo i złamanie celibatu (jest ojcem dziecka zakonnicy) został wydalony z zakonu franciszkanów i suspendowany, a Benedykt XVI zabronił mu pod groźbą ekskomuniki wypowiadania się w jakichkolwiek sprawach doktryny katolickiej[43]. Drugi porzucił kapłaństwo i żyje z byłą siostrą zakonną w konkubinacie[44].
  6. Odmienne życie samych wizjonerów w porównaniu ze świadkami objawień uznanych przez Kościół za prawdziwe. Św. Bernadetta, której objawiła się Matka Boża z Lourdes, poświęciła swoje życie w klasztorze, zarówno, jak i siostra Łucja z Fatimy. Natomiast żaden z Medziugorskich wizjonerów, choć było ich aż sześciu, nie wybrał życia zakonnego czy kapłańskiego. Objawienia w Medzugorie charakteryzuje ponadto fakt, że zaczęły się od grzechu. Najpierw wizjonerki zeszły się na potajemnym paleniu papierosów, a chłopiec ukradł jabłka sąsiadowi[45].

Znaczenie objawień[edytuj | edytuj kod]

Według krytyków objawień są one mamieniem szatańskim i stanowią zagrożenie dla życia duchowego[46].

Wśród osób wierzących w objawienia i wyrażających swoje pozytywne opinie mówi się o ogromnym znaczeniu objawień, wskazując na ich rolę dziejową: są naglącym wołaniem Matki Zbawiciela do ludzkości, by wróciła na drogę do Boga, wskazującej wzór życia chrześcijańskiego[47], wypełnieniem wszystkich objawień maryjnych[48], według niektórych opinii stanowią także przygotowanie na powtórne pojawienia się Jezusa Chrystusa na ziemi[49].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. vaticaninsider.lastampa.it, 25 lutego 2012.
  2. [1] prof. L. Rupcić, Uvod w Poruke.
  3. René Laurentin, René Lejeune, Message et pédagogie de Marie a Medjugorje, ©O.E.I.L. (Office d’Edition Impression librairie), obecnie: François-Xavier de Guib, Paris 1990.
  4. Medjugorje | Dzisiejsze objawienia Matki Bożej.
  5. Medjugorje seer: Mary brings hope to world without hope | MEDJUGORJE TODAY.
  6. Gloria.tv: Widząca Marija Pawlović-Lunetti w Libanie – 11 marca 2012.
  7. Vatican watched as Medjugorje visionary got message | MEDJUGORJE TODAY.
  8. Medjugorie. I segreti (wł.). www.youtube.com, 2011-11-15. [dostęp 2012-09-05].
  9. 9,0 9,1 Orędzia Matki Bożej z Medziugorja, zebr. i oprac. Jerzy Gwiazda, Warszawa 2012, Fundacja Matki Bożej Królowej Pokoju z Medziugorja, s. 11.
  10. Ks. Maciej Arkuszyński, O objawieniach w Medziugorju, Kraków 2007 (w kontekście błędów pracy Doroty Rafalskiej „Medjugorje: prawda czy fałsz”), s. 176-178.
  11. Ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugoria (1981 – 2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym), s 44-45.
  12. Tamże, s. 45.
  13. http://mateusz.pl/czytelnia/ck-mwk.htm Cyprian Klahs, Medjugorie – wątpliwości Kościoła.
  14. Watykan o Medjugorie – ekai.pl.
  15. Kongregacja Nauki Wiary: komisja ds. Medjugorja (pol.). Radio Vaticana, 2010-03-17. [dostęp 2010-03-20].
  16. Medjugorje commission announced (ang.). [dostęp 2010-03-17].
  17. Cuda w Medziugorju. Papieska komisja gotowa do badań.
  18. Kard. Ruini pokieruje komisją badającą Medjugorje.
  19. Kościół a objawienia w Medjugorie.
  20. Ks. Maciej Arkuszyński, O objawieniach w Medziugorju, Kraków 2007 (w kontekście błędów pracy Doroty Rafalskiej „Medjugorje: prawda czy fałsz”), s. 6-7.
  21. Rupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 54 i 71.
  22. Rupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 71.
  23. Rupčić Ljudevit, Prawda o Medziugorju, Kraków, Królowa Pokoju, s. 62-63.
  24. Zorza Pietro, Drogie dzieci, Dziękuję, że odpowiedzieliście na moje wezwanie, tłum. M. Zielińska i Zespół, Kraków 2006, Królowa Pokoju, s. 39.
  25. http://www.bibula.com/?p=448 Bp R. Perić: „Objawienia” w Medjugorie nie mają w sobie nic z autentyczności.
  26. http://kosciol.wiara.pl/index.php?grupa=6&cr=2&kolej=0&art=1035982991&dzi=1035894726 Medjugorie: Co się zdarzyło w chorwackiej wiosce?
  27. http://www.mateusz.pl/czytelnia/wg-kzw.htm Giertych W. OP, Kubeł zimnej wody.
  28. Kościelne oświadczenie o Medjugorju (pol.). Radio Vaticana, 2009-10-05. [dostęp 9 października 2009].
  29. http://www.medjugorje.org.pl/upload/congregatio.pdf.
  30. http://medugorje.pl/artykuly/JanPawelII.swiadkiem.Medziugorja.pdf.
  31. 31,0 31,1 Mother Teresa and John Paul II letters concerning Medjugorje – YouTube.
  32. http://en.wikipedia.org/wiki/Hans_Urs_von_Balthasar.
  33. Ojciec Gabriel Amorth o Medziugorju.
  34. Interview – Fr Daniel-Ange – “Through Medjugorje, Our Lady Educates the Visionaries for the Evangelisation and Helps the Bishops and the Priests in the New Evangelisation” – M...
  35. R. Laurentin – R. Lejeune, Messaggio e pedagogia di Maria a Medjugorie, dz. cyt., s. 300.
  36. http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WP/pius_ix/inne/syllabus_08121864.html.
  37. A. Gwiazda, Medzjugorie, „Myśl Polska”, nr 11, 29 maja 1994, s. 5.
  38. Saverio Gaeta, Medjugorie. Prawdziwa historia, tłum. Krzysztof Stopa, Mediolan 2011, s. 108-109.
  39. http://www.fidelitas.pl/index2.php?id=905 „Widzący” twierdzą że Matka Boża ukazała się im dotąd ponad 35 tysięcy razy.
  40. http://www.antyk.org.pl/wiara/miediugorje/miediugorje.htm, Chodzi m.in. o wydarzenia w Garabandal, Oławie i wizje Williama Kamma.
  41. Relacje z Chorwacji.
  42. http://www.mateusz.pl/czytelnia/jw-pm.htm Wójtowicz J. ks., Problem: Medjugorje.
  43. Simon Caldwell: Pope Benedict XVI unfrocks Medjugorje priest (ang.). telegraph.co.uk, 2009-07-27. [dostęp 9 października 2009].
  44. A. Gwiazda, Medzjugorie, „Myśl Polska”, nr 11, 29 maja 1994, s. 5.
  45. http://www.piusx.org.pl/zawsze_wierni/artykul/171.
  46. Dorota Rafalska, Identyfikacja objawień w Medjugorje w świetle kryteriów teologiczno-psychologicznych , Lublin 2002 (praca doktorska obroniona na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim).
  47. Ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugoria (1981 – 2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym).
  48. A Friend of Medjugorje The Fulfillment of All Marian Apparitions.
  49. Medjugorje pastor: Mary may prepare Christ’s return | MEDJUGORJE TODAY.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Orędzia Matki Bożej z Medziugorja, zebr. i oprac. Jerzy Gwiazda, Warszawa 2012, Fundacja Matki Bożej Królowej Pokoju z Medziugorja.
  • ks. Maciej Arkuszyński, Wzór życia chrześcijańskiego w objawieniach z Medziugoria (1981 – 2008), Warszawa 2008 (praca doktorska obroniona na Papieskim Wydziale Teologicznym).
  • Pietro Zorza, Drogie dzieci, dziękuję wam, że odpowiedzieliście na moje wezwanie, Kraków 2006, Wydawnictwo „Królowa Pokoju”
  • Svetozar Kraljević The Apparitions of Our Lady of Medjugorje, Medugorje 2007, Informativni Centar „MIR” Medjugorje
  • Dorota Rafalska, Identyfikacja objawień w Medjugorje w świetle kryteriów teologiczno-psychologicznych , Lublin 2002 (praca doktorska obroniona na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim)
  • ks. Maciej Arkuszyński, O objawieniach w Medziugorju, Kraków 2007 (w kontekście błędów pracy Doroty Rafalskiej „Medjugorje: prawda czy fałsz”).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]