Okręty podwodne projektu 629

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Okręty podwodne projektu 629
Image Submarine Golf II class.jpg
Kraj budowy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
Zbudowane 23
Wejście do służby:
• pierwsza jednostka

1958
Uzbrojenie 3 × wyrzutnie rakiet
6 × 533 mm torpedo tubes
Prędkość:
• na powierzchni

na powierzchni - 17 węzłów; w zanurzeniu - 12 węzłów
Wyporność:
• na powierzchni 2794 ton wynurzony/3553 ton zanurzony (629)
2300-2820 ton wynurzony/2700-3553 ton zanurzony (629A)
Długość 98,4 m (629)
98,9 m (629A)
Szerokość 8,2 m
Napęd 3 × silniki diesla, każdy po 2000 BHP (1500 kW); 3 × silniki elektryczne, 5200 SHP (3880 kW); 3 śruby.
Zasięg na powierzchni 9500 mil morskich przy prędkości 5 węzłów
Załoga 80 (629)
83 (629A) oficerów i marynarzy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Okręty podwodne projektu 629- typ radzieckich okrętów podwodnych budowanych w latach 1958-1962. Na Zachodzie typ znany był pod kryptonimem Golf. Wybudowano 23 jednostki tego typu.

W latach pięćdziesiątych Związek Radziecki był zaangażowany w intensywny program rozbudowy floty podwodnej, który zaowocował wielką liczbą okrętów podwodnych, jaka nie była spotykana w żadnym innym państwie świata. Dwadzieścia trzy jednostki typu Golf I zostały zbudowane w latach 1958-1962, wchodząc do służby po sześć-siedem rocznie. Jeden okręt został zbudowany w Chinach z dostarczonych przez ZSRR elementów. Wyrzutnie rakietowych pocisków balistycznych umieszczono na tych jednostkach w kiosku,[1] w pozycji pionowej. Trzynaście jednostek typu Golf I zostało przebudowanych począwszy od roku 1965 do standardu określanego jako Golf II, wyposażonego w balistyczne pociski rakietowe SS-N-5. Pociski te zwane w kodzie NATO Serb, zasilane paliwem ciekłym były jednostopniowe i posiadały zasięg 1400 km.[2]

Przypisy

  1. Norman Polmar: Cold War Submarines, The Design and Construction of U.S. and Soviet Submarines. K. J. More. Potomac Books, Inc, 2003. ISBN 1-57488-530-8.
  2. Robert Jackson "Okręty podwodne świata" Dom Wydawniczy Bellona Warszawa 2001