Ordre de Bataille dywizji piechoty PSZ w ZSRR w 1941

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ordre de Bataille dywizji piechoty PSZ w ZSRRorganizacja dywizji piechoty Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR w latach 1941-1942.

Armia Polska w ZSRR składała się sześciu[1] dywizji piechoty. Pierwsze trzy dywizje (5, 6 i 7 DP) formowane były według etatów dywizji strzeleckiej Armii Czerwonej. Pozostałe dywizje (8, 9 i 10 DP) formowano w oparciu o etaty brytyjskie. Na początku 1942 zdecydowano o formowaniu 7 DP według etatów brytyjskich.

6 września 1941 dowódca armii, gen. dyw. Władysław Anders wydał wytyczne organizacyjne dla 5 i 6 DP oraz Ośrodka Zapasowego Armii.

Poniżej przedstawiono strukturę organizacyjną sowieckiej dywizji strzeleckiej.

Struktura organizacyjna[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo
  • Sztab
  • 3 pułki piechoty
  • pułk artylerii
  • dywizjon kawalerii a. 2 szwadrony i pluton ckm
  • dywizjon artylerii przeciwlotniczej a. bateria armat 37 mm (6 działonów) i bateria armat 76,2 mm (4 działony)
  • baon łączności a. kompania sztabowa i 2 kompanie łaczności kablowej
  • baon saperów a. 3 kompanie
  • baon sanitarny
  • zmotoryzowana kompania rozpoznawcza a. 3 plutony
  • kolumna samochodowa (9 ofic. + 109 pofic. i szer.)
  • pluton miotaczy ognia (1 ofic. + 37 pofic. i szer.)
  • polowa piekarnia chleba (2 ofic. + 157 pofic. i szer.)
  • obora bydła

Organizacja pułku piechoty[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo
  • pluton sztabowy
  • 3 baony piechoty
  • bateria armat przeciwpancernych 45 mm
  • bateria dział piechoty 76,2 mm
  • kompania karabinów maszynowych przeciwlotniczych a. 2 plutony
  • kompania saperów a. 2 plutony
  • pluton moździerzy 120 mm
  • pluton zwiadu konnego
  • pluton zwiadu pieszego
  • pluton przeciwgazowy
  • kompania sanitarna
  • ambulans weterynaryjny
  • kompania przewozowa
  • oddział gospodarczy
  • warsztaty zaopatrzenia bojowego i taborowego

Każdy z trzech batalionów piechoty składał się z następujących pododdziałów:

  • Dowództwo
  • 3 kompanie strzeleckie a. 3 plutony i drużyna moździerzy (dwa 50 mm moździerze)
  • kompania ciężkich karabinów maszynowych a. 3 plutony a. 4 ckm
  • pluton moździerzy 82 mm a. 2 działony
  • pluton łaczności
  • pluton sanitarny
  • pluton zaopatrzenia

Pułk piechoty liczył 139 oficerów oraz 2.694 podoficerów i szeregowców.

Organizacja pułku artylerii[edytuj | edytuj kod]

  • Dowództwo
  • bateria sztabowa
  • pluton łącności
  • pluton zwiadowczy
  • pluton topograficzno-ogniowy
  • pluton transportowy
  • 2 dywizjony artylerii
    • 1 bateria haubic 122mm z 4 działonami
    • 2 baterie armat 76mm w każdej 4 działony
  • ambulans sanitarny
  • ambulans weterynaryjny
  • warsztat rusznikarski

Pułk artylerii lekkiej liczył 85 oficerów oraz 970 podoficerów i szeregowców.

Stan etatowy i uzbrojenie dywizji[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z etatem dywizja piechoty liczyć miała 686 oficerów oraz 10.874 podoficerów i szeregowych, a także 2.650 koni.

Na uzbrojeniu dywizji miało być:

  • rkm
  • ckm
  • 9 wkm 12,7mm
  • 54 moździerze 50mm
  • 18 moździerzy 82mm
  • 6 moździerzy 120mm
  • 18 armat ppanc 45mm
  • 12 armat piechoty 76,2mm
  • 16 armat polowych 76,2mm
  • 8 haubic 122mm
  • 6 armat plot 37mm
  • 4 armaty plot 76,2mm

Przypisy

  1. Pod koniec marca 1942 Ośrodek Organizacyjny Armii przemianowany został na 11 DP.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Żaroń, Armia Polska w ZSRR, na Bliskim i Środkowym Wschodzie, Krajowa Agencja Wydawnicza, Warszawa 1981, wyd. I, s. 54-56.