Pęcice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pęcice
Państwo  Polska
Województwo mazowieckie
Powiat pruszkowski
Gmina Michałowice
Liczba ludności (2006) 120
Strefa numeracyjna (+48) 22
Kod pocztowy 05-816
Tablice rejestracyjne WPR
SIMC 0005279
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Pęcice
Pęcice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Pęcice
Pęcice
Ziemia 52°09′12″N 20°50′57″E/52,153333 20,849167Na mapach: 52°09′12″N 20°50′57″E/52,153333 20,849167

Pęcicewieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Michałowice.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

W Pęcicach znajduje się zespół pałacowo-parkowy położony w dolinie Utraty. Murowany pałac zbudowany został w latach 18081809 dla Pawła Sapiehy na podstawie projektu architekta Fryderyka Alberta Lessela. W czasie I wojny światowej (1914) budynek został uszkodzony. Odbudowany przez ówczesnego właściciela, ponownie zniszczony został w 1944.

Cmentarz wojskowy z 1914 r. w Pęcicach

W sąsiedztwie (52°09′25″N 20°51′06″E/52,157000 20,851800) znajduje się cmentarz żołnierzy (głównie rosyjskich) poległych w 1914 roku w walce z Niemcami. Jesienią 1914 roku podczas I wojny światowej Pęcice znalazły się na linii frontu między wojskami rosyjskimi i niemieckimi (miejscowość kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk). Rosyjski kontratak odbił wieś, a pałac, w piwnicach którego schroniła się miejscowa ludność, ostrzelała artyleria niemiecka. W wyniku ostrzału pałac uległ zniszczeniu i spaleniu. Duże szkody wyrządzono też w samej wsi, jak i w budynku miejscowego kościoła (pociski z tych wydarzeń do dziś tkwią w jednej z jego ścian). Pozostałością tamtych wydarzeń jest właśnie znajdujący się na północny wschód od Pęcic cmentarz poległych tu żołnierzy o wymiarach około 53 na 17 metrów. Całkiem przypadkowo – poszukując śladów hutnictwa – w jego pobliżu odkryto groby z okresu kultury łużyckiej.

Po wybuchu powstania warszawskiego, pomiędzy 1 a 2 sierpnia 1944, wycofująca się z warszawskiej dzielnicy Ochota grupa 700 powstańców pod dowództwem komendanta obwodu, ppłk. Mieczysława Sokołowskiego ps. "Grzymała", przemieszczając się wzdłuż linii kolejki EKD, próbowała się przedostać do lasów sękocińskich poprzez Reguły i Pęcice, gdzie natknęła się na Niemców. W wyniku spotkania doszło do potyczki, w efekcie której większość 700-osobowego zespołu przebiła się w rejon Sękocina, a 67 powstańców zostało pochwyconych, po czym w większości zamordowanych. Zwłoki ofiar ekshumowano w 1946 i w większości zidentyfikowano. Na miejscu zbrodni ustawiono symboliczne mauzoleum.

Information icon.svg Osobny artykuł: Bój pod Pęcicami.

W 1950 roku pałac został odbudowany. W tym okresie nazwano go Dworem Polskim. Na attyce budynku nad wejściem znajduje się napis: Jam Dwór Polski. Co Walczy Mężnie i Strzeże Wiernie. Park pałacowy zaprojektowany przez ogrodnika Jana Chrystiana Szucha został założony na 24 ha. Znajduje się w nim wiele cennych okazów drzew, między innymi: 250-letnie wiązy szypułkowe, oraz lipa drobnolistna o obwodzie 7 metrów oceniana na 400 lat i należąca do najstarszych okazów tego gatunku na Mazowszu. Teren parku łączy się z 50-hektarowym obszarem stawów, na których gnieździ się wiele gatunków ptactwa wodnego. W latach 1990-91 Dwór w Pęcicach był siedzibą spółki Art-B, a jej szefowie, Bogusław Bagsik i Andrzej Gąsiorowski, przyjmowali w nim polityków wszystkich ówczesnych partii[1]. Do niedawna mieścił się w nim pensjonat "Dwór Polski", obecnie obiekt jest zamknięty.

Przypisy

  1. Joanna Solska. Co zostało po Art B. „Polityka”, s. 21–23, 13 lipca 2011. [dostęp 2011-09-3]. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]