Piotr II Medyceusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Piero di Lorenzo de' Medici)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piotr II Medyceusz
Agnolo Bronzino - Piero il Fatuo.jpg
władca Florencji
Okres panowania od 1492
do 1494
Dane biograficzne
Dynastia Medyceusze
Urodziny 15 lutego 1471
Florencja
Śmierć 28 grudnia 1503
rzeka Garigliano
Ojciec Wawrzyniec Wspaniały
Matka Klara Orsini
Żona Alfonsina Orsini
Dzieci Wawrzyniec II,
Klara
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Piotr II Medyceusz, zwany też Piotrem Nieszczęśliwym, (wł. Piero Il Fatuo; (ur. 15 lutego 1471, zm. 28 grudnia 1503) – władca Florencji w latach 1492–1494. W dwa lata po śmierci ojca został odsunięty od władzy, a we Florencji przywrócono republikę.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się we Florencji jako najstarszy syn Wawrzyńca Wspaniałego i Klary Orsini. Był starszym bratem papieża Leona X.

Przejął władanie nad Florencją w roku 1492. Po krótkim okresie pokoju, chwiejna równowaga między włoskimi mini-państwami, pracowicie zbudowana przez ojca, runęła w roku 1494, kiedy król Francji Karol VIII zdecydował się przekroczyć Alpy na czele armii z zamiarem zajęcia Królestwa Neapolu, powołując się na prawo dziedzictwa tronu. Karola zwabił do Włoch Ludwik Sforza, były regent Mediolanu, który zamierzał usunąć swego bratanka, Gian Galeazzo Sforzę i zastąpić go w charakterze księcia.

Po załatwieniu spraw w Mediolanie, Karol ruszył na Neapol. Droga wypadła mu przez Toskanię, gdzie zamierzał zostawić część wojsk dla zabezpieczenia swych linii zaopatrzenia z Mediolanem. Piotr wolał pozostać neutralnym, jednak Karol nie chciał tego zaakceptować, mając zamiar podbić również Toskanię. Piotr postanowił stawić mu zbrojny opór, ale nie uzyskał poparcia florenckich elit, będących naonczas pod wpływem fanatycznego dominikanina Savonaroli[1]; nawet jego własny kuzyn odciął się od niego i przeszedł na stronę Karola.

Wraz ze zbliżaniem się armii francuskiej do Florencji opór Piotra słabł, aż w końcu skapitulował, oddał najważniejsze fortece Toskanii najezdniczej armii, a następnie Karolowi wszystko, czego żądał. Jego słabość i brak umiejętnego negocjowania lepszych warunków, wywołały gwałtowny wybuch gniewu Florentyjczyków; w rezultacie rodzina Medyceuszy uciekła z miasta. Ich rodowy pałac został złupiony, a we Florencji przywrócono ustrój republikański. Rodzina Medyceuszy miała powrócić do władzy dopiero w roku 1512[2].

Piotr z rodziną zbiegł do Wenecji, w czym pomógł mu Philippe de Commines. Jednakże w roku 1503, kiedy to Francuzi i Hiszpanie kontynuowali walkę o Królestwo Neapolu, Piotr utonął w rzece Garigliano gdy próbował uciekać po bitwie, którą sprzymierzeni Francuzi przegrali[3].

Piotr poślubił Alfonsinę Orsini, córkę Roberta Orsiniego hrabiego Tagliacozzo, i Cateriny Sanseverino w 1488 roku. Z tego małżeństwa przyszło na świat dwoje dzieci:

Przypisy

  1. M.J. Unger, s.429.
  2. M.J. Unger, ss.440-441.
  3. M.J. Unger, s.447.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Miles J. Unger: Magnifico: The Brilliant Life and Violent Times of Lorenzo de' Medici. New York: Simon & Schuster, 2008. ISBN 978-0-7432-5434-2.


Poprzednik
Wawrzyniec Wspaniały
Coat of arms of Medici.svg Władca Florencji
1492-1494
Coat of arms of Medici.svg Następca
republika