Porozumienie Polskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Porozumienie Polskie
Skrót PP
Lider Jan Łopuszański
Data założenia 23 kwietnia 1999
Adres siedziby ul. Lwowska 10/21,
00-658 Warszawa
Deklarowana
ideologia polityczna
narodowy konserwatyzm
strona achiwalna

Porozumienie Polskie (PP) – mała polska prawicowa partia polityczna, działająca od 1999, nieprzerwanie kierowana przez Jana Łopuszańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ugrupowanie powstało 23 kwietnia 1999, zostało zarejestrowane pod numerem EwP 90 w ewidencji partii politycznych[1].

Założyli je rozłamowcy z Akcji Wyborczej Solidarność, skupieni wokół Koła Poselskiego "Porozumienie Polskie". Koło to w Sejmie III kadencji powstało 9 września 1998 z inicjatywy siedmiu posłów AWS (należących dotąd do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego lub związanych ze Stowarzyszeniem Rodzina Polska). W jego skład wchodzili Mariusz Grabowski (Tarnów), Piotr Krutul (Białystok), Jan Łopuszański (Radom), Halina Nowina Konopka (Olsztyn) i Witold Tomczak (Kalisz)[2], a także Mariusz Olszewski (Kielce, przeszedł w trakcie kadencji do Koła Parlamentarnego Alternatywa) i Anna Sobecka (Toruń, została w trakcie kadencji posłem niezrzeszonym).

Ugrupowanie krytykowało działalność rządu Jerzego Buzka, sprzeciwiało się rozmowom akcesyjnym z Unią Europejską i akcesji do NATO[3].

W wyborach prezydenckich w 2000 Porozumienie Polskie reprezentował lider partii. W głosowaniu Jan Łopuszański zdobył 0,79% poparcia (139 682 głosów), zajmując 8. miejsce wśród 12 kandydatów[4].

Przed wyborami parlamentarnymi w 2001 "PP" przystąpiło do organizowanej z inicjatywy Radia Maryja, Ligi Polskich Rodzin, zachowując odrębność organizacyjną. Mandaty poselskie w ramach LPR uzyskali wszyscy dotychczasowi deputowani stronnictwa, a także należący do "PP" Stanisław Papież i Stanisław Szyszkowski, jak też paru rekomendowanych przez tę partię kandydatów bezpartyjnych.

Na początku 2003 "PP" zakończyło współpracę z Ligą Polskich Rodzin. Trzech posłów (Jan Łopuszański, Halina Nowina Konopka i Mariusz Grabowski) powołało 15 stycznia tego samego roku Koło Poselskie "PP", istniejące w niezmienionym składzie do końca IV kadencji Sejmu[5]. Pozostali parlamentarzyści związani ze stronnictwem wstąpili do LPR. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2004 partia nie wzięła udziału.

W 2005 Porozumienie Polskie wystawiło w wyborach parlamentarnych czterech kandydatów do Senatu (wszystkich posłów i bezpartyjnego Józefa Rypińskiego). Ponadto z listy LPR wystartował do Sejmu członek "PP" Zdzisław Burakowski, który otrzymał 275 głosów. Żaden z członków Porozumienia Polskiego nie uzyskał mandatu w parlamencie. W przedterminowych wyborach dwa lata później oraz w wyborach do PE w 2009 "PP" nie wystartowało. W wyborach parlamentarnych w 2011 członkini "PP" Elżbieta Daszkiewicz-Krzemińska wystartowała do Sejmu z listy Prawicy Rzeczypospolitej, uzyskując 31 głosów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wykaz partii politycznych na stronie PKW
  2. Koło poselskie "PP" w Sejmie III kadencji
  3. Krystyna Paszkiewicz: Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000, s. 80. ISBN 83-229-2148-9.
  4. Krystyna Paszkiewicz: Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000, s. 80. ISBN 83-229-2148-9.
  5. Koło poselskie "PP" w Sejmie IV kadencji

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krystyna Paszkiewicz: Partie i koalicje polityczne III Rzeczypospolitej. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000, s. 79–80. ISBN 83-229-2148-9.