Protest song
Protest song (pieśń protestu) – rodzaj piosenki z nurtu muzyki zaangażowanej, której wymowa jest manifestem skierowanym przeciw jakiemuś zjawisku społecznemu lub politycznemu, np. przeciw wojnie lub biedzie.
Protest song jest często rodzajem muzyki tworzonej spontanicznie przez ludzi, ale w ostatnich czasach wywodzi się ze wszystkich gatunków muzycznych, łącznie z punkiem i rapem. Piosenki takie stają się popularne szczególnie w czasach społecznych rozdźwięków i wśród zaniedbanych grup społecznych. Protestują one przeciwko niesprawiedliwości, dyskryminacji rasowej, wojnie, globalizacji, inflacji, nierównościom społecznym itp.
Historia [edytuj]
Pieśni protestu o charakterze ludowym pojawiają się w całej[potrzebne źródło] historii. Wydarzenia, jak rewolucja amerykańska, ruch abolicjonistyczny, ruch związkowy w XX wieku, czy Wielki Kryzys były źródłem tematów dla autorów protest songów i powodowały wzrost ich popularności. Swój rozkwit protest songi przeżywały podczas ery hipisowskiej (przełom lat 60. i 70. XX wieku). Większość miała charakter rockowy, a głównymi tematami były wojna wietnamska oraz destrukcyjny wpływ człowieka na środowisko i siebie samego.
Wybrani autorzy [edytuj]
Forma protest songu, z akompaniamentem gitary akustycznej i harmonijki ustnej, została spopularyzowana na początku XX wieku przez Woody’ego Guthrie i Pete’a Seegera. Tradycja ta była kontynuowana przez Phila Ochsa, Boba Dylana, Billy’ego Bragga czy Davida Rovicsa. Protest songiem jest jeden z popularniejszych utworów grupy Pink Floyd, „Another Brick in the Wall”. Feministyczne protest songi tworzyły m.in.: Joan Baez, Alanis Morissette (You Oughta Know), PJ Harvey, Babes In Toyland i Patti Smith, która protestowała też przeciw izraelskiej agresji na Liban piosenkami Qana i Without Chains. Pierwszą polską piosenką uznaną za protest song jest „Dziwny jest ten świat” Czesława Niemena.
W 2007 magazyn Spinner opublikował ranking 20 najważniejszych protest songów:
- 'What's Going On' - Marvin Gaye (1971). Protest przeciw społecznej niesprawiedliwości
- 'Fight the Power' - Public Enemy (1989). Przeciw rasizmowi
- 'Take This Job and Shove It' - Johnny Paycheck (1977). Przeciw szefom
- 'War' - Edwin Starr (1970). Przeciw Wojnie w Wietnamie
- 'Strange Fruit' - Billie Holiday (1939). Przeciw linczom
- 'Boom!' - System of a Down (2002). Przeciw działaniom wojennym
- 'Say It Loud, I'm Black and I'm Proud' - James Brown (1968). Przeciw rasizmowi
- 'Maggie's Farm' - Bob Dylan (1965).
- 'World Wide Suicide' - Pearl Jam (2006). Przeciw Wojnie w Iraku
- 'Allentown' - Billy Joel (1982). Przeciw recesji
- 'F--- tha Police' - N.W.A. (1988). Przeciw rasizmowi
- 'Little Boxes' - Malvina Reynolds (1962). Przeciw konformizmowi
- 'California Uber Alles' - Dead Kennedys (1980). Przeciw liberalizmowi
- 'Clampdown' - The Clash (1979). Przeciw faszystowskiemu kapitalizmowi
- 'I Ain't Marching Anymore' - Phil Ochs (1965). Przeciw wojnie
- 'Diamonds From Sierra Leone' - Kanye West (2005). Przeciw "krwawym diamentom"
- 'We're Not Gonna Take It' - Twisted Sister. Przeciw autorytetom
- 'We Shall Be Free' - Garth Brooks (1992). Przeciw homofobii
- 'Minority' - Green Day (2000). Przeciw moralnej większości
- 'Get Up, Stand Up' - Bob Marley and the Wailers (1973)[1]
