Dyskryminacja (psychologia społeczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy psychologii społecznej. Zobacz też: dyskryminacja (prawo) w naukach prawniczych.

Dyskryminacja (łac. discriminatio - rozróżnianie) – forma marginalizacji (wykluczenia społecznego), objawiająca się poprzez traktowanie danej osoby mniej przychylnie, niż innej w porównywalnej sytuacji ze względu na jakąś cechę, np. okres rozwojowy, niepełnosprawność, orientację seksualną, płeć, wyznawaną religię, światopogląd, narodowość lub rasę.

Objawy dyskryminacji mogą przybrać formę:

Dyskryminacja bezpośrednia, tzn. osoba traktowana jest mniej przychylnie niż traktuje się lub traktowano by inną osobę w porównywalnej sytuacji wyłącznie z powodu "odmienności" (np. różnica płacowa kobiet i mężczyzn na tym samym stanowisku pracy, jeżeli wydajność ich pracy jest porównywalna);

Dyskryminacja pośrednia, czyli występująca w przypadku, gdy pozornie neutralne warunki, kryteria lub praktyki stosowane są na równi wobec wszystkich, lecz w sposób szczególny dotykają konkretną grupę społeczną. Pojęcie dyskryminacji pośredniej w wielu przypadkach stanowi uzasadnienie uprzywilejowania danej grupy[1].

Niektóre rodzaje dyskryminacji[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Zobacz też kategorię: Dyskryminacja.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Paweł Rogaliński: Dyskryminacja w Polsce - raport. [dostęp 2012-10-15].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]