Piotr Stołypin
| Piotr Arkadiewicz Stołypin | |
| Data i miejsce urodzenia | 14 kwietnia 1862 Drezno |
| Data i miejsce śmierci | 18 września 1911 Kijów |
| Premier Rosji (Przewodniczący Rady Ministrów) | |
| Okres urzędowania | od 21 lipca 1906 do śmierci |
| Poprzednik | Iwan Goriemykin |
| Następca | Władimir Kokowcow |
Piotr Arkadiewicz Stołypin (ros. Пётр Аркадьевич Столыпин; 14 kwietnia 1862 r., zm. 18 września 1911 r.) – działacz państwowy i polityk rosyjski, 1906-1911 premier i minister spraw wewnętrznych w okresie rządów Mikołaja II.
Pochodził ze starej rodziny szlacheckiej. Ukończył Uniwersytet Petersburski w 1884, po czym rozpoczął służbę państwową w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Od 1902 gubernator guberni grodzieńskiej, w latach 1903–1906 guberni saratowskiej.
Od 26 kwietnia 1906 minister spraw wewnętrznych, a od 21 lipca jednocześnie przewodniczący Rady Ministrów. Kierował tłumieniem rewolucji 1905–1907, stosował sądy wojskowe w stosunku do rewolucjonistów ze skazywaniem na karę śmierci. Stosował terror w walce z ruchem rewolucyjnym (od nazwiska Stołypina sznur do wieszania skazanych nazywano „krawatem Stołypina”). Okres jego władzy określany jest jako „reakcja stołypinowska”. W 1907 r. rozwiązał Dumę, zmienił ordynację wyborczą i znacznie ograniczył uprawnienia parlamentu sprowadzając go do instytucji fasadowej. Wydarzenie to nazywane jest trzecim czerwcowym przewrotem państwowym 1907[potrzebne źródło].
Jednocześnie Stołypin dążył do modernizacji państwa. Wspólnie ze swoimi współpracownikami takimi jak Aleksandr Kriwoszein czy Andrzej Andrzejewicz Køfød, przeprowadził zakrojoną na szeroką skalę reformę rolną, w celu utworzenia socjalnego oparcia dla caratu na wsi.
Stołypin został śmiertelnie raniony w zamachu 14 września 1911 (1 września według kalendarza juliańskiego) przez eserowca mającego powiązania z Ochraną Dymitra Bogrowa w Kijowie i zmarł 18 września (5 września według kalendarza juliańskiego).
W 2006 r. na podstawie dziejów Stołypina nakręcono 14-odcinkowy serial historyczny pt. Stolypin (Столыпин... Невыученные уроки) w reż. Jurija Kuzina.
|
|||||