Roy Cochran

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
LeRoy Cochran
Data i miejsce urodzenia 26 stycznia 1919
Richton
Data i miejsce śmierci 26 września 1981
Gig Harbor
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy

LeRoy Braxton ("Roy") Cochran (ur. 26 stycznia 1919 w Richton w Missisipi, zm. 26 września 1981 w Gig Harbor w stanie Waszyngton) – amerykański lekkoatleta płotkarz i sprinter, dwukrotny mistrz olimpijski.

Pochodził z usportowionej rodziny. Jego brat Commodore był mistrzem Igrzysk Olimpijskich w 1924 w Paryżu w sztafecie 4 x 400 m, a później trenerem Roya.

Roy Cochran studiował na Indiana University w Bloomington. Zdobył mistrzostwo Stanów Zjednoczonych (AAU) w biegu na 400 m przez płotki w 1939. Miał wziąć udział w Igrzyskach Olimpijskich w 1940, które zostały odwołane. W 1942 ustanowił rekord świata w biegu na 440 jardów przez płotki, a także halowe rekordy świata na 400 m i 440 jardów.

Od 1942 służył w Marynarce Wojennej na Pacyfiku w stopniu porucznika. Po zakończeniu służby w 1946 podjął studia z fizjologii na University of Southern California. W tym samym roku był 3. w mistrzostwach USA na 400 m (z rekordem życiowym 46,7 s), w 1947 zajął 2. miejsce na 400 m ppł, a w 1948 zdobył po raz drugi mistrzostwo USA na tym dystansie.

Na Igrzyskach Olimpijskich w 1948 w Londynie Cochran zdobył złote medale na 400 m przez płotki (z rekordem olimpijskim 51,1 s) oraz w sztafecie 4 x 400 m (biegła w składzie Arthur Harnden, Clifford Bourland, Cochran i Mal Whitfield).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]