Letnie Igrzyska Olimpijskie 1908

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Olympic rings with white rims.svg
IV Letnie Igrzyska Olimpijskie

Gtk-go-back-ltr.svg IO 1904 IO 1912 Gtk-go-forward-ltr.svg
Stolica igrzysk  Wielka Brytania
Londyn
Liczba ekip 23
Liczba sportowców 2035 (1999 mężczyzn i 36 kobiet)
Liczba konkurencji 110 w 22 dyscyplinach
Otwarcie 27 kwietnia 1908
Oficjalne otwarcie Edward VII (król)
Zamknięcie 31 października 1908
Stadion White City Stadium, Londyn

Letnie Igrzyska Olimpijskie w 1908 roku rozpoczęły się w Londynie 27 kwietnia.

Igrzyska zostały zachowane w pamięci ludzi jako wielkie wydarzenie. Olimpiadę zorganizowano w sposób profesjonalny, choć organizatorzy mieli bardzo mało czasu na jej przygotowanie. W Londynie zaprezentowały się 22 reprezentacje narodowe. W zawodach wzięło udział 1971 mężczyzn i 37 kobiet – łącznie 2008 sportowców. Rozegrano 110 konkurencji w 24 dyscyplinach. Igrzyska zostały otwarte przez króla Wielkiej Brytanii Edwarda VII. Igrzyska przeniesiono z Rzymu, ponieważ Włochy zrezygnowały z roli gospodarza.

Rywalizację podzielono na część letnią i jesienną, gdy rozegrano łyżwiarstwo, boks i zawody w sportach zespołowych. Program sportowy został rozbudowany aż do 24 dyscyplin, m.in. tak egzotycznych jak jeu de paume, lacrosse, rackets czy sport motorowodny, które po tym debiucie już nigdy nie wróciły do programu olimpijskich zmagań. Po otwarciu igrzysk i defiladzie ekip zaczęły się protesty i skandale. Zabrakło flag Szwecji, USA i Finlandii (która wówczas była częścią Imperium Rosyjskiego). Amerykanie w proteście spalili publicznie kukłę brytyjskiego lwa.

Mimo że w 1908 roku Polska nie istniała, to w Londynie startowali Polacy. Skoczek na trampolinie Jerzy Gajdzik (George William Gaidzik) wystąpił w barwach USA, zdobywając brązowy medal w skokach do wody.

Igrzyska londyńskie okazały się imprezą udaną, cieszącą się dużym zainteresowaniem publiczności. Cechą charakterystyczną tych igrzysk był stadion – White City. Mający 80 tysięcy miejsc obiekt był wyjątkowy: publiczność mogła jednocześnie oglądać zawody w lekkoatletyce, pływaniu czy piłce nożnej, dzięki temu, że trybuny otaczały wszystkie boiska oraz bieżnie. Jest to jedyny taki stadion w historii igrzysk. Zawody jednak miały kilka błędów, które w obecnych czasach nigdy nie zdarzyłyby się. Sędziami zawodów byli prawie wyłącznie Brytyjczycy, co powodowało liczne kwestionowanie ich wyroków.

Państwa uczestniczące[edytuj | edytuj kod]

Uczestnicy

Wyniki[edytuj | edytuj kod]

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

   ●    Ceremonia otwarcia    ●    Eliminacje    ●    Finały    ●    Ceremonia zamknięcia
Konkurencja Kwie. Maj Cz. Lipiec Sierpień Październik
27 28 29 30 1 6 7 8 9 10 11 22 18 21 6 7 8 9 10 11 13 14 15 16 17 18 20 21 22 23 24 25 27 28 29 30 31 10 11 28 29 19 20 22 23 24 26 27 28 29 30 31
Boks
Gimnastyka
Hokej na trawie
Jeu de paume
Kolarstwo
Lacrosse
Lekkoatletyka
Łucznictwo
Łyżwiarstwo figurowe
Piłka nożna
Piłka wodna
Pływanie
Polo
Przeciąganie liny
Rackets
Rugby
Skoki do wody
Sporty motorowodne
Strzelectwo


Szermierka
Tenis ziemny
Wioślarstwo


Zapasy
Żeglarstwo

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Finisz biegu maratońskiego - na metę wbiega Włoch Dorando Pietri, który potem zostaje zdyskwalifikowany za pomoc trenerów i kibiców w przekroczeniu linii mety
Medal olimpijski z igrzysk 1908 roku

Dramatyczny przebieg miał maraton. Włoski maratończyk Dorando Pietri, który jako pierwszy wbiegł na stadion, zasłabł tuż przed metą, którą pokonał przy pomocy sędziów, za co został później zdyskwalifikowany.

Statystyka medalowa[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja medalowa
Lp. Państwo złoto srebro brąz razem
1  Wielka Brytania 56 51 38 145
2  Stany Zjednoczone 23 12 12 47
3  Szwecja 8 6 11 25
4  Francja 5 5 9 19
5  Cesarstwo Niemieckie 3 5 5 13
6  Węgry 3 4 2 9
7  Kanada 3 3 10 16
8  Norwegia 2 3 3 8
9  Włochy 2 2 0 4
10  Belgia 1 5 2 8
Zobacz pełną klasyfikację medalową

Przypisy

  1. W 1908 roku Wielkie Księstwo Finlandii wchodziło w skład Imperium Rosyjskiego i nie startowało pod własną flagą.
  2. W 1908 roku Islandia wchodziła w skład Danii (była duńskim terytorium autonomicznym)