Smok Wawelski
Z Wikipedii
 |
Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Smok Wawelski – mityczny smok mieszkający u podnóża krakowskiego Wzgórza Wawelskiego w jaskini nazywanej Smoczą Jamą.
Legendarnego smoka opisują dwie legendy. Według przekazu Marcina Bielskiego, smoka pokonał szewczyk Skuba za pomocą fortelu – podłożył mu barana wypchanego siarką. Po zjedzeniu barana Smoka tak paliło w gardle, że "wypił pół Wisły" i pękł. Druga wersja, Wincentego Kadłubka, głosi, że pogromcą smoka był syn króla Kraka – Lech II, a smok został zgładzony w 700 r. n.e.
Na pamiątkę tej legendy u podnóża Wzgórza Wawelskiego w 1970 ustawiono pomnik Smoka Wawelskiego ziejącego ogniem, wykonanego przez krakowskiego artystę Bronisława Chromego. Rzeźba Smoka Wawelskiego zasilana jest gazem ziemnym. W 2005 roku została wprowadzona usługa, dzięki której po wysłaniu SMS-a na specjalny numer Smok Wawelski zionął ogniem, jednak ciągłe problemy techniczne i awarie sprawiły, że usługa została zawieszona. Obecnie smok zieje przez całą dobę w około 3-minutowych[potrzebne źródło] odstępach.
Smok Wawelski cieszy się wielką popularnością zarówno wśród turystów, jak i rodowitych mieszkańców grodu Kraka, szczególnie zaś podoba się dzieciom z całej Polski. Dla wielu z nich jest to po prostu postać z bajki Porwanie Baltazara Gąbki, gdzie Smok Wawelski odgrywa niezwykle ważną rolę, ratując świat przed opryszkami z Krainy Deszczowców.
[edytuj] Powiązania z innym mitem
Jak głoszą niektórzy badacze[potrzebne źródło], legenda o krakowskim smoku łudząco przypomina opowieść o Danielu i smoku babilońskim. Istnieją teorie, iż jest to tylko polska wersja bibilijnej opowieści.
[edytuj] Zobacz też
- Łysiec oraz Waleska – podobne legendy dotyczące smoków na ziemi kłodzkiej.
|
|||||||||||||||||||||||||||
