Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Poczajowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Свято-Успенський собор у Почаєві
sobór
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Sobór Zaśnięcia Matki Bożej
Państwo  Ukraina
Miejscowość Pocaiv.png Poczajów
Wyznanie prawosławne
Kościół Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego
Eparchia stauropigia
Wezwanie Zaśnięcia Matki Bożej
Wspomnienie liturgiczne 15/28 sierpnia
brak współrzędnych

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej w Poczajowie (ukr. Свято-Успенський собор у Почаєві) – największa cerkiew wschodnich kresów dawnej Rzeczypospolitej, zbudowana w latach 1771–1779 na polecenie Mikołaja Bazyliego Potockiego przez śląskiego architekta Jana Gotfryda Hofmana, ukończona w 1785 przez Piotra Polejowskiego ze Lwowa. Okazała świątynia o potężnej, spiętrzonej bryle zewnętrznym wyglądem przypomina założenia klasztorne Austrii lub Niemiec, ponieważ poczajowscy bazylianie, dla których była wznoszona, dążyli do zbliżenia z kulturą Zachodu.

Cerkiew Uspieńska stoi nad pieczarą, w której według tradycji miała ukazać się Matka Boska (w cerkwi znajduje się kamień z odbitym śladem jej stopy)[1]. W innej z pieczar znajduje się cerkiew Pieczarna, ze szczątkami św. Hioba, wielkiego autorytetu prawosławia. Obok jest pieczara, w której święty medytował. Jeszcze niżej jest cerkiew św. Antoniego.

Cerkiew jest trójnawową bazyliką, z fasadą flankowaną dwiema wieżami i kopułą na ogromnym tamburze. Wystrój wnętrza jest utrzymany w stylu rokokowym. Uwagę zwraca XIX-wieczny, bogato zdobiony eklektyczny ikonostas (wcześniejszy rokokowy usunięto w XIX wieku), w którym znajduje się cudowna ikona Matki Boskiej Poczajowskiej.

W pewnej odległości od cerkwi wznosi się 65-metrowa dzwonnica z poł. XIX w.[2]

Sobór Zaśnięcia Matki Bożej stanowi część kompleksu klasztornego pod nazwą Ławra Poczajowska.

Przypisy

  1. Aleksandra Górska: Kresy. Przewodnik. s. 152.
  2. Marta Dvorák: Ławra Poczajowska. Pod złotą kopułą. [dostęp 2012-12-30].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksandra Górska: Kresy. Przewodnik. Kraków: Wydawnictwo Kluszczyński, 2005, s. 152. ISBN 83-7447-006-2.
  2. Ryszard Brykowski. Powroty (2). „Spotkania z zabytkami”. Nr 2 (54), s. 19, 1991. Warszawa: Ministerstwo Kultury i Sztuki, Ośrodek Dokumentacji Zabytków. ISSN 0137-222X.