Obwód tarnopolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
tarnopolski
Тернопільська область
Herb Flaga
Herb obwodu tarnopolskiego Flaga obwodu tarnopolskiego
Państwo  Ukraina
Siedziba Tarnopol
Gubernator Ołeh Syrotiuk
Powierzchnia 13 823 km²
Populacja 
• liczba ludności

1 107 294
• gęstość 82,5 os./km²
Tablice rejestracyjne BO
Szczegółowy podział administracyjny
Liczba rejonów 17
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Ziemia 49°23′35,0″N 25°33′35,0″E/49,393056 25,559722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Ukraina

Obwód tarnopolski (ukr. Тернопільська областьTernopils'ka obłast) – jeden z 24 obwodów Ukrainy. Leży w zachodniej części Ukrainy. Stolicą obwodu jest Tarnopol.

Graniczy na północy z obwodem rówieńskim, na południowym zachodzie z iwanofrankiwskim, na południu z czerniowieckim, na zachodzie z lwowskim, na wschodzie z chmielnickim. Obwód został utworzony 4 grudnia 1939 r. dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR[1] z części terytorium II Rzeczypospolitej zajętych przez Armię Czerwoną po kampanii wrześniowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

podział administracyjny obwodu tarnopolskiego na rejony

Największe miasta[edytuj | edytuj kod]

Miasto ukraińska nazwa Zaludnienie
5 grudnia 2001
Tarnopol Тернопіль (Ternopil) 227 755
Czortków Чортків (Czortkiw) 29 057
Krzemieniec Кременець (Kremeneć) 22 051
Brzeżany Бережани (Bereżany) 17 617
Trembowla Теребовля (Terebowla) 13 661
Zbaraż Збараж 13 228
Buczacz Бучач 12 549
Borszczów Борщів (Borszcziw) 11 382
Zaleszczyki Заліщики (Zaliszczyky) 10 125

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

W obwodzie tarnopolskim działają 32 uczelnie wyższe, najważniejsze z nich:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Указ Президиума Верховного Совета СССР от 4 декабря 1939 года об образовании Волынской, Дрогобычской, Львовской, Ровенской, Станиславской и Тарнопольской областей в составе Украинской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. — июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. — Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 52)
  2. [1] (ukr.)
  3. [2] (ukr.)
  4. [3] (ukr.)
  5. [4] (ukr.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]