Stefan Hambura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stefan Hambura
Data i miejsce urodzenia 1961
Gliwice
Zawód adwokat, publicysta
Wikicytaty Stefan Hambura w Wikicytatach

Stefan Józef[1] Hambura (ur. 1961 w Gliwicach) – adwokat mieszkający w Berlinie, absolwent Wydziału Prawa na Uniwersytecie im. Fryderyka Wilhelma III w Bonn.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Podczas studiów i aplikacji odbywał praktyki także poza granicami Niemiec, w Holandii, Polsce i Stanach Zjednoczonych. Wykładał w Szkole Prawa Niemieckiego na Uniwersytecie Warszawskim. Wspólnie z prof. Mariuszem Muszyńskim wydał pierwsze w Polsce komentarze do traktatów Unii Europejskiej. Był również doradcą polskiego Episkopatu w sprawie Karty Praw Podstawowych UE[2].

Zajmował się w imieniu mieszkających w Niemczech polskich rodziców (z mieszanych polsko-niemieckich małżeństw) walką z Jugendamtami, czyli urzędami ds. młodzieży, które odebrały im dzieci na rzecz niemieckiego współmałżonka[3][4].

W 2007 reprezentował Związek Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych, domagających się od niemieckiego ministerstwa finansów dodatku pielęgnacyjnego[5] oraz zadośćuczynienia. Złożył m.in. zapytanie do Sądu Najwyższego, który sąd jest właściwy w tych sprawach[6]. Żądania wobec Niemiec nie odniosły sukcesów[7].

W 2007 był pełnomocnikiem Anny Walentynowicz w wygranej sprawie przeciwko twórcom filmu Strajk w reżyserii Volkera Schlöndorffa, którym sąd zakazał utożsamiania tytułowej bohaterki – Agnieszki z działaczką NSZZ „Solidarność”, gdyż historia przedstawiona w filmie znacząco i na niekorzyść jej wizerunku różni się od jej biografii[8].

W 2009 zwrócił się w imieniu najważniejszych polonijnych organizacji w Niemczech[9] pisemnie do kanclerz Angeli Merkel w sprawie uchylenia hitlerowskiego rozporządzenia w sprawie organizacji polskiej grupy narodowej, dyskryminującego polską mniejszość, odbierającego jej status mniejszości narodowej i konfiskującego mienie organizacji polskich[10]. Apel w sprawie uchylenia hitlerowskiego rozporządzenia stanowił pierwszą od lat wspólną inicjatywę organizacji polonijnych w Niemczech[11].

W kwietniu 2010 został pełnomocnikiem Andrzeja Melaka (brata Stefana Melaka) i Janusza Walentynowicza (syna Anny Walentynowicz) – rodzin ofiar katastrofy polskiego Tu-154 w Smoleńsku[12]. W lipcu 2010 złożył doniesienie do warszawskiej prokuratury, w związku z podejrzeniem działania przez Donalda Tuska i pełniącego obowiązki prezydenta Bronisława Komorowskiego na szkodę Rzeczypospolitej Polskiej poprzez rezygnację ze wspólnego polsko-rosyjskiego śledztwa w sprawie przyczyn smoleńskiej katastrofy[13].

Bierze udział w audycjach telewizyjnych, m.in. w Telewizji Trwam, TVP, Telewizji Republika oraz w Radiu Maryja[14]. Publikuje w „Der Tagesspiegel”, „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, „Wprost”, „Naszym Dzienniku”, „Rzeczpospolitej” i „Gazecie Polskiej”. Był także prelegentem klubu „Gazety Polskiej”[15].

Jest autorem i współautorem publikacji o tematyce prawniczej.

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 był liderem listy Polski Razem Jarosława Gowina w okręgu obejmującym województwo pomorskie, zdobywając 2793 głosy[16] (partia nie osiągnęła progu wyborczego).

Publikacje zwarte[edytuj | edytuj kod]

  • Traktaty Unii Europejskiej po zmianach z Lizbony. Deklaracje, załączniki, protokoły wraz z wprowadzeniem, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2010 (wspólnie z Mariuszem Muszyńskim)
  • Traktaty o Unii Europejskiej, o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, EURATOM, Karta Praw Podstawowych, po zmianach wprowadzonych Traktatem z Lizbony, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2007 (wspólnie z Mariuszem Muszyńskim)[17]
  • Wymiar sprawiedliwości RFN: sądownictwo: wprowadzenie w problematykę ze szczególnym uwzględnieniem sądownictwa powszechnego, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2002 (wspólnie z Anitą Muszyńską i Mariuszem Muszyńskim)[18]
  • Wymiar sprawiedliwości RFN: adwokatura, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2002 (wspólnie z Grażyną Stańczuk-Hamburą i Mariuszem Muszyńskim)[18]
  • Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską z komentarzem, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2002 (wspólnie z Mariuszem Muszyńskim)[18]
  • Traktat o Unii Europejskiej z komentarzem, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2001 (wspólnie z Mariuszem Muszyńskim)[18]
  • Karta praw podstawowych z komentarzem, Studio Sto, Bielsko-Biała, 2001 (wspólnie z Mariuszem Muszyńskim)[18]
  • Niemieckie ustawy o spółce z o.o. oraz o spółce akcyjnej, C.H. Beck, Warszawa 1996, 1999 (tłumaczenie wspólnie z Anną Łukasik)[18]

Przypisy

  1. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  2. Komisja Wspólna przyjęła poprawkę do ustawy. kai.pl, 24 lutego 2004. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  3. Nowa germanizacja. wprost.pl, 26 sierpnia 2006. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  4. Piotr Cywiński: Złodzieje dzieci. W: Nr 46/2008 (1351) [on-line]. wprost.pl. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  5. Ofiary żądają wsparcia. rp.pl, 30 listopada 2007. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  6. Pokrzywdzeni mogą podnosić głowy. rp.pl, 30 października 2007. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  7. Byli więźniowie hitlerowskich więzień bez dodatków pielęgnacyjnych. rp.pl, 3 stycznia 2008. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  8. Kontrowersje w dniu premiery Strajku. onet.pl, 19 lutego 2007. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  9. Piotr Cywiński: Czy niemiecka Polonia odzyska prawa mniejszości. rp.pl, 28 sierpnia 2009. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  10. Piotr Cywiński: Prawo do bycia mniejszością. zyciewarszawy.pl, 25 sierpnia 2009. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  11. Piotr Cywiński: Walka o symbole złączyła Polaków w Niemczech. rp.pl, 25 sierpnia 2009. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  12. Nie będzie przesłuchania Tuska i Komorowskiego. wprost.pl, 13 lipca 2010. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  13. Doniósł na Tuska i Komorowskiego prokuratorowi generalnemu. gadu-gadu.pl, 28 lipca 2010. [dostęp 3 sierpnia 2010].
  14. Informacje na stronie radiomaryja.pl. [dostęp 24 stycznia 2012].
  15. Stefan Hambura: Traktat Lizboński – sytuacja aktualna. Spotkanie w Warszawie i Bydgoszczy. blogmedia24.pl, 24 października 2009. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  16. Wyniki głosowania na listę komitetu w okręgu wyborczym. pkw.gov.pl. [dostęp 22 czerwca 2014].
  17. Treść książki na stronie wydawnictwa. [dostęp 17 kwietnia 2014].
  18. 18,0 18,1 18,2 18,3 18,4 18,5 Wyniki wyszukiwania w katalogu Biblioteki Narodowej. [dostęp 3 sierpnia 2010].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]