Stefan Ossowiecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Stefan Ossowiecki

Stefan Ossowiecki (ur. 22 sierpnia 1877 w Moskwie, zamordowany 5 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski inżynier zajmujący się zjawiskami paranormalnymi, uważany za jasnowidza. Ukończył studia inżynierskie w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Napisał książkę Świat mego ducha i wizje przyszłości (1933).

Symboliczny grób Stefana Ossowieckiego na Cmentarzu Powązkowskim

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był polski szlachcic Jan Ossowiecki z okolic Mohylewa, inżynier i wynalazca, asystent Mendelejewa, właściciel dużych zakładów chemicznych. Matka jasnowidza Bona z Newlin-Nowohońskich[1] pochodziła z Kowieńszczyzny. Stefan miał pięcioro rodzeństwa, dwie siostry (Wiktorię i Wandę) i trzech braci (Stanisława, Henryka i Eugeniusza).

W 1917 roku Ossowiecki został uwięziony przez bolszewików i skazany na śmierć. Po sześciu miesiącach egzekucja została wstrzymana, dzięki wstawiennictwu wysokiego rangą urzędnika, kolegi z młodości. Ossowiecki został pozbawiony majątku i przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował jako inżynier.

Był dwukrotnie żonaty[2], nie miał jednak dzieci.

Zginął w powstaniu warszawskim – najprawdopodobniej zamordowany przez gestapo w dniu 5 sierpnia 1944, podczas jednej z masowych egzekucji przeprowadzanych w ruinach gmachu Generalnego Inspektoratu Sił Zbrojnych (Aleje Ujazdowskie 3/5). Jego grób na Cmentarzu Powązkowskim jest symboliczny, gdyż zwłok nie odnaleziono.

Zdolności paranormalne[edytuj | edytuj kod]

Według relacji samego Ossowieckiego oraz osób z jego otoczenia, posiadał on następujące umiejętności paranormalne:

Zdolności Ossowieckiego miały rozwijać się stopniowo: w wieku 14 lat zauważał u siebie telepatyczne odbieranie myśli, na studiach ujawniły się zdolności jasnowidzenia i telekinezy, zaś w wieku 35 lat pozostało jedynie jasnowidzenie i bilokacja. Za osobę, która zauważyła rzekome zdolności Ossowieckiego i nauczyła go technik ich rozwoju uważa się Worobieja, żydowskiego kabalistę.

Seanse z Ossowieckim cieszyły się wielką popularnością[3]. Bywały na nich znane osobistości takie jak: Ignacy Paderewski czy Józef Piłsudski. Jego doświadczeniami interesowali się również Karol Szymanowski, Kazimierz Sosnkowski, Juliusz Osterwa.

Seanse psychometryczne[4] z Ossowieckim wykorzystał Jeremi Wasiutyński, przygotowując swoją monografię o Koperniku, co spotkało się z dużą krytyką, jako metoda nienaukowa. Stefan Ossowiecki opierając się na tej metodzie wygłaszał w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego tezy na temat prehistorycznych form życia.

Jedną z osób badających zdolności Stefana Ossowieckiego był prof. Charles Richet – laureat Nagrody Nobla[5].

Ossowiecki częściowo przepowiedział swoją śmierć. Poinformował przyjaciół, że gdy umrze, nie odnajdą jego ciała[6].

Przypisy

  1. Bona z Newlin- Nowohońskich została sportretowana przez Jana Matejkę w roku 1890 i później przez Franciszka Żmurkę
  2. W 1922 ożenił się z Rosjanką Aliettą de la Carriere, lecz w 1930 rozwiódł się. Po raz drugi ożenił się w lipcu 1939 z Zofią ze Skibińskich, I voto Gustawową Świdową.
  3. Słowo wstępne do drugiego wydania Świat mego ducha i wizje przyszłości, Łódź 1991
  4. jasnowidzenie na podstawie przedmiotów
  5. Chalres Richet Biography
  6. Krzysztof Boruń, Katarzyna Boruń-Jagodzińska, Ossowiecki – zagadki jasnowidzenia, Epoka 1990

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Inżynier Stefan Ossowiecki
  • Jasnowidze (kopia w www.archive.org)
  • Gustave Geley, La clairvoyance de M. Stefan Ossowiecki, (Revue métapsychique N° 4, 1922, ss. 247-257).
  • M. Zawadzka, Polski jasnowidz inż. Stefan Ossowiecki, (Goniec Warszawski nr 112-123, 1937).
  • Artykuł/wywiad z Ossowieckim (Dziennik Poranny, 11 maja 1939).
  • Jerzy Kubiatowski, Ossowiecki Stefan (1877-1944) w : Polski Słownik Biograficzny, tom 24, ss.431-433.
  • Adam Grzymała-Siedlecki, Niepospolici ludzie w swoim dniu powszednim, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1962.
  • Jerzy Jacyna, Fakty i legenda o Ossowieckim, (Tygodnik Demokratyczny nr 28/1970 - nr 21/1971).
  • Krzysztof Boruń, Katarzyna Boruń-Jagodzińska, Ossowiecki - zagadki jasnowidzenia, Epoka, Warszawa 1990.
  • Mary Rose Barrington, Ian Stevenson and Zofia Weaver, A World in a Grain of Sand. The Clairvoyance of Stefan Ossowiecki

Mac Farland & Company, Inc., Publishers, Jefferson, North Carolina and London, 2005.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]