Strefa zdemilitaryzowana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Strefa zdemilitaryzowana, DMZ (ang. demilitarized zone) (demilitaryzacja przestrzenna) – w świetle prawa międzynarodowego to umowny obowiązek likwidacji, zakaz budowy oraz utrzymywania w przyszłości wszelkich (demilitaryzacja całkowita) lub oznaczonych (demilitaryzacja częściowa, np. denuklearyzacja) obiektów wojskowych, środków walki i sił zbrojnych na określonym terytorium[1]. Wiele obszarów jest jednocześnie strefą zdemilitaryzowaną jak i zneutralizowaną (np. Wyspy Alandzkie, Antarktyka i Svalbard).

Często strefa zdemilitaryzowana tworzy faktyczną granicę między zwaśnionymi państwami.

Ubocznym efektem istnienia niektórych stref zdemilitaryzowanych jest też powstanie na ich terenie rodzaju rezerwatu przyrody – ze względu na to, że na terenach tych ustaje też wszelka działalność gospodarcza i turystyka.

W informatyce strefą zdemilitaryzowaną (DMZ) nazywa się wydzielony na zaporze sieciowej obszar sieci komputerowej nienależący ani do sieci lokalnej, ani do sieci zewnętrznej, w którym znajdują się serwery wybranych usług, w szczególności świadczonych użytkownikom sieci zewnętrznej. Strefa DMZ uniemożliwia dostęp do sieci wewnętrznej w przypadku włamania na serwer usługi dostępnej z sieci zewnętrznej.

Znane strefy zdemilitaryzowane[edytuj | edytuj kod]

Europa[edytuj | edytuj kod]

Bliski Wschód i Azja[edytuj | edytuj kod]

  • Izrael i Palestyna. Pierwsza tzw. "zielona linia" powstała w 1949 r, między Izraelem i okolicznymi "państwami arabskimi" (Liban, Syria, Jordania, Egipt) w wyniku wojny o niepodległość z 1948 r. i istniała aż do wojny sześciodniowej z 1967 r. Nazwę tę otrzymała też strefa zdemilitaryzowana między tzw. Zachodnim Brzegiem Jordanu i Izraelem, która oddziela tereny zamieszkane przez Palestyńczyków od Izraela.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. D.R. Bugajski, Demilitaryzacja i neutralizacja – formy i funkcje w prawie międzynarodowym, „Międzynarodowe Prawo Humanitarne” 2010, tom I, ISSN 2081-5182, s. 64.