Wilga chińska
| Wilga chińska | |
| Oriolus chinensis[1] | |
| Linnaeus, 1766 | |
 Dorosła wilga chińska |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ptaki |
| Podgromada | Neornithes |
| Nadrząd | neognatyczne |
| Rząd | wróblowe |
| Podrząd | śpiewające |
| Rodzina | wilgi |
| Rodzaj | Oriolus |
| Gatunek | wilga chińska |
| Podgatunki | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Wilga chińska (Oriolus chinensis) – ptak wędrowny z rodziny wilg (Oriolidae), występujący w południowej Azji.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Wyróżniono kilkanaście podgatunków O. chinensis[3][4][5]:
- O. chinensis diffusus – wschodnia Azja
- O. chinensis andamanensis - Andamany
- O. chinensis macrourus – Nikobary
- O. chinensis maculatus – Półwysep Malajski, Sumatra, Jawa, Bali i Borneo
- O. chinensis mundus – Simeulue i Nias
- O. chinensis sipora – Sipura
- O. chinensis richmondi – Siberut i Pagi
- O. chinensis lamprochryseus – Masalembu
- O. chinensis insularis – Sapudi, Raas i Kangean
- O. chinensis melanisticus – Talaud
- O. chinensis sangirensis – Sangihe i Tabukan
- O. chinensis formosus – Siau, Tahulandang, Ruang, Biaro i Mayu
- O. chinensis celebensis – Celebes i pobliskie wyspy
- O. chinensis frontalis – Banggai i Sula
- O. chinensis boneratensis – wyspy Morza Flores
- O. chinensis broderipi – Małe Wyspy Sundajskie
- O. chinensis chinensis – Filipiny
- O. chinensis suluensis – Archipelag Sulu
Występowanie [edytuj]
Wilga chińska występuje w całej Azji Południowo-Wschodniej oraz w Indiach i Chinach. Szczególnie często widywana jest w Ghatach Zachodnich. Zimą, niektóre osobniki odbywające lęgi na Półwyspie Indochińskim, migrują do Singapuru, gdzie są nierozróżnialne od lokalnych podgatunków.
Środowiskiem naturalnym tego gatunku są nadmorskie lasy i namorzyny, ale równie często występuje w przestrzeniach zurbanizowanych, takich jak parki czy ogrody. Wilgi chińskie rzadko przebywają na ziemi. Żerują głównie w koronach drzew, jednak unikają zwartych kompleksów leśnych.
Cechy gatunku [edytuj]
Długość ciała około 27 centymetrów. Upierzenie samca jasnożółte, ponadto czarny pas dookoła głowy przebiegający w okolicach oczu, skrzydła czarno-żółte, różowy dziób, szare nogi i czerwone oczy. Upierzenie samicy podobne, ale ciemniejsze. Osobniki juwenilne mają białawy spód ciała z ciemnymi prążkami, szary dziób i jaśniejszy pas okalający głowę.
Lęgi [edytuj]
Gniazdo w kształcie filiżanki zawieszone jest na rozwidleniu na końcu cienkiej gałęzi, wysoko na drzewie. Wilgi chińskie budują je z kory, małych gałęzi, traw i korzeni. Do tak przygotowanego gniazda samica składa 2-3 błękitnobiałe jaja z brązowymi kropkami. Okres inkubacji trwa około 2 tygodni.
Pożywienie [edytuj]
Wilgi chińskie żywią się jagodami, a w szczególności figami, ponadto dużymi owadami i małymi zwierzętami (również pisklętami).
-_immature_in_Kolkata_W_IMG_6532.jpg)
Przypisy
- ↑ Oriolus chinensis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Oriolus chinensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Wilga chińska (Oriolus chinensis) (ang.). Avibase. [dostęp 31 grudnia 2009].
- ↑ Black-naped Oriole (Oriolus chinensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2 lipca 2012].
- ↑ Frank Gill, Minturn Wright, David Donsker: Family Oriolidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.1. [dostęp 1 lipca 2012].
Bibliografia [edytuj]
- Black-naped Oriole Oriolus chinensis (ang.). Sungei Buloh Wetlands Reserve. [dostęp 31 grudnia 2009].
- Pamela C. Rasmussen, John C. Anderton: Birds of South Asia. The Ripley Guide.. Lynx Edicions, 2005.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Black-naped Oriole (Oriolus chinensis) (ang.). PBase. [dostęp 31 grudnia 2009].
- Black-naped Oriole (Oriolus chinensis) – A bird singing from a branch (ang.). The Internet Bird Collection. [dostęp 31 grudnia 2009].
- Black-naped Oriole (Oriolus chinensis) – A calling bird reacting to its reflection in the window (ang.). The Internet Bird Collection. [dostęp 31 grudnia 2009].
