Wilhelm Gustloff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Wilhelm Gustloff (ur. 30 stycznia 1895 r. w Schwerinie, zm. 4 lutego 1936 r. w Davos w Szwajcarii) – narodowy socjalista, szef zagranicznego oddziału organizacji NSDAP w Wiedniu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wilhelm Gustloff zdał małą maturę i następnie ukończył edukację jako bankowiec. Cierpiał na chroniczną chorobę płuc oraz krtani i z tego powodu nie był powołany do wojska w czasie pierwszej wojny światowej. W 1917 przeprowadził się do Davos w celu podleczenia płuc. W 1921 został członkiem nacjonalistycznego i antysemickiego związku Deutschvölkischer Schutz- und Trutzbund, w 1929 wstąpił do NSDAP w której od 1932 pełnił funkcję szefa krajowego zagranicznego oddziału organizacji NSDAP w Szwajcarii. Był tu m.in. odpowiedzialny za rozpowszechnianie materiałów antysemickich, w tym książki pt.Protokoły Mędrców Syjonu. Do 1936 zwerbował w Szwajcarii ponad 5 tys. członków.

4 lutego 1936 W. Gustloff został zastrzelony we własnym domu w Davos pięcioma strzałami z rewolweru przez żydowskiego studenta medycyny Davida Frankfurtera, syna rabina[1]. Z tego powodu propaganda nacjonalistyczna wykorzystała go jako męczennika ruchu nazistowskiego. Pogrzeb państwowy zorganizowano w Schwerinie w Meklemburgii, w rodzinnym mieście W. Gustloffa. Zwłoki przewieziono specjalnym pociągiem żałobnym z Davos do Schwerina, który po drodze zatrzymywał się w Stuttgarcie, Würzburgu, Erfurcie, Halle, Magdeburgu i Wittenberdze. Tysiące członków Hitlerjugend stało na trasie przejazdu. Prócz wdowy, matki i brata zabitego, którym kondolencje złożył osobiście Adolf Hitler, w pogrzebie wzięli udział: Joseph Goebbels, Hermann Göring, Heinrich Himmler, Martin Bormann i Joachim von Ribbentrop.

Propaganda[edytuj | edytuj kod]

Zabójstwo W. Gustloffa było jednym z pretekstów do uzasadnienia przeprowadzenia pogromu w 1938 r. znanego jako Noc kryształowa. Bezpośrednim powodem, dla którego zorganizowano Noc kryształową było zabójstwo dyplomaty Ernsta von Ratha przez Herszela Grynszpana w 1938 roku. Na fali pogromów związanych z Nocą kryształową spłonęła m.in. celowo podpalona, 36-letnia Synagoga w Słupsku (zaprojektowana przez Eduarda Kocha).

Najnowszy wówczas i największy statek pasażerski organizacji Kraft durch Freude, który miał być nazwany imieniem "Adolf Hitler" został osobiście przez Führera przemianowany na "Wilhelm Gustloff". Chrztu dokonała Hedwig Gustloff, wdowa po zamordowanym i była sekretarka Hitlera. Gustloff, jako okręt pomocniczy Kriegsmarine, został storpedowany przez radziecki okręt podwodny S-13 30 stycznia 1945 z wielkimi stratami w ludziach.

Imieniem W. Gustloffa nazwano wiele ulic, m.in. w Magdeburgu i Benneckenstein. Ulica Wilhelma Gustloffa znajdowała się również w w Słupsku (wówczas Stolp). Obecnie jest to ulica St. Czarnieckiego.

27 maja 1936 w Weimarze założono fundację Die Wilhelm-Gustloff-Stiftung, której bazą przemysłową początkowo były, poddane tzw. "aryzacji" (tj. "odżydzeniu"), zakłady braci Simsonów Simson Werk w Suhl, potem również inne przejmowane zakłady zbrojeniowe. W 1939 nastąpiło przemianowanie na "Wilhelm Gustloff Werke, Nationalsozialistische Industriestiftung" które było największym koncernem zbrojeniowym w środkowych Niemczech.

Przypisy

  1. Serial dokumentalny Hitler's bodyguard, odc. 5 Jewish and emigre attempts to kill Hitler, 2008