Wojciech Gogolewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojciech Gogolewski
Data i miejsce urodzenia 21 września 1953
PolskaZgierz, Polska
Instrument fortepian, saksofon
Gatunek jazz, folk, rap, reggae, pop
Zawód pianista, kompozytor, aranżer, saksofonista
Współpracownicy
Jan Cichy
Andrzej Krupa
Zbigniew Namysłowski
Czesław Szymański
Zbigniew Wegehaupt
Mieczysław Wolny
Zespół
Kwartet Wojciecha Gogolewskiego
No Smoking
Ergo Band
Air Condition

Wojciech Gogolewski (ur. 21 września 1953 w Zgierzu) – polski pianista, kompozytor, ponadto aranżer, saksofonista, lider zespołów jazzowych, dyrygent.

Życiorys muzyczny[edytuj | edytuj kod]

Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku lat 5, jest absolwentem Podstawowej Szkoły Muzycznej i Liceum Muzycznego w Łodzi w klasie fortepianu, a następnie Wydziału Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach w klasie kompozycji i fortepianu.

Zadebiutował jeszcze w szkole średniej, akompaniując na pianinie studenckiemu kabaretowi Politechniki Łódzkiej. Potem, w czasie studiów, związał się z Big Bandem PWSM i Orkiestrą Rozrywkową PRiTV w Katowicach, w których działał jako kompozytor, aranżer i saksofonista barytonowy.

Na własny rachunek zaczął pracować w 1973 roku, gdy założył Kwartet Wojciecha Gogolewskiego. W zespole tym był liderem i grał na pianinie. Pozostali członkowie zespołu to: Czesław Szymański (perkusista), Zbigniew Wegehaupt (kontrabasista) oraz Mieczysław Wolny (grający na flecie). Jeszcze w 1973 zespół wziął udział w Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu, gdzie zdobył wyróżnienie. Rok później na tej samej imprezie jazzowej otrzymał też II nagrodę zespołową i wyróżnienie za kompozycję.

Gogolewski zdobył ponadto wiele nagród w konkursach improwizacji jazzowej organizowanych przez macierzystą uczelnię (w latach 1974–1975). Otrzymał też – w roku 1976 – Klucz do Kariery na Pomorskiej Jesieni Jazzowej, imprezie odbywającej się w Bydgoszczy.

W 1976 założył kolejny zespół – No Smoking, w którym grał na pianinie oraz keyboardzie i którego był liderem. W grupie tej występowali: Jan Cichy (grający na gitarze basowej), perkusista Czesław Szymański oraz Andrzej Krupa (saksofonista altowy). W tym samym czasie był też Gogolewski pianistą i aranżerem kilku orkiestr radiowych (w Katowicach, Łodzi, Opolu i Warszawie).

Następnie, w 1979, związał się na krótko z grupą Ergo Band, a potem - w latach 1981–1983 – współpracował z zespołem Air Condition, kierowanym przez Zbigniewa Namysłowskiego. Wraz z tą grupą miał możliwość koncertować nie tylko w Polsce, lecz także w wielu krajach zagranicznych (Francja, Grecja, Rumunia, Szwajcaria, Szwecja, Węgry).

Współpracował też z wieloma innymi muzykami – piosenkarzami i instrumentalistami – biorąc udział zarówno w nagraniach płytowych, jak i w występach estradowych. Wymienić tu można m.in.: Michała Bajora, Hannę Banaszak, Piotra Biskupskiego, Mariusza Bogdanowicza, Monikę Borys, Jerzego Dąbrowskiego, Halinę Frąckowiak, Edytę Geppert, Grażynę Łobaszewską, Iwonę Niedzielską, Krystynę Prońko, Janusza Stokłosę, Lorę Szafran, Mieczysława Szcześniaka.

Ponadto Wojciech Gogolewski jest autorem wielu piosenek, utworów instrumentalnych oraz muzyki filmowej i teatralnej.

W 1989 wyjechał do Niemiec, gdzie zamieszkał w Monachium, kontynuując działalność muzyczną. Również za granicą jest cenionym muzykiem studyjnym. Wziął udział w nagraniu ponad 200 płyt zawierających różne gatunki muzyki (folk, rap, reggae, pop, jazz). Współpracował ponadto z kilkoma zespołami południowoamerykańskimi.

Zajmuje się programowaniem systemów akompaniamentu w elektronicznych instrumentach klawiszowych w firmie Casio. Współpracuje też z polskimi zespołami i artystami solowymi, a także z Teatrem Wytwórnia [1].

Muzyka teatralna (wybór)[edytuj | edytuj kod]

  • 1982 - Kopciuch (reż. Wojciech Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
  • 1983 - Szewcy (reż. W. Zeidler, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
  • 1984 - Kreacja (reż. Jarosław Kuszewski, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
  • 1989 - Wizyta starszej pani (reż. Wacław Jankowski, Teatr Narodowy w Warszawie)
  • 1992 - Pierścień i róża (reż. Grzegorz Lewandowski, Scena Polska w Cieszynie, współaut. Rudolf Chowaniok)
  • 1995 - Śmierć komiwojażera (reż. Przemysław Basiński, Teatr im. Kochanowskiego w Opolu)
  • 2001 - Zdaniem Amy (reż. Jan Nowara, Teatr im. Bogusławskiego w Kaliszu)

Muzyka filmowa[edytuj | edytuj kod]

oraz kompozycje piosenek i orkiestracje w innych filmach

Dyskografia (LP, wybór)[edytuj | edytuj kod]

Solowa[edytuj | edytuj kod]

Sesyjna[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Gogolewski Wojciech, s. 60, 61.