Wydra morska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wydra morska
Enhydra lutris[1]
(Linnaeus, 1758)
Wydra morska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina wydry
Rodzaj Enhydra
Fleming, 1822
Gatunek wydra morska
Synonimy
  • Mustela lutris Linnaeus, 1758[1]
Podgatunki
  • E. l. kenyoni Wilson, 1991
  • E. l. lutris (Linnaeus, 1758)
  • E. l. nereis (Merriam, 1904)[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Wydra morska, kałan, wydrozwierz (Enhydra lutris) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju Enhydra.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Długość – 130 cm, długość ogona – 30 cm, waga do 45 kg. Podobna do wydry, nieco masywniejsza. Sierść brunatna, brzuch jaśniejszy.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Dawniej: północny Ocean Spokojny i Morze Beringa

Dziś: Wyspy Kurylskie, Aleuty i wyspy u wybrzeży południowo-zachodniej Kanady

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Żyje głównie w wodzie, doskonale pływa, potrafi nurkować na głębokość do 60 m i wstrzymać pod wodą oddech na 8 minut. Najchętniej zamieszkuje rafy i skaliste wybrzeża. Żyje głównie w stadach.

Historia polowań[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza styczność z miękkim futrem tego zwierzęcia miał James Cook w 1778 roku. Podróżował wtedy wzdłuż zachodnich wybrzeży Ameryki Północnej. Ów kapitan nabył futra od Indian zamieszkujących wysepki w pobliżu wyspy Vancouver. Szybko stwierdzono, że futro wydry jest bardzo miękkie i zaczęto wyścielać nimi posłania i wierzchnia okrycia. Cena za sztukę kształtowała się w granicach 200-300 dolarów.

Podczas wypraw na te zwierzęta z większych statków spuszczano małe łodzie, którymi wpływano w ciasne zatoczki. Technika polowań była bardzo prosta. Podchodzono do zwierzęcia i uderzano je pałką. Wydry nie znały ludzi, więc nie wyczuwały niczego złego. Przy uderzeniu zasłaniały jedynie łapką oczy.

W 1786 roku rosyjscy myśliwi odkryli Wyspy Pribyłowa, a na nich całe mnóstwo tych zwierząt. W pierwszym roku tylko dwaj ludzie upolowali 5000 wyder morskich. Wysokie tempo eksploatacji w ciągu 30 lat doprowadziło do ich zagłady[4].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W 1910 uznana za gatunek zagrożony z powodu polowań mających na celu zdobyć jej cenne, gęste futro, obecnie gatunek ginący chroniony przepisami konwencji waszyngtońskiej.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Enhydra lutris w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Enhydra lutris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 9 grudnia 2007]
  3. Enhydra lutris. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  4. Leńkowa Antonina, Oskalpowana Ziemia. 1988 wyd. "Śląsk" Katowice wydanie IV zaktualizowane, s. 70-71

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Enhydra lutris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 9 grudnia 2007]