Fokowate
Z Wikipedii
| Fokowate | |
 Foka w helskim fokarium |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarioty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Szczep | łożyskowce |
| Rząd | drapieżne |
| Podrząd | psokształtne |
| Nadrodzina | płetwonogie |
| Rodzina | fokowate |
| Nazwa systematyczna | |
| Phocidae[1] | |
| Gray, 1821 | |
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
Fokowate, foki (Phocidae) – rodzina drapieżnych ssaków morskich zaliczana do płetwonogich (Pinnipedia), obejmująca 19 gatunków.
Spis treści |
[edytuj] Cechy charakterystyczne
- kończyny tylne wyciągnięte ku tyłowi, nieużyteczne przy poruszaniu się na lądzie
- brak małżowin usznych
- widzą bardzo dobrze, zarówno w wodzie, jak i na lądzie
- pływają szybko i niezwykle zwinnie
- pod wodą wytrzymują nawet do 40 minut
- młode pokryte są białym, gęstym futerkiem, zwanym lanugo
- Mogą nurkować do 200m.
[edytuj] Środowisko życia
- w chłodnych morzach obu półkul
- w gromadach
- w większości w strefie przybrzeżnej
[edytuj] Choroby fok
- nosówka
- zapalenie płuc
- wścieklizna
- choroby układu oddechowego
- choroby związane z połknięciem niewłaściwego pokarmu, np. pustej reklamówki
Najcięższą z foczych chorób jest nosówka, która dziesiątkuje stada fok. Często przyczyną chorób foki jest działanie ludzi, jak to miało miejsce w przypadku mieszkanki helskiego fokarium, foki Krysi. Monety, które ludzie wrzucali "na szczęście", połknięte przez fokę zalegały w przewodzie pokarmowym bardzo długo i sukcesywnie były trawione. Uwalniane w ten sposób pierwiastki ciężkich metali zatruwały poszczególne organy wewnętrzne. Stwierdzono, iż bezpośrednią przyczyną nagłego zgonu był wewnętrzny krwotok na skutek gwałtownego pęknięcia śledziony.[2]
[edytuj] Gatunki
- Rodzaj: Monachus
- Monachus monachus – mniszka śródziemnomorska
- Monachus schauinslandi – mniszka hawajska
- †Monachus tropicalis – mniszka antylska
- Rodzaj: Mirounga
- Mirounga angustirostris – słoń morski północny
- Mirounga leonina – słoń morski południowy
- Rodzaj: Ommatophoca
- Ommatophoca rossi – foka Rossa
- Rodzaj: Lobodon
- Lobodon carcinophaga – krabojad
- Rodzaj: Hydrurga
- Hydrurga leptonyx – lampart morski
- Rodzaj: Leptonychotes
- Leptonychotes weddellii – foka Weddella
- Rodzaj: Erignathus
- Erignathus barbatus – foka wąsata
- Rodzaj: Cystophora
- Cystophora cristata – kapturnik
- Rodzaj: Phoca
- Phoca largha – foka pstra
- Phoca vitulina – foka pospolita
- Rodzaj: Pusa
- Pusa caspica – foka kaspijska
- Pusa hispida – nerpa
- Pusa sibirica – foka bajkalska
- Rodzaj: Pagophilus
- Pagophilus groenlandicus – foka grenlandzka
- Rodzaj: Histriophoca
- Histriophoca fasciata – foka pręgowana
- Rodzaj: Halichoerus
- Halichoerus grypus – foka szara
[edytuj] Fokarium
Badaniem fok i ich rozmnażaniem w celu zachowania ginącego gatunku zajmuje się Stacja Oceanograficzna Uniwersytetu Gdańskiego, prowadząc unikalne fokarium w mieście Hel.
[edytuj] Ciekawostki
Foka Depka była pierwszą dziko żyjąca foką szarą urodzona w fokarium w mieście Hel. Imię Depki oznacza kanał Głębinkę pomiędzy Rewą Mew a rewskim Szpyrkiem na Zatoce Puckiej. Depka nie jest jedyną foką, która opuściła helskie fokarium. Oprocz niej, w miejscowości Czołpino wypuszczono również na wolność Cumę, Adama, Bojkę, Dulkę, Denegę, Dryfa i inne. Nie wszystkim udało się jednak przeżyć w wodach Bałtyku.
Depka po "wycieczkach" do Danii i Niemiec powróciła do Polski. Często można ją spotkać w okolicach Pogorzelicy, Niechorza i Trzęsacza. W Niechorzu wydzielono dla niej część plaży, by mogła w spokoju tam odpoczywać, nie będąc nękana przez turystów, chcących zrobić sobie z nią zdjęcia.
W Bałtyku żyje również foka pospolita o imieniu Cętka, często odwiedza nasze plaże. Do niedawna tylko Cętka i Depka zamieszkiwały polskie tereny Bałtyku.
Od września 2007 roku na polskich plażach zaobserwowano również stadko liczące 6 osobników foki szarej. Harem najczęściej wypoczywa na Mewiej Łasze na Zatoce Gdańskiej.
Źródło: [1]
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
|
|||||||||||
