Łambinowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łambinowice
Herb
Herb
Kościół św. Marii Magdaleny w Łambinowicach
Kościół św. Marii Magdaleny w Łambinowicach
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat nyski
Gmina Łambinowice
Liczba ludności (2006) 2800
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-316
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0498810
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Łambinowice
Łambinowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łambinowice
Łambinowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Łambinowice
Łambinowice
Ziemia 50°32′18″N 17°33′15″E/50,538333 17,554167
Strona internetowa miejscowości

Łambinowice (niem. Lamsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Łambinowice, której jest siedzibą.

Od 1950 r. miejscowość położona jest w województwie opolskim.

Nazwa[edytuj]

Wzmiankowana pod nazwą Lambinowicz już w 1273 roku, potem także pod nazwami Willa Lamberti w 1335 i Glombinowiczom w 1536. Leżąca na granicy księstw posiadłość często była obiektem sporów feudalnych. Podupadła w wyniku wojen XVII wieku, zwłaszcza wojny trzydziestoletniej. W XIX wieku władze pruskie zmieniły nazwę na Lamsdorf.

Zabytki[edytuj]

Dom zakonny elżbietanek, ul. Budzieszowicka 4

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[1]:

  • dom zakonny elżbietanek, ul. Budzieszowicka 4, z 1919 r.
  • obóz jeniecki – Pomnik Pamięci Narodowej, z 1870 r., 1914 r., 1939 r.

W 1864 r. w sąsiedztwie wsi powstał poligon wojskowy. W latach wojny francusko-pruskiej 1870–1871 powstał na terenie poligonu obóz dla trzech tysięcy jeńców francuskich. Pozostałością tego obozu jest cmentarz z 53 grobami. Obóz został reaktywowany podczas I wojny światowej, przeszło przez niego ok. 90 tys. żołnierzy różnych narodowości Rosjan, Anglików, Włochów i Serbów – pozostało po nich blisko 7000 grobów. 3 września 1939 roku Wehrmacht rozpoczął przewożenie do Stalagu VIII B pierwszych polskich jeńców. Byli to głównie żołnierze pojmani po bitwie nad Bzurą. Liczba polskich jeńców sięgała 100 tys. Po rozpoczęciu planu Barbarossa masowo zwożono tu jeńców radzieckich, których umieszczano w osobnym obozie Stalag VIII F. Według różnych szacunków w czasie II wojny światowej w obozie zmarło lub zostało pomordowanych od 40 do 100 tys. jeńców, łącznie przeszło przez niego do 300 tys. żołnierzy sił sojuszniczych różnych narodowości. Około 40 tys. zmarłych w większości jeńców radzieckich jest pochowanych w masowych grobach w pobliżu dawnej wsi Klucznik oraz na cmentarzu jenieckim. Teren obozu jeńców radzieckich wraz z wsią Klucznik stał się poligonem wojskowym. Mieszkańców wsi wysiedlono. W październiku 1944 r. przywieziono tutaj żołnierzy z powstania warszawskiego, wśród nich ponad 1000 kobiet. Większość przewieziono później do innych obozów. Wśród powstańców, którzy zostali umieszczeni w obozie był Witold Pilecki – trafił on do Lamsdorf 8 października 1944 r. w ramach warszawskiego transportu żołnierzy Armii Krajowej. Witold Pilecki przebywał w obozie 10 dni, po których wraz z oficerami Zgrupowania „Chrobry II” został wysłany do oflagu w Murnau. Byli tu też więzieni[2]:

Obozy jenieckie zostały wyzwolone przez Armię Czerwoną w dniach 17 i 18 marca 1945 roku. Jeszcze w 1945 roku w ich sąsiedztwie powstał zarządzany przez Urząd Bezpieczeństwa Publicznego obóz, w którym przetrzymywano Ślązaków i Niemców oraz byłych członków SS. Do obozu trafiali także powracający do Polski żołnierze armii Andersa, którzy wstąpili do niej po dezercji z Wehrmachtu, do którego wcielono ich wcześniej w ramach volkslisty. Początkowo, zbudowany na terenie poligonu wojskowego, obóz MBP miał status obozu przejściowego, następnie został przekształcony w obóz pracy. Jednym z jego komendantów był Czesław Gęborski. W obozie zmarło i zginęło 1000–1500 Niemców i Górnoślązaków[4]. Pamięć zmarłych i zabitych upamiętnia Pomnik Pomordowanych Jeńców. Istnieje także Centralne Muzeum Jeńców Wojennych, prowadzące badania nad losem jeńców w stalagach oraz ofiar obozu.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2012-12-24]. s. 67.
  2. Stalag 318/VIII F (344) Lamsdorf (pol.). Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu. [dostęp 2012-05-24].
  3. V Dni Otwarte w Centralnym Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu (pol.). Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu, 2010-11-29. [dostęp 2012-05-24].
  4. Edmund Nowak: Czy pamięć potrzebuje pomników? (na przykładzie historii Łambinowic). Polsko-Niemieckie Towarzystwo Zdrowia Psychicznego. [dostęp 2015-08-08].

Linki zewnętrzne[edytuj]