Święty Ludger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Ludger
biskup
apostoł Fryzów, Danii i Westfalii
Liudger3.jpg
Relikwiarz św. Ludgera w Ludgerus-Dom w Billerbecku.
Data urodzenia ok. 742
Utrecht (Fryzja)
Data śmierci 26 marca 809
Billerbeck (Westfalia)
Czczony przez Kościół katolicki, ewangelicki
Wspomnienie 26 marca
Atrybuty dzikie gęsi
Patron Helmstedt, diecezji esseńskiej
Szczególne miejsca kultu diecezje: Münster i Essen

Święty Ludger (Ludgar), również: Liudger (Ludger) z Münster (ur. ok. 742 w Utrechcie, zm. 26 marca 809 w Billerbecku) – misjonarz, apostoł Fryzów, Danii i Westfalii, pierwszy biskup Minigardefordu (obecnie Münster), święty Kościoła katolickiego i ewangelickiego.

Żywot świętego[edytuj]

Ludger urodził się we Fryzji pod panowaniem Franków, w rodzinie szlacheckiej rodem z Frankonii. Był najpierw uczniem szkoły przyklasztornej założonej przez Bonifacego-Winfrida, której przełożonym był św. Grzegorz. Został jego uczniem a w późniejszym okresie życia autorem jego biografii. Z polecenia Grzegorza udał się do Yorku (767-772), gdzie zdobywał dalszą wiedzę i został ordynowany na diakona. Jego nauczycielem i przyjacielem został bł. Alkuin.

Po ukończeniu studiów w 773 wrócił do Utrechtu i nauczał w szkole przyklasztornej. W 777 przyjął święcenia kapłańskie z inicjatywy oraz z rąk następcy i krewnego św. Grzegorza, św. Alberyka (+784) i podjął się pracy misyjnej. Jako misjonarz głosił Ewangelię przede wszystkim wśród Fryzów, ale również Sasów, szerząc chrześcijaństwo pośród pogan. Wybudował kilka kościołów, w tym w Dokkum ku czci św. Bonifacego. Trwające w tym czasie podboje Westfalii przez Karola Wielkiego spowodowały powstanie Sasów i zmusiły Ludgera do opuszczenia kraju (784). Udał się, wraz z bratem Hildegrimem, z pielgrzymką do Rzymu, a stamtąd na Monte Cassino do opactwa, założonego w 529 roku przez Benedykta z Nursji. Tu spotkał się z Karolem Wielkim. Ludger przebywał w opactwie do 787 roku, kiedy to cesarz wezwał go do powrotu na dawny teren misyjny. Kontynuując swoją pracę święty dotarł aż po Helgoland i Danię. W tym okresie założył wiele kościołów i ośrodków wiary chrześcijańskiej. Założył m.in. klasztor benedyktyński w Helmstedt (Kloster St. Ludgeri) w Dolnej Saksonii oraz klasztory m.in. w 793 roku w Minigardeford (zw. Monasterem, obecnie Münster) oraz w 799 w Werden (obecnie część miasta Essen w Zagłębiu Ruhry), które stały się początkiem powstania miast, a klasztor w Monasterze, z regułą zakonną Chrodeganga z Metzu, ewoluował do miana katedry św. Pawła.

Z uwagi na swoją działalność Ludger w 791(?) odmówił przyjęcia biskupstwa w Trewirze, za to w 804 roku, po namowie cesarza, objął biskupi urząd w Monasterze, który sprawował do śmierci. Zmarł w swoim kościele św. Jana Chrzciciela (niem. Katholische Pfarrkirche St. Johannes der Täufer ) założonym w 800 roku w Billerbecku, po wizytacji swoich dzielnic, w ostatnią niedzielę przed Wielkanocą 809 roku.

W nowej diecezji zostawił po sobie sformowane przez siebie duchowieństwo i wiele parafii. W tym czasie na terenie swojej misji miał pięć dzielnic, w których jakimś cudem ochronił pola rolników od plagi gęsi. Obecnie są one atrybutem Świętego.

Patronat[edytuj]

Ludger jest patronem miasta Helmstedt i drugim patronem diecezji Essen.

Dzień obchodów[edytuj]

Jego wspomnienie liturgiczne w Kościele katolickim i ewangelickim obchodzone jest 26 marca.

W diecezji Münster (uroczystość) i Essen (święto) obchody wyznaczono na 3 października. Przeniesienie relikwii w Münster wspominane jest 24 kwietnia.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]