Polska Żegluga Bałtycka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Forma prawna spółka akcyjna
Data założenia 31 stycznia 1976
Państwo  Polska
Siedziba ul. Portowa 41
78-100 Kołobrzeg
Numer KRS 0000011871
Prezes Piotr Redmerski (od 5.1.2016 r.)[1]
Branża transport morski
Produkty usługi żeglugowe, turystyczne
Zatrudnienie 800 osób (2006)
Dochód Green up.png 4 miliony USD (2005)
Kapitał zakładowy 40 496 800,00 PLN
Położenie na mapie Kołobrzegu
Mapa lokalizacyjna Kołobrzegu
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Położenie na mapie powiatu kołobrzeskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu kołobrzeskiego
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Polska Żegluga Bałtycka SA
Polska Żegluga Bałtycka SA
Ziemia 54°10′58,4″N 15°33′25,3″E/54,182889 15,557028
Strona internetowa

Polska Żegluga Bałtycka (oficjalny skrót PŻB, inna nazwa Polferries) – przedsiębiorstwo armatorskie z siedzibą w Kołobrzegu, początkowo przedsiębiorstwo państwowe, następnie przekształcone w jednoosobową spółkę skarbu państwa. Obsługuje połączenia promowe pomiędzy Polską, a Szwecją oraz Danią.

Pion lądowy firmy reprezentuje tzw. spółka matka, na którą składają się centrala w Kołobrzegu, dwa biura podróży (w Warszawie i Szczecinie), biuro promowe w Świnoujściu oraz biuro sprzedaży w Gdańsku. Zasadniczy trzon przedsiębiorstwa tworzą cztery spółki-córki, trzy z nich są właścicielami promów, czwarta prowadzi działalność na terenie Skandynawii jako Polferries AB. Przedsiębiorstwo to, oprócz żeglugi promowej, zajmuje się również organizacją wyjazdów turystycznych. Realizuje wycieczki do Danii, Szwecji, Norwegii i Finlandii, organizuje pobyty wypoczynkowe, w tym również dla amatorów turystyki kwalifikowanej, np.: wędkarzy, rowerzystów czy amatorów połowów raków.

Aktualnie obsługiwane połączenia i pływające na nich statki[edytuj]

Obecnie Polferries eksploatuje następujące promy:

Jednostka W służbie od Linia (-e)
15 lutego 2005 GdańskNynäshamn
11 stycznia 2007 ŚwinoujścieKopenhaga
Świnoujście – Ystad
2015 Świnoujście – Kopenhaga
Świnoujście – Ystad

W grudniu 2014 roku Polferries zakupiło od włoskiego armatora Grimaldi Lines prom Euroferry Brindisi, którego przemianuje na MF Mazovia. Od stycznia 2015r. Mazovia przejdzie w Szczecinie remont i przebudowę, gdzie dostaną dobudowane jej kabiny. Planowo od 15 czerwca roku 2015 Mazovia ma zacząć obsługiwać połączenie Świnoujście – Ystad w zamian promu Wawel, który rozpocznie obsługę połączenia Gdańsk – Nynäshamn. Obsługujący dotąd to połączenie prom MF Scandinavia w styczniu 2015 został sprzedany na wody Morza Śródziemnego greckiemu armatorowi Ventouris Ferries, a nowa nazwa jednostki to Rigel II[2].

Historia[edytuj]

Firma została powołana do życia w dniu 31 stycznia 1976 Zarządzeniem nr 8 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. Decyzja ta była podyktowana wyłącznie względami politycznymi. Oficjalnym powodem powstania była strategia mająca na celu tzw. aktywizację gospodarczą Pomorza Środkowego. Siedziba firmy została wyznaczona w Kołobrzegu, a pierwszym dyrektorem został Jan Szymański. Zarządzeniem Nr 23 Ministra Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej z dnia 8 marca 1977 firma, zaczęła wykonywać usługi związane z obsługą promów, pasażerów i ładunków na przystaniach promowych w Gdańsku i Świnoujściu. W związku z tym 1 kwietnia 1977 roku nowo powstałe przedsiębiorstwo przejęło od PLO 4 promy pasażersko-samochodowe: MF Gryf (1962), MF Skandynawia, MF Wawel (1965) i MF Wilanów (1966). Zarząd Portu Gdańsk przekazał przystań promową w Gdańsku, a Zarząd Morskich Portów Szczecin i Świnoujście przystań promową w Świnoujściu. Do pracy w PŻB przeszli marynarze z PLO oraz PŻM, dzięki temu utrzymano istniejącą już na rynku markę Polferries. 31 grudnia 1992 przekształcono Polską Żeglugę Bałtycką z przedsiębiorstwa państwowego w spółkę akcyjną.

Od 1997 firma wprowadziła procedury Międzynarodowego Kodeksu Zarządzania Bezpieczną Eksploatacją Statków i Zapobieganiu Zanieczyszczeniom – tzw. ISM Code, oraz uzyskała certyfikat ISO 9002. Pełne wdrożenie ISM Code nastąpiło w 1998 roku. Rok 2001 był okresem gruntownej restrukturyzacji finansowej i organizacyjnej firmy – ze struktury przedsiębiorstwa wyłączono oba terminale promowe (w Świnoujściu i Gdańsku) oraz sprzedano nowoczesny prom HSC Boomerang.

Prywatyzacja[edytuj]

Od jesieni 2009 Ministerstwo Skarbu Państwa próbuje sprzedać akcje przedsiębiorstwa. Początkowo bez wielkich efektów, w 2. połowie 2010 roku zaawansowane negocjacje prowadzone były z duńskim przedsiębiorstwem promowym DFDS. Przedstawiciel potencjalnego nabywcy mówi o 91-92 proc. pakiecie akcji[3].

W roku 2014 procedura prywatyzacyjna została wszczęta ponownie. O zakup akcji PŻB ubiegało się siedem firm[4]. Na początku 2015 roku Ministerstwo Skarbu skróciło listę firm, które mogłyby brać udział w procesach przetargowych w celu kupna przewoźnika. Swoją ofertę kupna złożyła również Żegluga Polska S.A. (spółka zależna Polskiej Żeglugi Morskiej), jednak nie została dopuszczona do rozmów. W kontekście działań prywatyzacji słychać głosy sprzeciwu związków zawodowych, które nie zgadzają się obecnie prowadzoną politykę MSP[5]. 27 stycznia 2015 sprzeciw wobec planów sprzedaży PŻB zgłosił także Sejmik Województwa Zachodniopomorskiego[6]. 29 stycznia 2015 roku Ministerstwo Skarbu Państwa wydało oświadczenie w sprawie prywatyzacji PŻB. Dopuściło w nim możliwość powstrzymania prywatyzacji, jak również oświadczyło, że polskie firmy żeglugowe nie podtrzymały zainteresowania przejęciem PŻB.[7] Jednak w połowie lutego 2015 roku Polska Żegluga Morska zadeklarowała, że opracuje plan konsolidacji obu firm.[8]

Promy[edytuj]

W barwach PŻB pływały między innymi promy:

Linie promowe[edytuj]

Czartery[edytuj]

Żegluga towarowa[edytuj]

Oprócz żeglugi promowej świadczyła ponadto usługi trampingowe bliskiego zasięgu oraz eksploatowała port w Kołobrzegu. Żeglugę towarową realizowały statki typu roro:

Oprócz dużych statków w przedsiębiorstwie istniała flotylla maleńkich tzw. kołmaxów (statków mogących zawijać do portu macierzystego armatora, tj. Kołobrzegu): Goplana, Krasnal, Nimfa, Świetlik, Rusałka, Hajnówka, Ruciane, Barlinek, Ina, Ner, Soła, Krutynia, Orla, Odra. Małe kabotażowce (tzw. paragrafowce) w Polsce obsługiwały m in. następujące małe porty: Kołobrzeg, Darłowo, Ustka, Łeba.

Osiągnięcia[edytuj]

  • 1997 otrzymanie certyfikatu zarządzania jakością ISO 9002
  • do kwietnia 2003 przewieziono ponad 11 mln. pasażerów od początku istnienia firmy
  • 2003 Polferries otrzymuje nagrodę Bursztynowej Kaczki, przyznawaną przez Krajową Izbę Gospodarki Morskiej
  • 17 maja 2004 w XIV Edycji Konkursu – Godło Promocyjne Teraz Polska w kategorii: promowe przewozy pasażerskie i ładunkowe
  • W 2015 z połączenia Gdańsk – Nynäshamn skorzystało 115 tys. podróżnych[9].

Przypisy

  1. Organy Spółki (pol.). PŻB S.A.. [dostęp 2016-01-27].
  2. Już nie Scandinavia, GospodarkaMorska.pl, 26.01.2015 [dostęp 2015-01-27].
  3. Duńczycy chcą kupić (prawie) całą PŻB. Gazeta.pl, 5.07.2010 [dostęp 31.01.2015].
  4. Aż siedem firm chce kupić Polską Żeglugę Bałtycką w Kołobrzegu, PortalMorski.pl, 14.12.2014 [dostęp 31.01.2015].
  5. Prywatyzacja PŻB. [dostęp 28.01.2015].
  6. Sejmik murem za PŻB, 24Kurier.pl, 27.1.2015 [dostęp 2015-01-28].
  7. Stanowisko Ministerstwa Skarbu Państwa w sprawie prywatyzacji PŻB, PortalMorski.pl, 29.01.2015 [dostęp 31.01.2015].
  8. Sprawa PŻB. Będzie plan konsolidacji polskich armatorów promowych?, Radio Szczecin, 16.02.2015 [dostęp 18.02.2015].
  9. Michał Jamroż: Prom wygrywa z samolotem. Coraz chętniej pływamy do Szwecji. trojmiasto.wyborcza.pl, 2016-01-28.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]