Świadkowie Jehowy na Martynice
Państwo | |
---|---|
Departament zamorski | |
Liczebność (2023) |
4882 |
% ludności kraju (2023) |
1,27% |
Liczba zborów (2023) |
57 |
Rozpoczęcie działalności |
![Mapa konturowa Martyniki, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Rivière-Salée”](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/40/Martinique_department_location_map.svg/238px-Martinique_department_location_map.svg.png)
Świadkowie Jehowy na Martynice – społeczność wyznaniowa na Martynice, należąca do ogólnoświatowej wspólnoty Świadków Jehowy, licząca w 2023 roku 4882 głosicieli, należących do 57 zborów[1]. Na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej w 2023 roku zgromadziło się 10 497 osób (ok. 2,7% mieszkańców)[2][a]. Działalność miejscowych głosicieli koordynuje francuskie Biuro Oddziału[3].
Historia
[edytuj | edytuj kod]W 1946 roku Geeorges Moustache z Gwadelupy rozpoczął głoszenie w Fort de France i Saint-Pierre. 9 sierpnia 1949 roku na wyspę przybyło 4 misjonarzy, absolwentów Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. W 1951 misjonarze zostali wydaleni z wyspy.
10 lipca 1954 roku przybyli francuscy współwyznawcy, aby kontynuować działalność kaznodziejską. Rok później zorganizowano pierwsze tutejsze zgromadzenie pod hasłem „Tryumfujące Królestwo” z udziałem 40 osób. W 1956 roku 10 Świadków rozpowszechniło ok. 20 000 swoich publikacji religijnych.
W 1959 roku powstały grupy głosicieli na południu wyspy. Rok później zanotowano liczbę 47 głosicieli. W 1962 roku 94 Świadków Jehowy spotykało się w 2 grupach na zebraniach religijnych. Współwyznawcy z Francji osiedlili się na północy wyspy i tam prowadzili działalność kaznodziejską.
W 1964 roku zanotowano liczbę 157 głosicieli. Zbudowano też pierwszą Salę Królestwa. W 1965 roku wzdłuż wschodniego wybrzeża pojawiły się nowe grupy wyznawców. W 1975 roku przekroczono liczbę 1000 Świadków Jehowy, skupionych w 15 zborach.
W 1977 roku otworzono Biuro Oddziału w Fort-de-France. W dniach od 2 do 6 sierpnia 1978 roku odbył się kongres międzynarodowy pod hasłem „Zwycięska wiara” w Hall des Sport – w stolicy członek Ciała Kierowniczego, John C. Booth, przemawiał do 2886 obecnych. W 1982 roku zanotowano liczbę 1267 głosicieli.
W 1984 roku otworzono nowe Biuro Oddziału. Z wizytą przybył członek Ciała Kierowniczego, John E. Barr. Rok później w Rivière-Salée odbyło się zgromadzenie pod hasłem „Lud zachowujący prawość” dla 4600 obecnych. Powstała przenośna Sala Zgromadzeń, która umożliwiała urządzanie zgromadzeń w różnych stronach wyspy. W 1986 roku na Martynice przekroczono liczbę 2000 głosicieli.
W 1992 roku w Rivière-Salée otworzono Salę Zgromadzeń na 5000 osób – największe audytorium na Martynice. W 1995 roku w ciągu miesiąca rozpowszechniono ponad 250 000 egzemplarzy publikacji Świadków Jehowy, choć na wyspie mieszkało wówczas zaledwie 330 000 osób. W 1997 przekroczono liczbę 4000 głosicieli, w 46 zborach.
W 2011 roku na Martynice działało 4710 głosicieli, a na Wieczerzy Pańskiej zebrało się 11 270 osób (ok. 2,8% mieszkańców). W 2012 roku nadzór nad działalnością miejscowych głosicieli przejęło francuskie Biuro Oddziału[3].
W 2015 roku na Martynice działało 4820 głosicieli, a na dorocznej uroczystości Wieczerzy Pańskiej zebrało się 10 613 osób (ok. 2,7% mieszkańców)[4]. W 2021 roku przekroczono liczbę 5000 głosicieli. We wrześniu 2022 roku zorganizowano pomoc humanitarną dla poszkodowanych przez huragan Fiona[5].
Zebrania zborowe odbywają się w języku arabskim, angielskim, chińskim, francuskim, francuskim migowym, hiszpańskim, kreolskim (Haiti) i kreolskim (Martynika)[6], a kongresy w języku francuskim, francuskim migowym oraz kreolskim (Haiti).
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ W związku z pandemią COVID-19 od 14 marca 2020 do 31 sierpnia 2022 roku działalność od domu do domu była zawieszona (prowadzona była listownie, telefonicznie, w formie elektronicznej, od 31 maja 2022 roku wznowiono publiczną działalność ewangelizacyjną). Od 1 kwietnia 2022 roku program uroczystości Pamiątki śmierci Jezusa Chrystusa oraz zebrań zborowych przeprowadzany jest w formie hybrydowej: w Sali Królestwa i poprzez wideokonferencje. Do końca 2022 roku wstrzymano organizowanie kongresów regionalnych i zgromadzeń obwodowych z osobistym udziałem obecnych. Ich program został zamieszczony w oficjalnym serwisie internetowym jw.org.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Martynika – Ilu tam jest Świadków Jehowy [online], jw.org [dostęp 2024-04-14] .
- ↑ Watchtower, Sprawozdanie z działalności Świadków Jehowy na całym świecie w roku służbowym 2023 [online], jw.org .
- ↑ a b Rocznik Świadków Jehowy 2013, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2013, s. 13 .
- ↑ Rocznik Świadków Jehowy 2016, Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 182, 183 .
- ↑ Watchtower, Huragan Fiona powoduje zniszczenia na Karaibach [online], jw.org, 26 września 2022 [dostęp 2022-10-05] .
- ↑ Watchtower, JW Broadcasting – luty 2020 [od 53 min.] [online], jw.org, 3 lutego 2020 [dostęp 2020-02-03] .
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rocznik Świadków Jehowy: 1994–2017
- Watchtower, Rocznik Świadków Jehowy 1998 [online], s. 163 .
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Watchtower, Świadkowie Jehowy na całym świecie. Martynika [online], jw.org [dostęp 2017-04-11] .
- Watchtower, Wiadomości. Martynika [online], jw.org [dostęp 2016-12-21] .
- Les Témoins de Jéhovah de France , Édifices du culte / Édifices par département [online], temoinsdejehovah.org [dostęp 2016-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-17] . – zdjęcia Sal Królestwa na Martynice
- The Largest Communities of Jehovah's Witnesses [online], adherents.com [zarchiwizowane z adresu 2008-10-26] ., www.adherens.com (ang.)
- Dane statystyczne (archiwum) [online], watchtower.org [zarchiwizowane z adresu 2012-06-19] .