Lud zachowujący prawość

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria

Lud zachowujący prawość – ogólnoświatowa seria zgromadzeń religijnych o charakterze międzynarodowym, zorganizowanych przez Świadków Jehowy. Kongresy rozpoczęły się latem 1985 roku na półkuli północnej, a zakończyły na początku 1986 roku na półkuli południowej. W ponad 850 kongresach na świecie uczestniczyło prawie 5 700 000 osób, a 75 606 osób zostało ochrzczonych[1]. Kongresy miały na celu dodania otuchy Świadkom Jehowy, aby nadal trwali w wierności[2].

Kongresy międzynarodowe w Polsce[edytuj | edytuj kod]

W czasie programu kongresu „Rozwój Królestwa” odbywającego się w Polsce latem 1984 roku poinformowano, że w roku 1985 prawdopodobnie odbędą się większe kilkudniowe kongresy z udziałem delegatów z innych krajów[3]. Wówczas to Świadkowie Jehowy w Polsce zwrócili się do władz państwowych o zgodę na wynajęcie czterech wielkich stadionów, aby w sierpniu następnego roku urządzić na nich kongresy międzynarodowe. W połowie lutego 1985 roku nie było pewne, czy zostanie wydane przez władze specjalne zezwolenie na zorganizowanie kongresów i przybycie delegatów z Europy Zachodniej, Ameryki Północnej, Azji i innych części świata. Działalność Świadków Jehowy w Polsce nie została wówczas jeszcze prawnie zalegalizowana przez władze państwowe. Wkrótce jednak otrzymali stosowne zezwolenie.

Przez pięć tygodni przed rozpoczęciem kongresu w Chorzowie 10,5 tys. ochotników naprawiło ławki o łącznej długości ponad 35 km, wymalowało 78 tysięcy numerów na ławkach, wyremontowało też inne zdewastowane obiekty stadionu. Podobne remonty przeprowadzono na trzech pozostałych stadionach. Przygotowano również kwatery dla tysięcy uczestników. W samej tylko Warszawie trzeba było znaleźć dla nich ponad 11 000 miejsc noclegowych. Polscy współwyznawcy zapewnili zakwaterowanie w hotelach, w domach i mieszkaniach prywatnych. Do transportu wynajęto autobusy oraz specjalne składy pociągów. Zagraniczni współwyznawcy przylecieli na warszawskie lotnisko Okęcie specjalnymi samolotami. Zorganizowano dla nich zwiedzanie niektórych miejsc w Polsce. Obejrzeli m.in. dom rodzinny Fryderyka Chopina, dom Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie, Zakopane oraz były hitlerowski obóz koncentracyjny Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu, gdzie w czasie II wojny światowej więzieni byli także Świadkowie Jehowy.

Kongres międzynarodowy w Chorzowie

Cztery trzydniowe międzynarodowe kongresy[a] – pierwsze takie w Polsce – odbyły się w Chorzowie, Warszawie, Wrocławiu i Poznaniu[4][5][6].

  • Miejsca kongresowe w Polsce:
    • Warszawa, Stadion Dziesięciolecia, 16–18 sierpnia. Najwyższa liczba obecnych wyniosła 27 271 osób, a 879 ochrzczono.
    • Wrocław, Stadion Olimpijski, 16–18 sierpnia. Najwyższa liczba obecnych wyniosła 16 003 osoby, a 545 ochrzczono.
    • Poznań, Stadion Warty, 23–25 sierpnia. Najwyższa liczba obecnych wyniosła 19 305 osób, a 715 ochrzczono.
    • Chorzów, Stadion Śląski, 23–25 sierpnia. Najwyższa liczba obecnych: 31 555 osób. Liczba ochrzczonych: 1001.

Na kongresach w Polsce zgromadziły się ogółem 94 134 osoby, w tym setki delegatów zagranicznych z 16 krajów[7]. Chrzest przyjęło 3140 nowych wyznawców. Na każdym z tych 4 kongresów przemawiało czterech członków Ciała Kierowniczego Świadków JehowyAlbert D. Schroeder, Milton George Henschel, Theodore Jaracz i Daniel Sydlik. Ich przemówienia były tłumaczone na język polski. Delegaci z różnych krajów przekazali pozdrowienia i krótkie oświadczenia, które tłumaczono na język polski z języka angielskiego, francuskiego, niemieckiego i szwedzkiego.

W niedzielę 29 września 1985 roku Polskie Radio nadało trzydziestominutowe sprawozdanie z tych zgromadzeń, w którym znalazły się fragmenty programu kongresu. Telewizja Polska nadała film dokumentalny „Lud zachowujący prawość” na temat życia i działalności Świadków Jehowy w Polsce. Włączono do niego sceny z tych kongresów[2][8][4].

Pozostałe kongresy międzynarodowe na świecie[edytuj | edytuj kod]

Kongresy międzynarodowe odbyły się również w Atenach, Buenos Aires, Bangkoku, Christchurch, Durbanie, Johannesburgu, Kinszasie, Manili, Montrealu, Nairobi, Rio de Janeiro, São Paulo, Tajpej i Zurychu.

Argentyna[edytuj | edytuj kod]

Po 33 latach oficjalnych ograniczeń, Świadkom Jehowy w Argentynie ponownie pozwolono swobodnie się zgromadzać. W styczniu 1986 roku na stadionie River Plate w Buenos Aires, odbył się kongres międzynarodowy, na który przybyło ponad 57 000 osób, w tym 600 delegatów z 19 innych krajów z 5 kontynentów. Wynajęto ponad 870 autobusów i jeden pociąg z rejonu rzeki Rio Negro aby przewieźć uczestników kongresu. W dodatkowym kongresie okręgowym w Rosario uczestniczyło 15 000 osób. Kongres okręgowy odbył się też w Cordobie. Ogółem w kongresach w Argentynie uczestniczyło 97 736 osób . Pośród obecnych było ok. 40 000 osób nie należących do Świadków Jehowy[9][1].

Brazylia[edytuj | edytuj kod]

W Brazylii w dniach od 23 do 25 sierpnia 1985 roku jednocześnie odbyły się dwa kongresy międzynarodowe. Na stadionie Morumbi w São Paulo obecnych było 162 941 delegatów z 11 krajów, natomiast na stadionie Maracanã w Rio de Janeiro 86 410. Dwaj członkowie Ciała Kierowniczego – John E. Barr i Lyman Alexander Swingle wygłosili specjalne przemówienia. W następnych tygodniach w pozostałych rejonach kraju zorganizowano 23 dalsze kongresy, na które przybyło w sumie 144 000 osób, z czego 1192 ochrzczono. Ogólna liczba przybyłych na kongresy w Brazylii wyniosła 389 387 osób, a 4825 osób zostało ochrzczonych[9][2][10][11][8].

Demokratyczna Republika Konga (Zair)[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec grudnia 1985 roku, trzy miesiące przed wprowadzeniem zakazu działalności Świadków Jehowy w tym kraju, w Kinszasie w Demokratycznej Republice Konga (Zairze) odbył się kongres międzynarodowy z udziałem 32 000 delegatów z ponad 20 krajów, 604 z nich zostało ochrzczonych. W ostatniej chwili poinformowano, że w piątek po południu odbędzie się na tym stadionie mecz piłki nożnej z reprezentacją Korei. Przygotowano się do skrócenia programu piątkowego i rozebrania podium. Mecz jednak z powodu problemów zdrowotnych drużyny koreańskiej został odwołany, wobec czego można było kontynuować program kongresu[12][13][14][1][15].

Filipiny[edytuj | edytuj kod]

Na stadionie Rizal Memorial w Manili odbył się kongres międzynarodowy, w którym brali udział zagraniczni delegaci, z których około 80 procent pełniło służbę pełnoczasową. Zorganizowano także kongresy okręgowe. W 23 kongresach na Filipinach brało udział ogółem 213 734 osób. Liczba ta przewyższyła ponad dwa i pół raza liczbę wszystkich głosicieli w tym kraju. Ochrzczono 2223 osoby. W mieście Tuguegarao w prowincji Cagayan spodziewano się 12 000 uczestników, a przybyło 24 327 osób[16][1].

Grecja[edytuj | edytuj kod]

W trzech kongresach międzynarodowych w Grecji, które zorganizowano w dniach od 22 do 25 sierpnia, brało udział 37 367 osób – w tym setki delegatów z 18 krajów – 368 osób zostało ochrzczonych. Kongresy odbyły się na stadionie Apollo w Atenach (21 218 obecnych), Sali Zgromadzeń w Malakasa koło Aten (4632 obecnych) oraz na terenach kongresowych w pobliżu Salonik (11 517 obecnych). Obecni byli dwaj członkowie Ciała Kierowniczego: George D. Gangas i William Lloyd Barry. Program tłumaczono na kilka języków europejskich oraz na japoński. Delegaci zagraniczni mogli zwiedzić miejsca biblijne[17][2][18][8].

Kanada[edytuj | edytuj kod]

Na kongresie międzynarodowym, który odbył się w dniach od 11 do 14 lipca na Stadionie Olimpijskim w kanadyjskim Montrealu zgromadziło się 78 804 delegatów ze wschodniej Kanady oraz z północnowschodniej części Stanów Zjednoczonych. 1004 osoby zostały ochrzczone. Program przedstawiono w 11 różnych językach – angielskim, arabskim, chińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, koreańskim, portugalskim, ukraińskim, węgierskim i włoskim. W kongresie w Montrealu brał udział członek Ciała Kierowniczego – William Lloyd Barry. Aby zakwaterować delegatów, po raz pierwszy udostępniono Maisonneuve Park, w którym przygotowano 4300 miejsc kempingowym dla 20 000 uczestników kongresu. Łącznie w 14 kongresach w Kanadzie wzięło udział 146 897 osób, a 1585 ochrzczono. W czasie zapraszania na kongres w ciągu niespełna dwóch godzin delegaci odwiedzili ok. 800 000 mieszkań w Montrealu i okolicy[2].

Kenia[edytuj | edytuj kod]

W grudniu 1985 roku w kongresie międzynarodowym w Jamhuri Park w Nairobi w Kenii brało udział 8139 delegatów z 32 krajów – głównie z Austrii, Francji, Holandii, Republiki Federalnej Niemiec, Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Włoch i państw skandynawskich. 121 osób zostało ochrzczonych[19][1][20].

Nowa Zelandia[edytuj | edytuj kod]

W styczniu 1986 roku kongres międzynarodowy odbył się w Christchurch w Nowej Zelandii. W kongresie brały udział delegacje z Australii, Fidżi, Hongkongu, Japonii, Kanady, Niue, Papui-Nowej Gwinei, Stanów Zjednoczonych (w tym z Alaski i Hawajów), Tonga i Wysp Salomona[1].

Republika Południowej Afryki[edytuj | edytuj kod]

Kongresy międzynarodowe odbyły się także w Durbanie i Johannesburgu w Republice Południowej Afryki, w których uczestniczyło 77 920 delegatów z 23 krajów. Program przedstawiono w 7 językach[1][21].

Szwajcaria[edytuj | edytuj kod]

W dniach od 1 do 4 sierpnia w kongresie międzynarodowym na Hallenstadion w Zurychu uczestniczyło 1800 delegatów ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Wielkiej Brytanii. Ogółem na trzech kongresach w Bernie, Genewie i Zurychu w Szwajcarii obecnych było 20 601 osób, a ochrzczono 213 osób[2][22].

Tajwan[edytuj | edytuj kod]

Kongresy z udziałem zagranicznych delegatów odbyły się również na Tajwanie oraz w Tajlandii[23][1][24].

Kongresy okręgowe na świecie[edytuj | edytuj kod]

Na całym świecie poza serią kongresów międzynarodowych w około 150 krajach zorganizowano w sumie ok. 850 kongresów okręgowych.

Ameryka Północna i Południowa[edytuj | edytuj kod]

W Ekwadorze zorganizowano cztery kongresy, w których uczestniczyło 22 918 osób, a 394 zostały ochrzczone[2]. W lipcu w kongresie na Gwadelupie uczestniczyło 9313 osób, a 233 ochrzczono. Działało tam wówczas 4005 głosicieli[25]. W dniach od 5 do 8 grudnia 1985 roku kongres zorganizowano w Centre Sportif de Carrefour w Haiti. W kraju działało 4048 głosicieli, w kongresie uczestniczyło 16 260 osób[26], a 262 zostały ochrzczone[27]. Na początku 1986 roku kongresy okręgowe odbyły się również w Hondurasie[28]. W kongresach w Kolumbii uczestniczyło 56 537 osób[1]. W kongresie w Rivière-Salée na Martynice wzięły udział 4653 osoby[29]. W Peru w kongresach uczestniczyło 62 607 osób[1]. W 112 kongresach, które zorganizowano w Stanach Zjednoczonych, uczestniczyło 1 189 173 osoby, a 9851 zostało ochrzczonych[2]. W grudniu na stadionie Estadio Charrúa w Montevideo w Urugwaju odbył się kongres ogólnokrajowy[30]. W Wenezueli w 4 kongresach wzięły udział 69 843 osoby, a 1063 zostały ochrzczone[2].

Azja[edytuj | edytuj kod]

202 221 osób uczestniczyło w 25 kongresach w Japonii. 3512 osób zostało tam ochrzczonych[2]. Ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata (wydanie z przypisami) w języku japońskim.

Europa[edytuj | edytuj kod]

Na 3 kongresach zorganizowanych w Wiedniu, Klagenfurcie i Insbrucku w Austrii obecne były 23 123 osoby, a 237 zostało ochrzczonych[2]. W dwóch kongresach zorganizowanych na Cyprze uczestniczyło 1539 osób, 33 zostały ochrzczone. W kraju działało wówczas ok. 1000 głosicieli[25]. W czasie kongresów odbywających się w Danii ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata w języku duńskim[31]. We Francji zorganizowano 11 kongresów, w których brało udział 119 940 osób. Ochrzczono 2002 osoby[2]. W 13 kongresach, które odbyły się w Hiszpanii wzięło udział 90 808 osób, a 1628 zostało ochrzczonych[2]. Na kongresie ogólnokrajowym w Holandii zgromadziły się 40 694 osoby, a 151 ochrzczono[2]. We wrześniu odbył się kongres na Malcie, w którym uczestniczyło 516 osób[32]. W Portugalii zorganizowano 10 kongresów, w których uczestniczyło 52 581 osób, a 990 zostało ochrzczonych[2]. W 17 kongresach w Republice Federalnej Niemiec, które odbyły się w 10 językach, wzięło udział 148 853 osoby, a 904 zostały ochrzczone[2]. Ogłoszono wydanie Pisma Świętego w Przekładzie Nowego Świata (wydanie zrewidowane) w języku niemieckim. W 8 kongresach w Szwecji uczestniczyły 27 194 osoby, a 315 zostało ochrzczonych[2]. W dniach od 21-23 września kongres ogólnokrajowy odbył się w Ankarze w Turcji. Kilka tygodni przed kongresem zwolniono 23 wyznawców, których aresztowano podczas kongresu w 1984 roku[13]. W Wielkiej Brytanii odbyło się 10 kongresów, w których uczestniczyły 142 859 osób, a 925 ochrzczono[2]. We Włoszech zorganizowano 25 kongresów, na które przybyło 184 078 osób, a 4153 ochrzczono[2].

Oceania[edytuj | edytuj kod]

Podczas kongresu odbywającego się w grudniu 1985 roku na Fidżi ochrzczono 95 osób. Była to wówczas najwyższa liczba ochrzczonych podczas kongresu na Fidżi[33]. Na kongresie na Tahiti brało udział 1280 osób, a 23 zostały ochrzczone. Działało tam wówczas 622 głosicieli[34].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku w nadawanym w Nowej Zelandii teleturnieju Mastermind gracze odpowiadali na 30 pytań z tematu: „Historia i nauki Świadków Jehowy”. Jedno z nich brzmiało: W którym kraju socjalistycznym w sierpniu 1985 roku zebrało się na kongresach 94 000 Świadków Jehowy?[35].

Podręcznik "Prowadzenie rozmów na podstawie Pism" – wydanie ogłoszono na kongresie w 1985 roku

Publikacje wydane z okazji kongresu[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Publikacje Świadków Jehowy.
  • Rząd, który ustanowi raj (broszura)
  • Prowadzenie rozmów na podstawie Pism (książka)[36]
  • Jak powstało życie? Przez ewolucję czy przez stwarzanie? (książka)
  • Melodie Królestwa nr 6 (kaseta magnetofonowa)[37]

Niektóre punkty programu[edytuj | edytuj kod]

  • Dramaty (przedstawienia):
    • Bój się Boga i stroń od zła
    • Twoja przyszłość rzuca ci wyzwanie
  • Wykład publiczny:
    • Na co wskazują czasy i pory, które wyznacza Bóg?

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Program kongresu w Polsce był skrócony, ponieważ kongresy w Polsce trwały tylko dwa i pół dnia, a nie trzy i pół tak jak w innych krajach, w których Świadkowie Jehowy działali oficjalnie. W Polsce w piątek program rozpoczął się o godzinie 13:30, w sobotę i niedzielę o godzinie 9:00. Program zakończył się w piątek o godzinie 17:20, w sobotę o godzinie 17:10, a w niedzielę o godzinie 16:00.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Watchtower. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1987. . 13–19 (ang.). 
  2. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s Watchtower. Zgromadzenia nowożytnego ludu zachowującego prawość. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 6–11, nr 6/1986. 
  3. Watchtower. Zgromadzenie „Ludu zachowującego prawość”. „Nasza Służba Królestwa”, s. 5–8, lipiec 1985. 
  4. a b Watchtower. Zgromadzenia Świadków Jehowy w Polsce. „Przebudźcie się!”, s. 9–12, nr 4/1986. 
  5. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1994. . s. 172, 243, 244. 
  6. Zgromadzenie Świadków Jehowy. „Dziennik Polski”, s. 4, 19 sierpnia 1985. 
  7. Watchtower. Polska gości Świadków Jehowy. „Przebudźcie się!”, s. 21, 8 stycznia 1990. 
  8. a b c Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1986. . s. 4–7 (ang.). 
  9. a b Watchtower. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. . s. 502. 
  10. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1997. . s. 163, 164, 207. 
  11. Watchtower. Jehowa nas strzeże. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 20–23, nr 14/1987. 
  12. Watchtower: Królestwo Boże panuje!. Biblioteka Internetowa Strażnicy. s. 26.
  13. a b Watchtower. ‛Lud gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków’. „Nasza Służba Królestwa”, s. 6, czerwiec 1987. 
  14. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 2004. , s. 228. Biblioteka Internetowa Strażnicy. 
  15. Watchtower. Jehowa jest moim schronieniem i siłą. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 28, 1 lutego 2000. 
  16. Watchtower. Zgromadzenie „Ludu zachowującego prawość” na Filipinach. „Strażnica Zwiastująca Jehowy”, s. 24, nr 1/1987. 
  17. Watchtower. Grecja dwa tysiące lat później. „Przebudźcie się!”, s. 8–11, nr 4/1987. 
  18. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1994. . s. 105. 
  19. Watchtower. ‛Lud gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków’. „Nasza Służba Królestwa”, s. 10, lipiec 1987. 
  20. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1992. . s. 203 (ang.). 
  21. Watchtower. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. . s. 282. 
  22. Watchtower. Yearbook of Jehovah's Witnesses 1987. . s. 214, 215 (ang.). 
  23. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1991. . s. 14 (ang.). 
  24. Watchtower. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego. . s. 397. 
  25. a b Watchtower. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 8, luty 1986. 
  26. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1994. . s. 163. 
  27. Watchtower. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 11, czerwiec 1986. 
  28. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1993. . s. 203, 204 (ang.). 
  29. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1998. . s. 206. 
  30. Watchtower. Rocznik Świadków Jehowy 1999. . s. 253. 
  31. Watchtower. Imię Boże w Danii. „Przebudźcie się!”, s. 25, listopad 2009. Biblioteka Internetowa Strażnicy. 
  32. Watchtower. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 7, kwiecień 1986. 
  33. Watchtower. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 7, lipiec 1986. 
  34. Watchtower. Wiadomości teokratyczne. „Nasza Służba Królestwa”, s. 7, marzec 1986. 
  35. Watchtower. Ciekawe szczegóły ze sprawozdania z różnych krajów opublikowane w Roczniku Świadków Jehowy na rok 1990. . s. 31. 
  36. Watchtower: Prowadzenie rozmów na podstawie Pism. Biblioteka Internetowa Strażnicy.
  37. Watchtower: Melodie Królestwa nr 6. tv.jw.org. [dostęp 2017-09-25].