Głosiciel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świadkowie Jehowy
 PortalKategoria
Świadkowie Jehowy głoszą od domu do domu (w Portugalii)..
... na ulicy (na Ukrainie)..
... z publikacjami religijnymi na ulicy (we Włoszech)...
...na domowych studiach biblijnych

Głosiciel – kaznodzieja Świadków Jehowy, ochrzczony lub nieochrzczony członek zboru, który nieodpłatnie głosi dobrą nowinę o Królestwie Bożym[1][2]. Na całym świecie w 2016 roku było maksymalnie 8 340 847 głosicieli[3][4], należących do 119 485 zborów w 240 krajach i terytoriach (w Polsce 119 932 głosicieli w 1305 zborach)[5][6].

Głosiciel musi spełniać określone wymagania, dotyczące zagadnień religijnych (organizacyjnych), biblijnych (doktrynalnych) i moralnych. Każdy głosiciel może mieć przydzielony teren do służby kaznodziejskiej, na którym powinien dotrzeć do jak największej liczby jego mieszkańców[7]. Przydzielony teren może po jakimś czasie wymienić. Głosiciel, wyruszając do służby (przeważnie razem z drugim głosicielem[8]), zwykle rozpowszechnia nieodpłatnie czasopisma („Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy” i „Przebudźcie się!”) i inne publikacje Świadków Jehowy oraz Biblie, zaprasza na zebrania do miejscowej Sali Królestwa, na wykłady podczas kongresu[9], na doroczną uroczystość Wieczerzy Pańskiej[10], bierze udział w specjalnych kampaniach informacyjnych[11][12], wyświetla krótkie filmy lub proponuje skorzystanie z bezpłatnego kursu biblijnego[13].

Głosiciel składa comiesięczne sprawozdanie ze służby kaznodziejskiej (ilości czasu poświęconego na rozmowy z innymi osobami niebędącymi Świadkami Jehowy, liczby rozpowszechnionych publikacji, wyświetlonych filmów i prowadzonych z osobami zainteresowanymi tzw. domowych studiów biblijnych)[14].

Nie ma limitu na czas przeznaczony na służbę w danym miesiącu. Jednakże ochrzczeni głosiciele mogą zadeklarować, iż w danym miesiącu lub w dłuższym okresie, przeznaczą określoną ilość czasu na głoszenie, pełniąc służbę w charakterze tzw. pionierów[15]: pionierów pomocniczych lub pionierów stałych (tzw. pionierzy pełnoczasowi).

Historia[edytuj | edytuj kod]

W lipcu i sierpniu 1881 roku w „Strażnicy” opublikowano artykuł pod tytułem Czy głosisz? Oparte m.in. na Ewangelii Mateusza 24:14; 28:19–20 oraz Dziejach Apostolskich 1:8 rozważania wskazywały, że głównym zadaniem ówczesnych Badaczy Pisma Świętego powinno być głoszenie Dobrej Nowiny. Od roku 1881 zaczęto bezpłatnie rozpowszechniać swoje publikacje. Na kongresie w 1892 roku w Allegheny w Stanach Zjednoczonych około 400 osób z 20 amerykańskich stanów oraz z kanadyjskiej prowincji Manitoba – oprócz pięciu dni intensywnego studium Biblii – uczestniczyło w dwudniowym szkoleniu dla tzw. kolporterów (dawna nazwa pionierów), którzy rozprowadzali publikacje religijne – głównie „Strażnicę” oraz Biblie.

Jeszcze przed rokiem 1903 zachęcano wyznawców, aby starali się wręczać publikacje każdej napotkanej osobie. W kilku aglomeracjach amerykańskich odwiedzono każde mieszkanie w promieniu 15 km od centrum. Część wyznawców usługiwała w charakterze kolporterów. Od 1914 roku rozpoczęto zapraszanie na projekcje filmu Fotodrama stworzenia.

Od roku 1919 podkreślano, że w działalności kaznodziejskiej powinien brać udział każdy chrześcijanin. W artykule Służba jest rzeczą ważną w „Strażnicy” z 15 sierpnia 1922 roku (wydanie polskie z 1 października) wyjaśniono, jak ważne jest, by „czynnie dostarczać drukowane poselstwo ludowi i tłumaczyć mu przy drzwiach, dając świadectwo, że królestwo niebieskie jest tuż przed nami.” Pomimo tego tylko część Badaczy Pisma Świętego głosiła od domu do domu – w roku 1922 co tydzień składało sprawozdanie z głoszenia 2712 osób. Wielu nie chciało głosić, traktując to zajęcie jako uwłaczające ich godności; niektórzy krytykowali tę metodę ewangelizacji. Z czasem, gdy dalej podkreślano wagę głoszenia, sporo z nich odłączyło się od głównej grupy Badaczy Pisma Świętego[16].

W 1926 roku najwyższa liczba głosicieli wyniosła 5937. W roku 1927 głosiciele zostali zachęceni do tego, by co niedziela poświęcać czas na działalność kaznodziejską. Od razu pojawiły się przeszkody. Wielu wyznawców w Stanach Zjednoczonych za to aresztowano. Pomimo tego rok później w Stanach Zjednoczonych nastąpił 53% wzrost ich liczby.

W następnych dziesięcioleciach w służbie do domu do domu brało udział coraz więcej głosicieli[16]. W latach 30. XX wieku organizowano tzw. kampanie dywizjonowe, podczas których głosiciele z okolicznych zborów zjeżdżali się, by opracować teren. W 1932 roku wprowadzono karty świadectwa, a w 1934 roku zaczęto korzystać w działalności ewangelizacyjnej ze specjalnie zaprojektowanych do tego celu gramofonów i płyt z nagranymi kazaniami (90 różnych wykładów).

W 1936 roku głosiciele po raz pierwszy zaczęli używać na szeroką skalę plakatów informacyjnych, które noszono głównie w dzielnicach handlowych. W roku 1940 używano ponad 40 tys. gramofonów. Wtedy też rozpoczęto rozpowszechnianie czasopisma „Pociecha” (obecnie: „Przebudźcie się!”). Dwa lata później do szkolenia głosicieli wprowadzono Zaawansowany Kurs Służby Kaznodziejskiej[17] (późniejsza: teokratyczna szkoła służby kaznodziejskiej; obecnie część zebrania pod nazwą „Chrześcijańskie życie i służba”).

W 1943 roku otwarto Biblijną Szkołę Strażnicy – Gilead[17][18].

Na początku lat 50. XX wieku w Stanach Zjednoczonych 28% ówczesnych Świadków Jehowy „ograniczało swoją działalność do rozpowszechniania ulotek i stania z czasopismami na ulicy. Ponad 40% uczestniczyło w służbie kaznodziejskiej nieregularnie, a nawet nie wyruszało do niej przez całe miesiące”. Dlatego w roku 1953 na międzynarodowym kongresie „Społeczeństwo Nowego Świata” w Nowym Jorku ówczesny prezes Towarzystwa Strażnica, Nathan H. Knorr, oznajmił, że jednym z głównych zadań wszystkich chrześcijańskich nadzorców jest pomaganie każdemu Świadkowi, by regularnie uczestniczył w służbie od domu do domu. Dla realizacji tego celu uruchomiono ogólnoświatowy program szkoleniowy. Dzięki temu zwłaszcza osoby, które nie głosiły od domu do domu, otrzymywały wskazówki, jak z obcymi ludźmi rozmawiać przy drzwiach na podstawie Biblii i wyjaśniać kwestie najczęściej poruszane przez mieszkańców. W rezultacie tego programu w ciągu dziesięciu lat liczba głosicieli na świecie wzrosła o 100%, liczba dokonywanych tzw. odwiedzin ponownych – o 126%, a liczba studiów biblijnych – o 150%[16].

W 1963 roku osiągnięto pierwszy milion głosicieli, 11 lat później liczba ta się podwoiła. W 1977 roku wprowadzono dla pełnoczasowych głosicieli Kurs Służby Pionierskiej.

W 1985 roku przekroczono liczbę 3 milionów głosicieli, pięć lat później – 4 milionów. W 1996 roku na całym świecie działało już ich 5 milionów. W 2000 roku przekroczono liczbę 6 milionów. W 2008 roku przekroczono liczbę 7 milionów, a w 2014 – 8 milionów. W 2016 roku na całej Ziemi dobrą nowinę o Królestwie obwieszczało przeszło 8,3 milionów głosicieli w 240 krajach i terytoriach[16][19][3].

Służba pełnoczasowa[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Pionier (Świadkowie Jehowy).
  • Pionier pomocniczy – deklaruje poświęcenie minimum 50 godzin w miesiącu na służbę kaznodziejską. Największą ich liczbę osiągnięto w kwietniu 2011 roku – 2 657 377[a][b], w Polsce wówczas było 45 028 pionierów pomocniczych. Na świecie w 2016 roku było przeciętnie w każdym miesiącu 459 393 pionierów pomocniczych[3] (w Polsce – 6225[5]).
  • Pionier (inaczej: pionier stały) – poświęca na służbę przeciętnie co najmniej 70 godzin miesięcznie; deklaruje pełnienie takiej służby co najmniej przez jeden rok. Po roku takiej służby pionier stały może skorzystać ze specjalnego szkolenia – Kursu Służby Pionierskiej. Doświadczeni pionierzy w wieku od 23 do 65 lat, po dwóch latach służby pionierskiej oraz gotowi działać na przydzielonych im terenach, mogą skorzystać z dwumiesięcznego Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa[20]. Na świecie w 2016 roku było przeciętnie 1 157 017 pionierów stałych[3] (w Polsce – 7720[5]).
  • Pionier specjalny – na służbę przeznacza ok. 130 godzin w miesiącu[21]. W Polsce w 2011 roku było 241 pionierów specjalnych. Na świecie w 1992 roku było ponad 14 500 pionierów specjalnych, a w roku 2015 przeszło 55 tysięcy[22].
  • Misjonarz terenowy – na służbę przeznacza ok. 130 godzin w miesiącu; zamianowany przez Komitet Służby Ciała Kierowniczego, a teren do działalności wyznacza mu Komitet Oddziału. Najczęściej są absolwentami Kursu dla Ewangelizatorów Królestwa lub Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead[23][21].

Tabela liczby głosicieli oraz liczba obecnych na Pamiątce[edytuj | edytuj kod]

Liczba głosicieli Świadków Jehowy oraz obecnych na Pamiątce w latach 1945–2014
Najwyższa liczba głosicieli Świadków Jehowy na świecie w latach 1945–2013
Liczebność głosicieli Świadków Jehowy na świecie:

      – dokładna liczebność nie jest podawana

      – mniej niż 1000 głosicieli

      – od 1000 do 9999 głosicieli

      – od 10 000 do 99 999 głosicieli

      – od 100 000 do 499 999 głosicieli

      – powyżej 500 000 głosicieli

Rok służbowy Najwyższa liczba głosicieli
na świecie[3][c]
Liczba obecnych na Pamiątce
1881 100
1890 400
1914 6000 18 243
1950 373 430 511 203
1960 916 332 1 519 821
1961 965 169 1 553 909
1962 989 192 1 639 681
1963 1 040 836 1 693 752
1964 1 075 523 1 809 476
1965 1 109 806 1 933 089
1966 1 118 665 1 971 107
1967 1 160 604 2 195 612
1968 1 221 504 2 493 519
1969 1 336 112 2 719 860
1970 1 483 430 3 226 168
1971 1 590 793 3 453 542
1972 1 596 442 3 662 407
1973 1 758 429 3 994 924
1974 2 021 432 4 550 457
1975 2 179 256 4 925 643
1976 2 248 390 4 972 571
1982 2 477 608 5 987 893
1983 2 652 323 6 252 787
1984 2 842 531 7 418 974
1985 3 024 131 7 792 109
1986 3 229 022 8 160 597
1987 3 395 612 8 965 221
1988 3 592 654 9 201 071
1989 3 787 188 9 479 064
1990 4 017 213 9 950 058
1991 4 278 820 10 650 158
1992 4 472 787 11 431 171
1993 4 709 889 11 865 765
1994 4 914 094 12 288 917
1995 5 199 895 13 147 201
1996 5 413 769 12 921 933
1997 5 599 931 14 322 226
1998 5 888 650 13 896 312
1999 5 912 492 14 088 751
2000 6 035 564 14 872 086
2001 6 117 666 15 374 986
2002 6 304 645 15 597 746
2003 6 429 351 16 097 622
2004 6 513 132 16 760 607
2005 6 613 829 16 383 333
2006 6 741 444 16 675 113
2007 6 957 854 17 672 443
2008 7 102 994 17 790 631
2009 7 313 173 18 168 323
2010 7 508 050 18 706 895
2011 7 659 019 19 374 737
2012 7 782 346 19 013 343
2013 7 965 954 19 241 252
2014 8 201 545 19 950 019
2015 8 220 105 19 862 783
2016 8 340 847 20 085 142

Szkolenia dla głosicieli[edytuj | edytuj kod]

Oprócz wymienionych szkoleń dla pionierów, wszyscy głosiciele korzystają z cotygodniowych zebrań pod nazwą Chrześcijańskie życie i służba oraz ze zbiórek do służby polowej i innych zebrań. Aktualne wskazówki dotyczące służby kaznodziejskiej zamieszczane są w miesięczniku „Chrześcijańskie życie i służba – program zebrań”[24].

Typy głoszenia[edytuj | edytuj kod]

  • od domu do domu (od drzwi do drzwi) – podstawowa działalność kaznodziejska Świadków Jehowy, polegająca na odwiedzaniu wszystkich domów (mieszkań) na wyznaczonym do służby kaznodziejskiej terenie osobistym[25][8][26];
  • głoszenie publiczne – na ulicy i w innych miejscach publicznych (np. na placach targowych, dworcach, lotniskach, parkingach, w punktach handlowych i usługowych, portach, parkach)[25], w tym z pomocą przenośnych wózków, stojaków i stolików (do roku 2015 było ich około 250 000[27])[28][29];
  • głoszenie nieoficjalne – prowadzenie nieoficjalnych rozmów ze znajomymi (np. w szkole, w miejscu pracy podczas przerw), krewnymi, sąsiadami lub napotkanymi osobami w różnych miejscach (np. w środkach transportu)[30][25];
  • głoszenie przez telefon[25];
  • głoszenie przez pisanie listów[31][25];
  • głoszenie w ośrodkach penitencjarnych i więzieniach[32][33] (np. w Polsce ok. 450 specjalnie przygotowanych kaznodziei odwiedza ponad 150 takich miejsc)[34];
  • odwiedziny ponowne u osób okazujących zainteresowanie (lub przyjmujących publikacje Świadków Jehowy)[25];
  • domowe studia biblijne – prowadzenie bezpłatnego kursu biblijnego[25] (osobiście w domu lub w innym miejscu, przez telefon lub internet)[35], m.in. na podstawie podręcznika Czego naprawdę uczy Biblia?[36] – w roku 2016 na świecie prowadzono przeciętnie 10 115 264 takich studiów[3] (w Polsce – 50 479[5], w marcu 2014 roku – 56 367[37]);
  • wykład biblijny[38] – 30-minutowe przemówienie publiczne na tym zebraniu (zaliczane przez mówcę do działalności głoszenia, jeśli są na nim obecne osoby niebędące Świadkami Jehowy).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Liczba głosicieli Świadków Jehowy w poszczególnych krajach:

Uwagi

  1. Ten najwyższy miesięczny wynik liczbowy został osiągnięty w związku z obniżeniem wymagań czasowych obowiązującym w kwietniu 2011 roku. Osoby zgłaszające się do tej służby w owym miesiącu mogły bowiem zadeklarować poświęcenie na głoszenie 30 lub 50 godzin (Rocznik Świadków Jehowy 2012, wyd. Watch Tower Bible and Tract Society of Pennsylvania, s. 7).
  2. Obniżenie wymagań godzinowych dla pionierów pomocniczych do 30 godzin miesięcznie obowiązuje w marcu i kwietniu oraz w miesiącu wizyty nadzorcy obwodu w zborze lub w innych terminach podanych przez Ciało Kierownicze Świadków Jehowy.
  3. Liczba głosicieli podana w tabeli jest sumą najwyższych liczb głosicieli w poszczególnych krajach i terytoriach, osiągniętych w ciągu 12 miesięcy roku służbowego (od września do sierpnia). Dotyczy zarówno ochrzczonych członków Świadków Jehowy, jak i nieochrzczonych zainteresowanych, którzy w danym roku oficjalnie rozpowszechniali nauki tego wyznania (Ilu Świadków Jehowy jest na całym świecie?).

Przypisy

  1. Watchtower: Czy u Świadków Jehowy kobiety są kaznodziejami?. jw.org, 2014-08-31. [dostęp 2014-05-25].
  2. Watchtower: Nasza ogólnoświatowa kampania głoszenia. jw.org. [dostęp 2015-09-02].
  3. a b c d e f Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 176.
  4. Watchtower: Dane liczbowe. 2017.
  5. a b c d Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 184, 185.
  6. Watchtower: Ilu Świadków Jehowy jest na całym świecie?. jw.org, 2016-02-11. [dostęp 2016-02-11].
  7. Bądź „gorliwy w szlachetnych uczynkach”!. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 11–15, 15 czerwca 2009. ISSN 1234-1150. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  8. a b Jezus wysyła 70 uczniów. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 30, 31, 1 marca 1998. ISSN 1234-1150. 
  9. Rozpoczyna się seria międzynarodowych kongresów Świadków Jehowy. jw.org, 2014-05-15. [dostęp 2014-09-09].
  10. Świadkowie Jehowy rozpoczynają ogólnoświatową kampanię zapraszania na Pamiątkę śmierci Chrystusa. jw.org, 2014-03-20. [dostęp 2014-09-09].
  11. Kampania upowszechniania serwisu jw.org. jw.org, 2014-08-01. [dostęp 2014-09-09].
  12. Kampania w obronie dobrego imienia. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 20, 21, 1 maja 2011. ISSN 1234-1150. 
  13. Dlaczego warto studiować Biblię?. jw.org. [dostęp 2014-09-09].
  14. Pytania czytelników: Jak należy rozumieć dane zamieszczane w sprawozdaniu rocznym?. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 22, 15 sierpnia 2011. ISSN 1234-1150. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  15. Kto to jest pionier?. W: Kto dzisiaj wykonuje wolę Jehowy? [on-line]. jw.org, 2014. s. 16.
  16. a b c d Służba od domu do domu — dlaczego jest dziś tak ważna?. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 3–7, 15 lipca 2008. ISSN 1234-1150. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  17. a b Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego, s. 94
  18. Czy Świadkowie Jehowy prowadzą działalność misjonarską?. jw.org. [dostęp 2014-09-09].
  19. Świadkowie Jehowy – głosiciele Królestwa Bożego – Indeks: Głosiciele
  20. Kto dzisiaj wykonuje wolę Jehowy?. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2014.
  21. a b Watchtower. Pamiętajmy o sługach pełnoczasowych. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”. CXXXV, s. 30, 15 września 2014. Towarzystwo Strażnica. ISSN 1234-1150. 
  22. JW Broadcasting — styczeń 2016. tv.jw.org, 2016-01-04. [dostęp 2016-01-04].
  23. Zorganizowani do spełnienia woli Jehowy. Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 102, 103.
  24. Rocznik Świadków Jehowy 2017. Towarzystwo Strażnica, 2016, s. 19–23.
  25. a b c d e f g Okaż wdzięczność za dwa największe dowody miłości. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 15–20, nr 4/1987. 
  26. Dlaczego Świadkowie Jehowy głoszą od domu do domu?. jw.org. [dostęp 2017-02-25].
  27. Rocznik Świadków Jehowy 2016. Nowy Jork: Towarzystwo Strażnica, 2015, s. 20.
  28. 100 lat obwieszczania Królestwa!. „Nasza Służba Królestwa”, s. 2, sierpień 2014. 
  29. Coś nowego na Manhattanie. jw.org. [dostęp 2014-09-09].
  30. Jak jest zorganizowana nasza działalność ewangelizacyjna?. W: Kto dzisiaj wykonuje wolę Jehowy? [on-line]. jw.org, 2014. s. 15.
  31. Pisanie listów. W: Odnoś pożytek z teokratycznej szkoły służby kaznodziejskiej [on-line]. s. 71–73., Biblioteka Internetowa Strażnicy
  32. ‛Ogłaszanie jeńcom uwolnienia’. „Strażnica Zwiastująca Królestwo Jehowy”, s. 9–12, 15 grudnia 2005. ISSN 1234-1150. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  33. Udzielanie pomocy więźniom. jw.org. [dostęp 2014-09-09].
  34. Wkrótce przestępczości „już nie będzie”. „Przebudźcie się!”, s. 9–12, 8 lutego 2008. ISSN 1234-1169. , Biblioteka Internetowa Strażnicy
  35. Jak wygląda studium Biblii?. jw.org. [dostęp 2014-06-20].
  36. Co to jest studium Biblii?. jw.org. [dostęp 2014-09-09].
  37. Ciekawe osiągnięcia w służbie. „Nasza Służba Królestwa”, s. 4, sierpień 2014. 
  38. Jak wygląda program naszych zebrań?. „Kto dzisiaj wykonuje wolę Jehowy?”, s. 10, 2014. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]