6 Batalion Powietrznodesantowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
6 Batalion Powietrznodesantowy
Ilustracja
Oznaka rozpoznawcza
Historia
Państwo  Polska
Sformowanie 1957
Patron gen. dyw. Edwin Rozłubirski
Tradycje
Święto 27 maja
Rodowód 9 Szkolny Batalion Powietrznodesantowy
6 Batalion Desantowo-Szturmowy
Dowódcy
Pierwszy mjr Józef Kracz[1]
Obecny ppłk Robert Kruz
Działania zbrojne
PKW Bośnia i Hercegowina, PKW Irak, PKW Afganistan
Organizacja
Numer JW 4115
Dyslokacja Gliwice
Rodzaj sił zbrojnych Wojska Lądowe RP
Rodzaj wojsk Wojska powietrznodesantowe
Podległość 6 Brygada Powietrznodesantowa
Odznaczenia
Medal Za zasługi dla obronności kraju-aw.jpg
Strona internetowa

6 Batalion Powietrznodesantowy im. gen. dyw. Edwina Rozłubirskiegopododdział wojsk powietrznodesantowych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej.

Historia[edytuj]

27 maja 1957 r. dla nowo formowanej dywizji zorganizowano Kurs Instruktorsko-Metodyczny Instruktorów Spadochronowych. Wraz z oficjalnym powstaniem 6 Dywizji Powietrznodesantowej, Kurs został przeformowany 15 czerwca 1957 w 9 Szkolny Batalion Powietrznodesantowy. Jednocześnie przy batalionie szkolnym pozostawiono dywizyjny Ośrodek Szkolenia Spadochronowego. Już jednak 8 stycznia 1958 r. kadra Ośrodka Szkolenia Spadochronowego została wyłączona ze składu batalionu i weszła w skład sztabu dywizji.

5 listopada 1957 do batalionu przybyli pierwsi poborowi. W styczniu 1958 batalion przedyslokowano z Krakowa do koszar w Niepołomicach. 5 maja 1958 utworzono szkołę podoficerską.

W roku 1964 na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 03/Org. z dnia 3 stycznia 1964 roku batalion przeformowano na 6. Ośrodek Szkoleniowo-Mobilizacyjny.

Na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 0158/Org. z dnia 26 października 1967 roku 6. Ośrodek Szkoleniowo-Mobilizacyjny przeformowano w 6. Szkolny Batalion Powietrznodesantowy (6 szbpd). W tym czasie jednostka nie podlegała pod 6 Pomorską Dywizję Powietrznodesantową.

W grudniu 1976 w związku z reorganizacją struktury organizacyjnej przeformowano go na podstawie zarządzenia Szefa Sztabu Generalnego WP nr 047/Org. z dnia 24 lipca 1976 roku na 6. Batalion Powietrznodesantowy i włączono go w skład 6. Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej[2].

W ramach działalności w latach 90. jednostka ta odpowiedzialna była za szkolenie podoficerów, którzy po zakończeniu szkolenia zasilali pozostałe liniowe jednostki powietrznodesantowe.

W dniu 15 czerwca 1996 r. jednostka otrzymała nazwę: 6 batalion desantowo-szturmowy (6 bdsz)

Od lutego 2000 r. JW 4115 stacjonuje w garnizonie Gliwice.

We wrześniu 2003 roku 6 bdsz wstąpił w struktury Wielonarodowej Brygady Czesko-Polsko-Słowackiej[3]. Brygada została rozformowana 22 czerwca 2005[4].

W dniu 4 listopada 2003 roku 6 batalion desantowo-szturmowy w Gliwicach otrzymał imię generała dywizji Edwina Rozłubirskiego[5][6].

1 lipca 2010 r. nazwa jednostki została zmieniona na 6 batalion powietrznodesantowy (6 bpd)[7].

W roku 2012 żołnierze 1 kompanii kapitana Marcina Zalewskieg wchodzący w skład Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Afganistanie w ramach XI zmiany ISAF stanowili podstawową obsadę posterunku COP Waghez[8]. 24 października 2012 roku zakończyło działalność Zgrupowanie Bojowe Alfa pod dowództewm ppłk Mirosława Brysia. Zgrupowanie liczyło ok. 700 żołnierzy, w tym 295 spadochroniarzy z 6 bpd[9].

Saperzy 6 bataliony powietrznodesantowego tworzą dwa patrole rozminowania. Celem patroli jest usuwanie niewybuchów i niewypałów.

  • 28 patrol rozminowania jest odpowiedzialny za:
    • powiaty ziemskie: głubczycki, kędzierzyńsko-kozielski, strzelecki, będziński, częstochowski, gliwicki, kłobucki, lubliniecki, myszkowski, tarnogórski, zawierciański
    • powiaty grodzkie: Częstochowa, Dąbrowa Górnicza, Gliwice, Jaworzno, Mysłowice, Piekary Śląskie, Sosnowiec
  • 29 patrol rozminowania jest odpowiedzialny za:
    • powiaty ziemskie: bielski, bieruńsko-lędziński, cieszyński, mikołowski, pszczyński, raciborski, rybnicki, wodzisławski, żywiecki
    • powiaty grodzkie: Bielsko-Biała, Bytom, Chorzów, Jastrzębie-Zdrój, Katowice, Ruda Śląska, Rybnik, Siemianowice Śląskie, Świętochłowice, Tychy, Zabrze, Żory[10][11]

Symbole[edytuj]

Beret[edytuj]

Najbardziej znanym wyróżnikiem żołnierzy 6 Brygady Powietrznodesantowej jest bordowy beret. Na podstawie tego charakterystycznego nakrycia głowy na spadochroniarzy mówi się „Czerwone berety”.

Oznaka rozpoznawcza[edytuj]

Żołnierze 6 batalionu powietrznodesantowego noszą charakterystyczny emblemat rozpoznawczy. Znajduje się on na okrągłej tarczy w kolorze niebieskim. W centralnej części emblematu znajduje się rozwinięta czasza spadochronu z opuszczonymi linkami i z pikującym „orłem lotników” pośrodku. Emblemat dopełnia półwieniec z liści laurowych i dębowych będących alegorią męstwa i chwały żołnierskiej. Autorem emblematu jest starszy sierżant sztabowy Zbigniew Ślusarczyk, który zaprojektował go dla 6 PDPD.W maju 1967 roku Ministerstwo Obrony Narodowej usankcjonowało tę oznakę stosownym zarządzeniem. W kwietniu 1972 roku omówiony emblemat został uznany za oznakę organizacyjną wojsk powietrznodesantowych[12][13].

Sztandar[edytuj]

W październiku 1958 roku Dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego gen. Józef Kuropieska wręczył jednostce sztandar wraz z aktami nadania. W dniu 15 czerwca 1996 r. Jednostka otrzymała nowy sztandar ufundowany przez społeczeństwo miasta i gminy Niepołomice. Rodzicami chrzestnymi zostali: były dowódca batalionu – Bolesław Bojdak oraz Maria Solarz[3].

Wygląd sztandaru jest zgodny z ustawą z 19 lutego 1993 o znakach Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej. Na stronie głównej w środku wieńca umieszczony jest wizerunek orła białego z głową zwróconą do drzewca. Pomiędzy ramionami krzyża kawalerskiego, w rogach płatu, są umieszczone wieńce wawrzynu, a w ich polach liczba „6” będąca numerem batalionu. Na stronie odwrotnej, po środku wieńca umieszczony jest w trzech wierszach napis „Bóg Honor Ojczyzna”. Pomiędzy ramionami krzyża kawalerskiego, w rogach płata, są umieszczone następujące symbole:

Na puszce głowicy od strony czołowej umieszczono napis : „bdsz”, który stanowił skrót nazwy batalionu[14].

Przeznaczenie[edytuj]

Do głównych zadań batalionu należą:

  • opanowywanie i utrzymywanie kluczowych obiektów terenowych pola walki
  • wzmacnianie okrążonych sił
  • osłabianie potencjału przeciwnika poprzez akcje na tyłach wroga
  • niszczenie ważnych strategiczne obiektów przeciwnika
  • osłona własnych wojsk
  • zwalczanie oddziałów desantowych i specjalnych przeciwnika[15]

Struktura organizacyjna[edytuj]

  • Dowództwo i sztab
  • kompania dowodzenia
  • 1 kompania szturmowa
  • 2 kompania szturmowa
  • 3 kompania szturmowa
  • kompania moździerzy
  • kompania logistyczna
  • zespół zabezpieczenia medycznego[16]

Dowódcy batalionu[edytuj]

  • mjr Józef Kracz (1957–1957)
  • mjr Romuald Dragun (1957–1957)
  • kpt. Witold Górny (1957–1958)
  • ppłk Józef Kracz (1958–1961)
  • mjr dypl. Edward Jabłoniec (1961–1963)
  • mjr Zbigniew Skoczylas (1964–1964)
  • ppłk dypl. Czesław Miszczak (1964–1970)
  • ppłk dypl. Bolesław Bojdak (1970–1973)
  • ppłk Jerzy Sroka (1973–1977)
  • mjr dypl. Ludomir Schab (1977–1981)
  • ppłk dypl. Józef Wojtyna (1981–1984)
  • mjr dypl. Mikołaj Jakimowicz (1984–1987)
  • ppłk Bogdan Mirek (1987–1991)
  • ppłk dypl. Mirosław Knapiński (1991–1994)
  • mjr dypl. Marek Żerdecki (1994–1994)
  • mjr dypl. Edward Nieżałowski (1994–1997)
  • ppłk dypl. Krzysztof Boczkowski (1997–1998)
  • mjr dypl. Roman Polko (1998–1999)
  • ppłk mgr inż. Jerzy Gut (1999–2004)
  • ppłk dypl. Jarosław Grygierczyk (2004–2007)
  • ppłk dypl. Marek Stec (2007–2009)
  • p.o. mjr Krzysztof Tytko (2009–2010)
  • ppłk dypl. Radosław Cyniak (2010–2011)
  • ppłk mgr Mirosław Bryś (2011–2014)
  • ppłk Robert Kruz (2014 – obecnie)[17]

Dane adresowe[edytuj]

Jednostka Wojskowa 4115
ul. gen. Władysława Andersa 47
44-121 Gliwice

Wyróżnienia[edytuj]

W 2013 r. minister Tomasz Siemoniak odznaczył jednostkę Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”[18].

Przypisy

  1. Dowódca Kursu Instruktorsko-Metodycznego Instruktorów Spadochronowych.
  2. Kurs Instruktorsko-Metodyczny Instruktorów Spadochronowych (1957), 9. Szkolny Batalion Powietrznodesantowy (1957–1964), 6. Ośrodek Szkoleniowo-Mobilizacyjny (1964–1967), 6. Szkolny Batalion Powietrznodesantowy (1967–1976). jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2015-12-29].
  3. a b Historia. 6batalion.wp.mil.pl. [dostęp 2015-12-29].
  4. Rozformowanie Czesko-Polsko-Słowackiej Brygady w Topolčanach. archiwalny.mon.gov.pl, 2005-06-22. [dostęp 2015-12-29].
  5. Decyzja nr 300/MON z 4 listopada 2003 roku.
  6. Patroni jednostek wojskowych. tradycje.wp.mil.pl, 2009-04-20. [dostęp 2015-12-29].
  7. Kalendarium wydarzeń 2010 – Zmiany organizacyjne. jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2015-12-29].
  8. Polacy na posterunku w Waghez. Jak sprawdzili się na ciężkiej służbie w Afganistanie? (pol.). wiadomosci.wp.pl, 2013-02-21. [dostęp 2015-12-29].
  9. Komandosi z Gliwic szczęśliwie zakończyli misję w Afganistanie (pol.). dziennikzachodni.pl, 2012-11-09. [dostęp 2015-12-30].
  10. Patrole rozminowania ciągle w drodze (pol.). 6bpd.mil.pl, 2013-01-26. [dostęp 2015-12-30].
  11. Dane teleadresowe patroli rozminowania (pol.). sgwp.wp.mil.pl. [dostęp 2015-12-30].
  12. Dumne tradycje spadochroniarskich emblematów. lotniczapolska.pl, 2009-07-23. [dostęp 2014-03-06].
  13. Oznaki Rozpoznawcze 6 Brygady Powietrznodesantowej. 6bpd.mil.pl, 2007-12-09. [dostęp 2014-03-06].
  14. Sztandary wojskowe. tradycje.wp.mil.pl, 2009-04-20. [dostęp 2017-04-22].
  15. 6.Batalion Desantowo-Szturmowy im. gen. dyw. Edwina Rozłubirskiego. RYS HISTORYCZNY. jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2015-12-30].
  16. 6 batalion powietnodesantowy. jednostki-wojskowe.pl. [dostęp 2014-03-06].
  17. Poczet Dowódców. 6batalion.wp.mil.pl. [dostęp 2015-12-29].
  18. Święto spadkobierców Sosabowskiego. mon.gov.pl, 2013-10-04. [dostęp 2013-10-16].

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]