Airco DH.5

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Airco DH.5
Airco DH.5
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Airco
Typ myśliwsko-rozpoznawczy
Konstrukcja dwupłatowiec konstrukcji drewnianej krytej płótnem
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu 1916
Lata produkcji 1916 – 1917
Wycofanie ze służby 1918
Egzemplarze około 550
Dane techniczne
Napęd 1 × Le Rhône 9J, rotacyjny 9-cylindrowy
Moc 110 KM
Wymiary
Rozpiętość 7,82 m
Długość 6,71 m
Wysokość 2,78 m
Powierzchnia nośna 19,70 m²
Masa
Własna 458 kg
Startowa 677 kg
Osiągi
Prędkość maks. 167 km/h
Prędkość przelotowa 148 km/h
Prędkość wznoszenia 285 m/min
Pułap 4875 m
Zasięg 700 km
Długotrwałość lotu 2 h 45 min.
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 × karabin maszynowy Vickers kal. 7,7
11,3 kg bomb
Użytkownicy
 Wielka Brytania  Australia

Airco DH.5 – jednomiejscowy, dwupłatowy samolot myśliwski i rozpoznawczy z okresu I wojny światowej z silnikiem umieszczonym z przodu, o ramie prostej wykonanej z drewna i poszyciem z płótna i sklejki.

Skonstruowany przez Geoffreya de Havillanda – głównego konstruktora wytwórni Airco, DH.5 powstał jako następca myśliwca ze śmigłem pchającym Airco DH.2. Pojawienie się takiej konstrukcji umożliwiło opracowanie synchronizatora karabinu maszynowego umożliwiającego strzelanie przez płaszczyznę śmigła, a DH.5 był pierwszą brytyjską maszyną wyposażoną w to urządzenie. W DH.5 zastosowano synchronizator Constantinescu, a dla poprawienia widoczności z kabiny maszyna została zbudowana w taki sposób, że górny płat był cofnięty w porównaniu do dolnego, odsłaniając górną półsferę nad kabiną pilota. Chociaż nowy samolot miał lepsze parametry niż DH.2, to mimo wszystko ze względu na zbyt słaby silnik nie cieszył się popularnością wśród pilotów. Dobra widoczność z kabiny czyniła DH.5 znakomitą maszyną do ataków na cele naziemne, zwłaszcza na piechotę ukrytą w okopach i gniazda karabinów maszynowych, ale jego uzbrojenie w postaci tylko jednego karabinu maszynowego Vickers kalibru 7,7 mm było zbyt słabe.

W styczniu 1918 samoloty DH.5 zostały wycofane z frontu i przeznaczone do zadań szkoleniowych, natomiast ich miejsce zajęły znacznie doskonalsze maszyny SE.5.

Użytkownikami samolotów Airco DH.5 były następujące formacje: