Airspeed AS.39 Fleet Shadower

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Airspeed AS.39 Fleet Shadower
Airspeed AS.39 Fleet Shadower
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Airspeed Ltd.
Typ pokładowy samolot patrolowy
Konstrukcja mieszana, drewniano metalowa
Załoga 3
Historia
Data oblotu 17 października 1940
Dane techniczne
Napęd 4 x silniki gwiazdowe Pobjoy Niagara V
Moc 95,7 KW (130 KM) każdy
Wymiary
Rozpiętość 16,25 m
Długość 12,20 m
Wysokość 3,17 m
Powierzchnia nośna 43,6 m²
Masa
Własna 2 083 kg
Startowa 3 146 kg
Osiągi
Prędkość maks. 202 km/h (na wys. 1 525 m)
Prędkość przelotowa 181 km/h
Prędkość minimalna 53 km/h
Prędkość wznoszenia 4,40 m/s
Pułap 5 090 m
Długotrwałość lotu 6 h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Wielka Brytania

Airspeed AS.39 Fleet Shadowerbrytyjski, pokładowy samolot patrolowy będący pierwszą czterosilnikową maszyną przeznaczoną do operowania z pokładu lotniskowca. Po wybudowaniu dwóch prototypów przez wytwórnię Airspeed Limited konstrukcja nie była dalej rozwijana i cały program budowy anulowano jeszcze przed zakończeniem wojny.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ideą przyświecającą powstaniu samolotu była chęć posiadania przez Royal Navy samolotu przeznaczonego do długotrwałej obserwacji okrętów przeciwnika, w tym celu flota skonkretyzowała swoje wymagania techniczne w dokumencie Operational Requirement OR.52 (specyfikacji technicznej wydanej przez Air Ministry numer S.23/37). Nowy samolot charakteryzować się miał możliwością operowania na pokładach lotniskowców, długotrwałym lotem, niewielką prędkością przelotową, cichą pracą silników i bardzo dobrą widocznością dla członków załogi. Specyfikacja stała się podstawą prac dla pięciu wytwórni lotniczych: Percival, General Aircraft, Fairey, Short Bros i Airspeed. Zainteresowanie aż pięciu firm przełożyło się jednak tylko na dwa ukończone samoloty. 15 listopada 1938 roku podpisano umowę na wybudowanie dwóch prototypów z dwoma firmami, General Aircraft i Airspeed. General Aircraft zbudował General Aircraft GAL.38 Fleet Shadower a Airspeed swojego AS.39. Konstruktorzy Airspeed w swoim projekcie wykorzystali doświadczenia amerykańskiej wytwórni Crouch-Bolas Aircraft Corp z dwusilnikowym samolotem Crouch-Bolas Dragon Fly, zdolnym do lotów z małymi prędkościami. Umiejętność tą osiągnięto wykorzystując zjawisko zapewnienia odpowiedniej siły nośnej na płacie opływanym na całej swojej powierzchni przez strumienie zaśmigłowe. 17 października 1940 roku (niektóre źródła podają 18 października) w Portsmouth odbył się oblot nowego samolotu (o numerze N1323). Za sterami maszyny siedział pilot fabryczny Georg Erringtona. Niestety samolot okazał się być trudny w utrzymaniu sterowności podłużnej oraz miał zbyt małą prędkość wznoszenia. W 17 lutego 1941 roku marynarka anulowała cały program, zniszczono obydwa prototypy, z których drugi (o numerze N1324) nie był w pełni ukończony. Do podjęcia takiej decyzji przyczynił się obok problemów technicznych z nowym samolotem, rozwój urządzeń radarowych, które instalowane na pokładach okrętów i nowych samolotów (np. patrolowych wersji amerykańskiego bombowca Consolidated B-24 Liberator) były zdecydowanie prostsze i łatwiejsze w obsłudze niż nowa konstrukcja.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Samolot był zastrzałowym górnopłatem o mieszanej metalowo drewnianej konstrukcji. W celu możliwości bazowania na pokładach lotniskowców samolot miał składane do tyłu wraz z silnikami skrzydła. Płaty wyposażone w klapy, klapolotki i skrzela. Napęd stanowiły cztery, siedmiocylindrowe, chłodzone powietrzem silniki gwiazdowe napędzające dwułopatowe, drewniane śmigła o średnicy 2,4 metra. Podwozie stałe dwukołowe z kółkiem ogonowym. Samolot nie był uzbrojony. Załogę stanowili pilot, radiooperator i obserwator.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]