Aleksandr Dugin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Aleksandr Dugin
Data i miejsce urodzenia 7 stycznia 1962
Moskwa, RFSRR, ZSRR
Zawód polityk, geopolityk, historyk

Aleksandr Dugin (ur. 7 stycznia 1962 w Moskwie) – rosyjski polityk, geopolityk i historyk religii. W czasach ZSRR związany z opozycją, więziony na Łubiance. Od początku lat 90. redaktor naczelny pism „Elemienty”' i „Miłyj Angieł”, redaktor programowy wydawnictwa „Arktogeja”, profesor Moskiewskiego Uniwersytetu Państwowego (MGU). W swojej filozofii łączy elementy tradycjonalizmu integralnego (inspiracja pismami Juliusa Evoli, René Guénona), ale także działaczy radykalnie prawicowych zachodnich organizacji takich jak Nouvelle Droite na czele z Alanem de Benoist, czy z ruchu „tożsamościowców” (fr. mouvement Idenitatire), idei rewolucji konserwatywnej, filozofii prawosławnej (nurt staroobrzędowy), jak również wschodnich i zachodnich tradycji ezoterycznych oraz licznych nawiązań do klasycznych koncepcji geopolitycznych. Autor kilkuset artykułów opublikowanych w prasie rosyjskiej i zagranicznej[1].

Czołowy rosyjski ideolog tradycjonalizmu integralnego, eurazjatyzmu i neoimperializmu[2]. Przez pewien czas związany z Partią Nacjonal-Bolszewicką Eduarda Limonowa, a obecnie główny ideolog Eurazjatyckiego Związku Młodzieży utworzonego 26 lutego 2005 r., mającego swoje filie w państwach byłego ZSRR, lecz także w Polsce i Turcji[3]. Został objęty zakazem wjazdu do państw Unii Europejskiej, w ramach sankcji, w związku z rosyjską agresją na Ukrainę[4].

Wybrana bibliografia[edytuj]

  • Drogi Absolutu (1991)
  • Misteria Eurazji (1991)
  • Teoria hiperborejska (1992)
  • Konserwatywna Rewolucja (1994)
  • Templariusze proletariatu (1997)
  • Podstawy geopolityki (1997)

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy