An-24

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antonow An-24
Ilustracja
Samolot An-24 w barwach Sił Powietrznych Ukrainy
Dane podstawowe
Państwo

 ZSRR

Producent

Zakłady Lotnicze Irkut, Zakład Lotniczy Aviant, Ułan Udejski Zakład Lotniczy

Konstruktor

Antonow

Typ

pasażerski/transportowy

Załoga

3-4 (dwóch pilotów, mechanik, radiooperator)

Historia
Data oblotu

20 października 1959

Lata produkcji

1959–1979

Liczba egzemplarzy

1367 (łącznie z chińską wersją Y-7)

Dane techniczne
Napęd

2 x turbośmigłowe silniki Iwczenko AI-24T

Moc

2074 kW (2820 KM) każdy

Wymiary
Rozpiętość

29,2 m

Długość

23,53 m

Wysokość

8,32 m

Powierzchnia nośna

75 m²

Masa
Własna

13 300 kg

Osiągi
Prędkość maks.

500 km/h

Prędkość ekonomiczna

450 km/h

Dane operacyjne
Użytkownicy
World operators of the An-24.png
Rzuty
Rzuty samolotu

An-24 (ros. Ан-24) – wąskokadłubowy turbośmigłowy samolot pasażerski zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Olega Antonowa.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp oblatano w 1959 roku. Z ponad 1000 wyprodukowanych egzemplarzy ponad 880 pozostaje w użyciu głównie w państwach WNP i Afryce. Samolot zaprojektowano aby zastąpić samoloty Ił-14 o napędzie tłokowym, pracochłonnym w obsłudze. Samolot przystosowano do operowania z lotnisk o słabej infrastrukturze, zarówno jeśli chodzi o nawierzchnie lotniska, jak i o wyposażenie serwisowe. Produkcja odbywała się w zakładach w Kijowie (985 egzemplarzy), Ułan Ude (180 egzemplarzy) i Irkucku (197 egzemplarzy w wersji transportowej). W Chinach samoloty te są nadal produkowane jako Xi’an Y-7.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Katastrofy lotnicze z udziałem samolotu An-24.

Wersje[edytuj | edytuj kod]

  • An-24: Wersja pierwotna z 44 miejscami pasażerskimi.
  • An-24B: Wersja 50-osobowa
  • An-24T: Wersja towarowa.
  • An-24P: Wersja przystosowana do gaszenia pożarów.
  • An-24V: 50-miejscowy samolot krótkodystansowy.
  • An-24V seria II: wersja 50-miejscowa osobowo-towarowa.

Samoloty An-24 w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Samoloty tej serii latały w barwach PLL LOT i w Siłach Powietrznych Rzeczypospolitej Polskiej. Samolot tej serii (SP-LTF, należący do PLL LOT) rozbił się 2 kwietnia 1969 na północnym stoku Policy w Paśmie Babiogórskim, na terenie Zawoi, pociągając za sobą śmierć 53 osób (47 pasażerów i 6 członków załogi).

Wcześniej tego samego roku doszło do rozbicia podobnego samolotu (SP-LTE Polskich Linii Lotniczych LOT, nr rejsu 149) podczas lądowania na lotnisku Wrocław-Strachowice. Do serii tej należał również samolot o nr rejestracyjnym SP-LTD Polskich Linii Lotniczych LOT, który rozbił się 2 listopada 1988 około 32 km od lotniska Rzeszów-Jasionka z 23 pasażerami i 6 członkami załogi na pokładzie, w wyniku czego zginęła jedna osoba. Katastrofa ta przyspieszyła wymianę floty PLL LOT na nowsze zachodnie konstrukcje (wiek rozbitego samolotu wynosił 22 lata). Samoloty serii An-24 zostały zastąpione włosko-francuskimi samolotami ATR, początkowo były to ATR-72, zaś w następnych latach mniejsze ATR-42.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]