Andriej Czerkasow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andriej Czerkasow
Ilustracja
Państwo  Rosja
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1970
Ufa
Wzrost 180 cm
Masa ciała 75 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2000
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 13 (10 czerwca 1991)
Australian Open QF (1990)
Roland Garros QF (1992)
Wimbledon 1R (1989–1994)
US Open QF (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 141 (3 sierpnia 1998)
Australian Open 1R (1991)
ilustracja
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  WNP
brąz Barcelona 1992 tenis ziemny
(gra pojedyncza)

Andriej Giennadijewicz Czerkasow, ros. Андре́й Генна́диевич Черка́сов (ur. 4 lipca 1970 w Ufie) – rosyjski tenisista, zwycięzca turniejów zawodowych w grze pojedynczej, medalista olimpijski, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Czerkasow był zawodnikiem praworęcznym, z bekhendem oburęcznym, najlepiej czującym się na linii końcowej. Nie dysponował silnym, kończącym uderzeniem, grę opierał na regularności.

Czerkasow należał do światowej czołówki juniorów, osiągając w 1987 roku finał US Open juniorów, który przegrał z Davidem Wheatonem. W tymże roku został sklasyfikowany na 3. miejscu rankingu światowego juniorów.

W latach 1988–2000 występował jako tenisista zawodowy.

W grze pojedynczej zwyciężył w 2 turniejach o randze ATP World Tour oraz awansował do 4 finałów. W zawodach wielkoszlemowych awansował do ćwierćfinałów Australian Open (1990), French Open (1992) oraz US Open (1990). Na Wimbledonie startował 6 razy i za każdym odpadał w I rundzie.

W deblu tenisista rosyjski doszedł do 2 finałów.

Ze względu na sytuację polityczną Czerkasowowi przyszło startować w barwach trzech reprezentacji – ZSRR, Wspólnoty Niepodległych Państw i wreszcie Rosji. W Pucharze Davisa debiutował w 1988 roku i do 1993 roku pozostawał regularnym reprezentantem, by później zaliczyć jeszcze występ w 1997 i pożegnalny start w 2000 roku. Miał na koncie w ramach tych rozgrywek zwycięstwa m.in. nad Markiem Koevermansem, Marcem Rossetem czy Sergim Bruguerą. Łącznie odniósł 17 zwycięstw przy 13 porażkach, z czego w grze pojedynczej wygrał 14 pojedynków, a 9 przegrał.

W 1992 roku Rosjanin zdobył brązowy medal podczas igrzysk olimpijskich w Barcelonie. Pokonał wówczas m.in. Pete'a Samprasa (mimo prowadzenia rywala 2:0 w setach), w ćwierćfinale Jaime'ego Oncinsa, a uległ Jordiemu Arrese. Przegrany półfinał był równoznaczny z brązowym medalem, nie rozgrywano wówczas meczu o 3. miejsce.

W rankingu gry pojedynczej Czerkasow najwyżej był na 13. miejscu (10 czerwca 1991), a w klasyfikacji gry podwójnej na 141. pozycji (3 sierpnia 1998).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP Tour World Championships
ATP Super 9
ATP Championship Series
ATP World Series

Gra pojedyncza (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 15 stycznia 1989 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Aaron Krickstein 4:6, 2:6
Zwycięzca 1. 11 listopada 1990 Moskwa Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Tim Mayotte 6:2, 6:1
Finalista 2. 17 lutego 1991 Bruksela Dywanowa (hala) Francja Guy Forget 3:6, 5:7, 6:3, 6:7
Zwycięzca 2. 10 listopada 1991 Moskwa Dywanowa (hala) Szwajcaria Jakob Hlasek 7:6(2), 3:6, 7:6(5)
Finalista 3. 17 maja 1993 Bolonia Ceglana Hiszpania Jordi Burillo 6:7(4), 7:6(7), 1:6
Finalista 4. 19 września 1993 Bukareszt Ceglana Chorwacja Goran Ivanišević 2:6, 6:7(5)

Gra podwójna (0–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 20 maja 1990 Umag Ceglana Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Andriej Olchowski Czechosłowacja Vojtěch Flégl
Czechosłowacja Daniel Vacek
4:6, 4:6
Finalista 2. 10 listopada 1991 Moskwa Dywanowa (hala) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Aleksandr Wołkow Niemcy Eric Jelen
Niemcy Carl-Uwe Steeb
4:6, 6:7

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]