David Wheaton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Wheaton
David Wheaton
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania Tonka Bay
Data i miejsce urodzenia 2 czerwca 1969
Minneapolis
Wzrost 193 cm
Masa ciała 84 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 1988
Zakończenie kariery 2001
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 12 (22 lipca 1991)
Australian Open QF (1990)
Roland Garros 3R (1995)
Wimbledon SF (1991)
US Open QF (1990)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 24 (24 czerwca 1991)
Australian Open F (1991)
Roland Garros SF (1995)
Wimbledon 2R (1990, 1993)
US Open F (1990)

David Wheaton (ur. 2 czerwca 1969 w Minneapolis) – amerykański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj]

Zaczął grać w tenisa mając cztery lata. Trenował u Nicka Bolletieriego z Jimem Courierem i Andre Agassim.

W cyklu juniorów został mistrzem US Open 1987 w grze pojedynczej chłopców, po zwycięstwie w finale z Andriejem Czerkasowem 7:5, 6:0.

Zawodowym tenisistą Wheaton był w latach 1987–2001. W roku 1990 został ćwierćfinalistą Australian Open i US Open. Rok później osiągnął półfinał Wimbledonu. W grudniu 1991 w Monachium wygrał Puchar Wielkiego Szlema po pokonaniu 7:5, 6:2, 6:4 w finale Michaela Changa. W sumie w przeciągu całej kariery wygrał 3 turnieje rangi ATP World Tour oraz osiągnął 4 finały.

W grze podwójnej Amerykanin został triumfatorem 3 imprez ATP World Tour oraz uczestnikiem 12 finałów. W 1990 roku przegrał finał US Open tworząc parę z Paulem Annacone'em. Amerykanie w finale nie sprostali Piterowi Aldrichowi i Daniemu Visserowi. W sezonie 1991 Wheaton został finalistą Australian Open wspólnie z Patrickiem McEnroe'em w decydującym meczu ulegając parze Scott DavisDavid Pate.

W marcu 1993 roku zagrał w Pucharze Davisa w rywalizacji 1 rundy grupy światowej przeciwko Australii, najpierw przegrywając z Toddem Woodbridge'em, a potem wygrywając z Wallym Masurem.

Ofensywny zawodnik, lubujący się w graniu half–wolejów. Zawsze występował w czapce lub opasce (swego czasu w barwach USA).

Najwyżej w rankingu ATP World Tour singlistów zajmował 12. miejsce (22 lipca 1991), a w rankingu deblistów 24. miejsce (24 czerwca 1991).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (3–4)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 maja 1990 Kiawah Island Ceglana Południowa Afryka Mark Kaplan 6:4, 6:4
Finalista 1. 24 marca 1991 Miami Twarda Stany Zjednoczone Jim Courier 6:4, 3:6, 4:6
Finalista 2. 16 czerwca 1991 Londyn (Queen′s) Trawiasta Szwecja Stefan Edberg 2:6, 3:6
Zwycięzca 2. 22 grudnia 1991 Monachium Dywanowa (hala) Stany Zjednoczone Michael Chang 7:5, 6:2, 6:4
Finalista 3. 16 maja 1993 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Todd Martin 3:6, 4:6
Zwycięzca 3. 10 lipca 1994 Newport Trawiasta Australia Todd Woodbridge 6:4, 3:6, 7:6(5)
Finalista 4. 16 lipca 1995 Newport Trawiasta Niemcy David Prinosil 6:7(3), 7:5, 2:6

Gra podwójna (3–12)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 29 lipca 1990 Toronto Twarda Stany Zjednoczone Paul Annacone Australia Broderick Dyke
Szwecja Peter Lundgren
6:1, 7:6
Finalista 1. 9 września 1990 US Open, Nowy Jork Twarda Stany Zjednoczone Paul Annacone Południowa Afryka Pieter Aldrich
Południowa Afryka Danie Visser
2:6, 6:7, 2:6
Finalista 2. 27 stycznia 1991 Australian Open, Melbourne Twarda Stany Zjednoczone Patrick McEnroe Stany Zjednoczone Scott Davis
Stany Zjednoczone David Pate
7:6, 6:7, 3:6, 5:7
Finalista 3. 19 maja 1991 Umag Ceglana Stany Zjednoczone Richey Reneberg Izrael Gilad Bloom
Hiszpania Javier Sánchez
6:7, 6:2, 1:6
Finalista 4. 12 lipca 1992 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Paul Annacone Południowa Afryka Royce Deppe
Czechosłowacja David Rikl
4:6, 4:6
Finalista 5. 9 sierpnia 1992 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Francisco Montana Stany Zjednoczone Patrick Galbraith
Stany Zjednoczone Jim Pugh
6:7, 6:7
Zwycięzca 2. 18 kwietnia 1993 Hongkong Twarda Australia Todd Woodbridge Australia Sandon Stolle
Australia Jason Stoltenberg
6:1, 6:3
Finalista 6. 10 lipca 1994 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Kent Kinnear Austria Alex Antonitsch
Wielka Brytania Greg Rusedski
4:6, 6:3, 4:6
Finalista 7. 23 kwietnia 1995 Nicea Ceglana Stany Zjednoczone Luke Jensen Czechy Cyril Suk
Czechy Daniel Vacek
6:3, 6:7, 6:7
Finalista 8. 15 października 1995 Tel Awiw-Jafa Twarda Stany Zjednoczone Kent Kinnear Stany Zjednoczone Jim Grabb
Stany Zjednoczone Jared Palmer
4:6, 5:7
Zwycięzca 3. 5 maja 1996 Atlanta Ceglana Południowa Afryka Christo Van Rensburg Stany Zjednoczone Bill Behrens
Stany Zjednoczone Matt Lucena
7:6, 6:2
Finalista 9. 12 maja 1996 Pinehurst Ceglana Stany Zjednoczone Ken Flach Australia Pat Cash
Australia Patrick Rafter
2:6, 3:6
Finalista 10. 8 marca 1998 Scottsdale Twarda Stany Zjednoczone Kent Kinnear Australia Michael Tebbutt
Czechy Cyril Suk
6:4, 1:6, 6:7
Finalista 11. 11 kwietnia 1999 Hongkong Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi Australia James Greenhalgh
Australia Grant Silcock
walkower
Finalista 12. 17 czerwca 2001 Londyn (Queen′s) Trawiasta Filipiny Eric Taino Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 6:3, 1:6

Bibliografia[edytuj]