André Gobert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
André Gobert
Ilustracja
Państwo  Francja
Data i miejsce urodzenia 30 września 1890
Paryż
Data i miejsce śmierci 6 grudnia 1951
Paryż
Gra leworęczna, jednoręczny backhand
Gra pojedyncza
Roland Garros W (1911, 1920)
Wimbledon F (1912)
Gra podwójna
Roland Garros W (1921)
Wimbledon W (1911)
ilustracja
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
Reprezentacja  Francja
złoto Sztokholm 1912 tenis ziemny
(gra pojedyncza w hali)
złoto Sztokholm 1912 tenis ziemny
(gra podwójna w hali)

Henry Maurice André Gobert (ur. 30 września 1890 w Paryżu, zm. 6 grudnia 1951 tamże) – francuski tenisista.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W grze pojedynczej Gobert wygrał dwa razy, w 1911 i 1920 roku, mistrzostwa Francji (obecnie French Open), które wówczas miały charakter krajowy i nie należały do cyklu wielkoszlemowego. Dwukrotnie był również w finale zawodów, w 1912 i 1921 roku. W 1912 roku Francuz osiągnął finał turnieju pretendentów (All Comers) na Wimbledonie.

W grze podwójnej Gobert w 1921 roku został triumfatorem mistrzostw Francji, a dokonał tego z Williamem Laurentzem. W 1911 roku zwyciężył na Wimbledonie, w parze z Maxem Décugisem. Para Décugis–Gobert stała się pierwszym francuskim deblem, która odniosła zwycięstwo w londyńskiej imprezie[1]. Rok później przegrali mecz o obronę tytułu.

W 1912 roku Gobert zdobył dwa złote medale w igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie. Pierwszy medal wywalczył w grze pojedynczej w hali, a drugi w grze podwójnej w hali, wspólnie z Maurice’em Germotem.

W 1912, 1913, 1919, 1920 i 1922 roku Gobert reprezentował Francję w Pucharze Davisa. Zagrał łącznie w 13 meczach, z których w 3 zwyciężył.

Finały w turniejach wielkoszlemowych[edytuj | edytuj kod]

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1911 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja Max Décugis Wielka Brytania Josiah Ritchie
Nowa Zelandia Anthony Wilding
9:7, 5:7, 6:3, 2:6, 6:2
Finalista 1. 1912 Wimbledon, Londyn Trawiasta Francja Max Décugis Wielka Brytania Charles Dixon
Wielka Brytania Herbert Roper Barrett
6:3, 3:6, 4:6, 5:7

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Dutkowski, Czempion okresu pionierskiego [w:] Jan Lis (red.), T – jak tenis, wyd. I, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1979, s. 51.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]