Momcsilló Tapavicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Momcsilló Tapavicza
Momcilo Tapavica.jpg
Data i miejsce urodzenia 14 października 1872
Nadalj
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1949
Pula
Dyscypliny tenis, podnoszenie ciężarów, zapasy
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Węgry
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Ateny 1896 tenis ziemny
(gra pojedyncza)

Momcsilló Tapavicza (serb. Момчило Тапавица, Momčilo Tapavica; ur. 14 października 1872 w Nadalj, zm. 10 stycznia 1949 w Puli)[1]węgierski tenisista, ciężarowiec i zapaśnik narodowości serbskiej, uczestnik igrzysk olimpijskich w 1896 roku w Atenach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Żył na terenie dzisiejszej Wojwodiny, która była wtedy częścią Królestwa Węgier. Ukończył gimnazjum w Nowym Sadzie, w 1891 podjął studia architektoniczne i inżynieryjne w Budapeszcie[2].

Został wybrany do reprezentowania Węgier na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 1896 roku. Tapavicza zdobył brązowy medal w tenisowym turnieju gry pojedynczej. W pierwszej rundzie pokonał Greka Dimitrisa Frangopulosa, a w ćwierćfinale miał wolny los. W półfinale przegrał z Dimitriosem Kasdaglisem i bez meczu o trzecie miejsce zdobył brązowy medal ex aequo z Grekiem Konstandinosem Paspatisem. W turnieju deblowym nie startował[3][1].

W konkurencji podnoszenia ciężarów oburącz zajął ostatnie miejsce na sześciu startujących, podnosząc 80 kilogramów[3].

W podnoszeniu ciężarów oburącz odniósł kontuzję, przez co zrezygnował z podnoszenia jednorącz i konkurencji lekkoatletycznych. W zapasach Tapavicza, walczący z bandażem na prawej ręce przegrał w pierwszej rundzie ze Stefanosem Christopulosem. Walka była bardzo wyrównana, ale Węgier pierwszy uległ zmęczeniu i poddał się. Tapavicza zajął ostatecznie czwarte miejsce ex aequo z Launcestonem Elliotem[3].

Po igrzyskach zajmował się projektowaniem budynków, m.in. w Nowym Sadzie, w Cetynii, Hercegu Novim. Po wybuchu I wojny światowej wyemigrował wpierw do Austro-Węgier, następnie wyjechał do Rzymu i Lozanny by w końcu znaleźć się w Maroku. Wstąpił tam do Legii Cudzoziemskiej i zaprzyjaźnił się z Francisco Franco, późniejszym autorytarnym władcą Hiszpanii[2][1].

Po wojnie wrócił do Nowego Sadu, prowadził tam własną firmę architektoniczną. W 1948 roku przeniósł się do miasteczka Poreč; Tapavicza przyczynił się do częściowej odbudowy tego miejsca, które ucierpiało wskutek działań wojennych. Zmarł na początku 1949 roku w Puli[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Momcsilló Tapavicza na stronie Sports-Reference (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-11-13].
  2. a b c Zanimljiva istorija: Momčilo Tapavica, naš prvi osvajač olimpijske medalje u tenisu (serb.). sport.blic.rs. [dostęp 2015-05-22].
  3. a b c Momčilo Tapavica, uspešni sportista i arhitekta (serb.). topsrbija.com. [dostęp 2015-05-22].