Bazyliskus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazyliskus
Flavius Basiliscus
Cesarz bizantyński
Okres panowania od 475
do 476
Dane biograficzne
Dynastia leońska
Data urodzenia ok. 430
Data śmierci 476
Moneta
moneta
Solid Bazyliskusa

Bazyliskus, Flavius Basiliscus (ur. ok. 430, zm. 476) – wódz rzymski i krótko panujący uzurpator na tronie cesarskim. Był bratem żony cesarza Leona I[1].

Dowodzona przez niego flota poniosła porażkę w bitwie z Wandalami koło przylądka Bon. Dzięki swoim koneksjom został cesarzem wschodniorzymskim w 475. Sprawował rządy przez dwadzieścia miesięcy. Był zwolennikiem monofizytyzmu. W sierpniu 476 cesarz Zenon powrócił do Konstantynopola i zesłał Bazyliskusa oraz jego rodzinę na małą wyspę, gdzie wszyscy ponieśli śmierć głodową.

Przypisy

  1. Hugh Elton: De Imperatoribus Romanis. 1998-06-10. [dostęp 2011-11-02].