Konstantyn IX Monomach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konstantyn IX Monomach
ilustracja
cesarz Bizancjum
Okres panowania od 11 czerwca 1042
do 11 stycznia 1055
Poprzednik Zoe
Następca Teodora
Dane biograficzne
Dynastia macedońska
Data urodzenia 1000
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1055
Konstantynopol
Ojciec Theodosios Monomachos
Matka ?
Żona Helena Skleraina, Zoe
Moneta
moneta

Konstantyn IX Monomach (1000 - 11 stycznia 1055) – cesarz Bizancjum od 11 czerwca 1042. Trzeci i ostatni mąż cesarzowej Zoe.

Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1045.

Był synem Teodozjusza Monomacha, ważnego biurokraty z okresu rządów cesarzy: Bazylego II Bułgarobójcy i Konstantyna VIII. W pewnym momencie Teodozjusz stał się podejrzanym o spisek i równocześnie z jego karierą ucierpiała kariera jego syna. Pozycja Konstantyna poprawiła się po tym jak poślubił siostrzenicę cesarza Romana III Argyrosa. Następnie zwrócił uwagę samej cesarzowej Zoe i za to został wygnany przez jej drugiego męża - Michała IV Paflagończyka na wyspę Lesbos. Z wygnania powrócił w 1042 i został mianowany sędzią w Grecji, ale zanim jeszcze przyjął posadę, został wezwany do Konstantynopola przez Zoe, która wybrała go na swojego trzeciego męża. Zoe zmarła w 1050, a Konstantyn przeżył ją o 5 lat. W czasie swego panowania dbał o rozwój szkolnictwa wyższego[1] w Konstantynopolu.

Po jego śmierci rządy przejęła młodsza siostra Zoe - Teodora.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Z pierwszą żoną (nie znamy jej imienia), Konstantyn nie miał żadnych dzieci. Z drugą żoną, członkinią klanu Sklerosów, siostrzenicą cesarza Romana III, miał córkę:

Z trzecią żoną - cesarzową Zoe, Konstantyn również nie miał dzieci, podobnie ze swoją metresą - Marią Sklerainą (siostrzenicą swojej drugiej żony).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Kozłowski, Konstantyn IX Monomach – cesarz Wielkiej Schizmy [1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 472. ISBN 83-85719-85-7.