Nicefor I (cesarz bizantyński)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nicefor I
ilustracja
Cesarz bizantyński
Okres panowania od 802
do 26 lipca 811
Poprzednik Irena
Następca Staurakios
Dane biograficzne
Dynastia Niceforów
Data urodzenia 765
Data śmierci 26 lipca 811
Moneta
moneta
Solid Nicefora i Staurakiosa

Nicefor I[1], Nikefor I[2], niekiedy z przydomkiem Arab[3] (ur. 765, zm. 26 lipca 811) – cesarz bizantyjski od 802. Założyciel dynastii Niceforów.

Był patrycjuszem z Seleucji, jego rodzina miała arabskie korzenie. Cesarzowa Irena mianowała go ministrem finansów (logothetēs tou genikou). Z pomocą innych patrycjuszy i eunuchów udało mu się zdetronizować i wygnać Irenę. Dokładnie 31 października 802 został wybrany kolejnym cesarzem. W grudniu 803 koronował swojego syna Staurakiosa na współcesarza.

W czasie swego panowania dążył do umocnienia państwa poprzez porządkowanie finansów, walkę z Arabami i umacnianiu wpływów w Europie południowo-wschodniej (stłumienie buntu Słowian na Peloponezie w 805). W 811 roku był bliski podbicia Bulgarów po zdobyciu ich stolicy Pliski. Zginął jednak niedługo po tym zabity w przegranej bitwie na przełęczy Wyrbica u stóp chana Kruma.

Z nieznaną z imienia żoną Nicefor miał co najmniej dwoje dzieci:

Przypisy

  1. Robert Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, Grzegorz Żurek (tłum.), Warszawa 1997, ISBN 83-06-02615-2.; Hans-Wilhelm Haussig, Historia kultury bizantyńskiej, Tadeusz Zabłudowski (tłum.), wyd. 2, Warszawa 1980, ISBN 8306002121.
  2. Oktawiusz Jurewicz, Literatura bizantyńska, [w:] Władysław Floryan (red.), Dzieje Literatur Europejskich, T. 1, Warszawa 1977, s. 135-189.
  3. Nicefor I Arab, [w:] Jan Wojnowski (red.), Wielka Encyklopedia Powszechna, T. 18, Warszawa 2003, s. 504, ISBN 8301138289.

Bibliografia[edytuj]

  • Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona: Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza. T. 4. Oficyna Wydawnicza FOGRA, 2005, s. 458. ISBN 83-85719-85-7.
  • G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, przeł. pod red. H. Evert - Kappesowej, wyd.3 Warszawa 2008.
  • R. Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997.
  • K. Zakrzewski, Historia Bizancjum, wyd.2 Kraków 1999.