Buczek (powiat białogardzki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Buczek
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat białogardzki
Gmina Białogard
Wysokość 44 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 261
Strefa numeracyjna (+48) 94
Kod pocztowy 78-200
Tablice rejestracyjne ZBI
SIMC 0302741
Położenie na mapie gminy wiejskiej Białogard
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Białogard
Buczek
Buczek
Położenie na mapie powiatu białogardzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu białogardzkiego
Buczek
Buczek
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Buczek
Buczek
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Buczek
Buczek
Ziemia54°02′18″N 16°06′23″E/54,038333 16,106389

Buczek (niem. Butzke) – wieś sołecka w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie białogardzkim, w gminie Białogard. W latach 1975–1998 wieś należała do województwa koszalińskiego. W roku 2007 wieś liczyła 261 mieszkańców.

Wieś wchodząca w skład sołectwa: Zaspy Małe.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wielodrożnicowa, położona pomiędzy Pomianowem, a miejscowością Zaspy Małe, ok. 10 km na wschód od Białogardu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Buczek i okolice z 1891 r.

Miejscowość o metryce średniowiecznej i gniazdo rycerskiego rodu, który wziął od niego swoje imię - Butzke. Majątek nadano rodzinie Butzke jako lenno w 1555 r. przez księcia Barnima IX. W XVII wieku podzielony na dwie części, z których jedna przeszła w ręce rodziny Lorenz. W drugiej połowie XVIII wieku majątek ponownie scalony przez rodzinę von Butzke i przekształcono w alodium. W 1804 r. majątek kupiła rodzina von Kleist, w 1812 r. odkupił go dzierżawca von Kleistów - Mielke, a następnie w 1828 r. Langerbeck, który wybudował dwór i zabudowania folwarczne. Od 1856 r. do końca II wojny światowej majątek był własnością rodziny Lobeck[1].

Zabytki i ciekawe miejsca[edytuj | edytuj kod]

  • nieczynny cmentarz ewangelicki z poł. XIX wieku z zabytkowym układem przestrzennym oraz grupą świerków, bluszczem, konwalią majową, barwinkiem oraz krzewiastym okazem cisa, znajduje się na wzniesieniu koło 300 m na północ od wsi w lesie
  • grodzisko wyżynne, cyplowe datowane na IX - X wiek, usytuowane na wzniesieniu o stromych zboczach otoczone z trzech stron podmokłymi łąkami z warstwą kulturową i materiałem archeologicznym. Odkryto je 2,5 km na północny wschód w widłach rzeki Radew i Chotla. Jest to przykład doskonale zachowanego osiedla obronnego Słowian z okresu wczesnego średniowiecza. Jest to obszar o wymiarach 125 m x 125 m i obecnie pokryty krzewami i drzewami liściastymi
  • liczne ułamki bursztynu odkryto w 1870 r. na dnie wyschniętego tam jeziora (Alte See), a w latach 1877 - 1878 w efekcie przeprowadzonych prac wykopaliskowych wydobyto ponad 1.000 paciorków szklanych i bursztynowych, metalowe ozdoby stroju, monety srebrne, pierścienie, przęśliki i naczynia gliniane. Jezioro to było uznawane jako miejsce składania depozytów o znaczeniu religijnym manifestujące świętość wody jako źródła życia.

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Rolnicy ze wsi specjalizują się w hodowli trzody chlewnej.

Na na rzece Chotla uprawiana jest hodowla pstrąga.

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W okolicy wsi znajdują się liczne torfowiska niskie.

Kultura i sport[edytuj | edytuj kod]

W miejscowości znajduje się świetlica wiejska oraz boisko sportowe.

Ludowy Zespół Sportowy we wsi to "Morena" Buczek, należący do Gminnego Zrzeszenia LZS.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

We wsi jest przystanek komunikacji autobusowej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Starostwo Powiatowe”. Białogard. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Plan Rozwoju Lokalnego Gminy Białogard na lata 2005-2013, Białogard, UG, 2005